என் காதல்கள் : கவிதை

முஸ்கி: 1 . இது கவிதையில்லை. வரிகளை உடைத்து போட்டு எழுதிய  எதோ ஒண்ணு. டாக்டர் மயிலன் விருப்பத்துக்கிணங்க & நம் காதல்களின் லிஸ்ட் தெரிய மட்டும் இது உதவும்... !

முஸ்கி: 2 : ஆல் காதல் 25 வயசோடு முடிஞ்சு போச்சு. அதுக்கு பின் இன்று வரை ஹவுஸ் பாஸ் மட்டும் தான் !

************
என் காதல்கள் 

ஏழாவது படிக்கையில்
முதன்முறையாய் வந்த காதல்
'முதல் காதல்' அல்ல...

முதல் காதலுக்கே உரிய
இனிய நினைவுகளும், சோகமும் இல்லை
அதில் ..

முதல் ரேங்கிற்கு போட்டியிடும்
வகுப்பு தோழியை
என்னுடன் இணைத்து நண்பர்கள் பேச
வெளியே கோபித்தாலும்
சந்தோஷமாய் தான் இருந்தது -மனசுக்குள்.

எனக்கு மீசை முளைக்கும் முன்
மாற்றல் வந்தது - அவள் தந்தைக்கு
***

பதினைந்து வயதில்
காதலென்றே உணராமல் காதலித்தேன்
நான் நேசித்த பெண் என்னை நேசித்தது
அந்த ஒரு முறை தான்
***
பள்ளிப்பருவம் முடியும் தருவாயில்
வந்த காதலே
கவிதை எழுத வைத்தது

எத்தனை இரவுகள்
அவள் பெயரை மந்திரம் போல்
ஜெபித்திருப்பேன் !

நான் கல்லூரியில் படிக்கையில் நடந்தது
அவள் திருமணம்
***
நான் பார்த்து வளர்ந்த
எதிர் வீட்டு பெண்
அலை கழித்தாள் கொஞ்ச காலம்

'மாமா'விடம் பெண் கேட்கும் யோசனை
கைவிடப்பட்டது -
அதிக வயசு வித்தியாசத்தால் !
**
கல்லூரியில் மலர்ந்த அறிவு பூர்வ நட்பு
அடுத்த கட்டம் போக தூண்டிற்று

இலக்கியமும், தூரத்தில் செல்லும் புகை வண்டியும்
இருவருக்கும் பிடித்தது

பிறர் நம்பாவிடினும் என் மனமறியும்
அவள் நன்மைக்காகவே விலகினேன்
அவளை விட்டு !
***
வேலையும் பணமும் வந்த பின்
தேடியது காதலியை அல்ல
மனைவியை !

சண்டையில் துவங்கி,
உதவிகளில் கனிந்து
தினப்புன்னகைகளில் வளர்ந்த
என் காதலுக்கு
மரண அடி விழுந்தது
அவள் காதலன் பெயர் அறிந்த போது !
***
என்னை புரிந்து கொள்ள
நேசத்தை பிரதிபலிக்க
சக சிநேகிதி கிட்டாததால்
முற்று புள்ளியில்லாமல் போனது
என் காதல்களுக்கு !

நான் அதிகமாய் நேசித்த யாரும்
அதே விதமாய் என்னை நேசித்ததில்லை !
**
கூச்சங்களாலும்
தயக்கங்களாலும்
பெருமூச்சுகளிலும்
கடந்து போனது
இளமையும், எனது காதல்களும் !

*****
ஜூன் 1996-ல் எழுதிய கவிதை (??) ஹவுஸ் பாஸ் இணையம் பக்கம் வராத ஞாயிறு அன்று வெளியிடப்படுகிறது ! நாளை ஒருவேளை அவர் ப(அ) டிக்கலாம் !

தமிழில் அரிதாக ஒரு பெண் கவிஞர் : கல்பனா

சென்னை எம். சி. சி. கல்லூரியில் தமிழ் துறை சார்பில் நடந்த "வனம்" கவிதை பட்டறை மூலம் உருவான கவிஞர்களில் ஒருவர் கல்பனா. கல்லூரியில் படிக்கும் போதே " பார்வையிலிருந்து சொல்லுக்கு" என்கிற அவரின் இந்த கவிதை தொகுப்பு வெளியாகி விட்டது. அவரின் இந்த புத்தகம் குறித்த பார்வையே இக்கட்டுரை .

மரங்கள் சூழ்ந்த கிறித்துவ கல்லூரி வளாகம்

இந்த புத்தகம் எழுதிய கவிஞரை சில முறை எம்.சி.சி கல்லூரியில் வனம் கவியரங்கில் சந்தித்துள்ளேன். முதல் முறை அவரை சந்திக்கும் முன்னே அவரின் இந்த கவிதை தொகுப்பை வாசித்திருக்க, அவரை பார்த்ததும் அவரது கவிதை வரிகளில் ஒன்றை நினைவு கூர்ந்தேன். அந்த வரிகள் " என் தலையணையை யாரேனும் எடுத்தால் கோபம் வருகிறது !" பெண்களுக்கே உண்டான possesiveness இந்த வரிகளில் எப்படி வெளிப்படுகிறது பாருங்கள் !

"மேய்ந்து திரும்பி வரும் மாடு " என்பது ஒரு கவிதை தலைப்பு. மேய்ச்சலுக்கு போகும் மாடு மாலை திரும்ப நேரமானால் கோபம் வருவதை பற்றி பேசுகிறது. உள்ளே சொல்லப்படுவது கல்லூரி செல்லும் பெண் வீடு திரும்ப தாமதமானால் வீட்டார் கோபிப்பதை தான் !

சென்னை வாழ்க்கை பற்றி " எறும்பை கூட மிதிக்க விரும்பாதவள் நான். ரயிலில் பலரை மிதித்தால் தான் இறங்கு முடிகிறது " என சொல்லி செல்கிறார்

கனவில் வருவாய்
எண்ணி படுத்தேன்
தூக்கமே வரவில்லை

இத்தகைய மீரா டைப் காதல் கவிதைகள் ஆங்காங்கு காண முடிகிறது
இன்னொரு கவிதையை பாருங்கள்

இருபுறமும் வழி நெடுக சாக்கடை
எப்புலனுக்கும் இசைவின்றி
முகம் சுளிக்க வேண்டும்
திறந்தவை நம்மை
கவனமாய் இருக்க செய்யும்
மூடிய சாக்கடைகளே ஆபத்தானவை
மூடியது போலுள்ளவை

இங்கு சாக்கடை ஒரு உவமையாக தான் பயன்படுத்த பட்டுள்ளது என்பதை வாசிக்கிற எவராலும் உணர முடியும்.

பார்வையிலிருந்து சொல்லுக்கு எனும் தலைப்பு கவிதை ஒரு பெண் போனில் பேசுவதை குடும்பம் எப்படி உன்னிப்பாய் கவனிக்கிறது, யாரிடம் பேசினாய், என்ன பேசினாய் என கேள்வி கேட்கிறது என்பது பற்றி வலியுடன் பகிர்கிறது.

கல்லூரியில் ஆட்டோகிராப் வாங்கும் கடைசி தினம் குறித்த கவிதையில் கல்லூரி இறுதி நாளில் பலருக்கும் இருக்கும் உணர்வுகளை பதிவு செய்கிறார்.

காதல் கடிதம் தந்து "செருப்பு பிஞ்சிடும்" என வசவு வாங்கியவன், ஒரு நாள் தன் தவறு உணர்ந்து, உண்மையாய் மன்னிப்பு கேட்டு விட்டு பதிலுக்கு காத்திராமல் நகர்ந்து செல்லும் போது மதிப்பில் உயர்வதை எளிய வார்த்தைகளில் பதிவு செய்துள்ளார்.

தந்தை போல மதிக்கும் பேராசிரியருக்கு பரிசு தர வேண்டுமென எடுத்து சென்று, பயத்தால் தராமலே திரும்பும் தயக்கத்தை இன்னொரு கவிதை சொல்கிறது.

" எப்படி நடப்பது உங்கள் செருப்பணிந்து ? " என தங்கள் வழிக்கு வர சொல்லி வறுபுறுத்தும் குடும்பத்தாரை கவிதையில் கேட்கும் கேள்வி செம சூடு !

இப்புத்தகத்தின் சிறப்பே பதினெட்டு-இருபது வயது பெண்ணின் உணர்வுகளை, எண்ணங்களை, வலியை, சமூகத்தின் பார்வையை, வீட்டார் கேட்கும் கேள்விகளை ஒரு சித்திரம் போல் வரைந்து காட்டியிருப்பது தான்.

இத்தகைய நல்ல கவிஞர்களை உருவாக்கிய எம். சி. சி. யின் "வனம்" கவிதை பட்டறை உண்மையில் பாராட்ட பட வேண்டிய ஒன்று !
முடிக்கும் போது தோன்றும் கேள்வி: கல்பனா: இன்றைக்கு எங்கே இருக்கிறீர்கள்? என்ன செய்கிறீர்கள்? கவிதை மனது இன்னும் உங்களிடம் உள்ளதா? கணவன், குழந்தைகள், சமையல் இவற்றின் இடையே தொலைந்து போனதா?
****
கல்பனா எங்கிருக்கிறார் என்பது தெரியவில்லை. இன்னும் கவிதை மனதை அவர் தொலைக்காமல் இருந்தால் மகிழ்ச்சி.

வாய்ப்பு கிடைத்தால் இந்த புத்தகத்தை வாசியுங்கள். கவிதையை ரசிக்கும் எவருக்கும் இப்புத்தகம் பிடிக்கும் !
****
டிஸ்கி:  நண்பர்களே, மக்கள் தொலை காட்சியின் காலை வணக்கம் பகுதியில் "புத்தகம் அறிமுகம்" என்கிற பக்கத்தில் பேசியுள்ளேன். தமிழின் சில சிறந்த புத்தகங்கள் குறித்து ஒவ்வொரு நாளும் காலை சரியாக  8.45 க்கு பத்து நிமிடம் இது ஒளிபரப்பாகும். வரும் செவ்வாய் அல்லது புதன் முதல் தினமும்  காலை 8.45 க்கு மக்கள் தொலை காட்சியில் இது ஒளி பரப்பாகும். நிகழ்ச்சி துவங்கும் சரியான நாள்  தெரிந்த பின் மீண்டும் பகிர்கிறேன். பார்க்க முயலுங்கள் நன்றி !

நரகத்திலிருந்து ஒரு குரல் -புத்தக விமர்சனம்

நரகத்திலிருந்து ஒரு குரல்: இது சாரு நிவேதிதாவின் புத்தக விமர்சனம் அல்ல. அதே பெயரில் உள்ள கவிதை புத்தக விமர்சனம். இக்கவிதை தொகுப்பு சாருவின் புத்தகம் வருவதற்கு மிக முன்பே வெளியானது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

"கவிதையுலகில் பிரகாசமாக தெரிய வரும் கல்யாண ராமன் மிக இளைஞர். வாழ்வின் சகல அனுபவங்களும் கவிதை மொழியில் பிடிபடுகின்றன. எளிமையும், சரளமும், கனமும் காண கிடைக்கின்றன" என புதிய தலைமுறை புத்தகத்தில் "நம்பிக்கையூட்டும் கவிஞராக" அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவர் தான் கல்யாண ராமன். தாம்பரம் கிறித்துவ கல்லூரியின் "வனம்" கவிதை பட்டறையில் உருவான இவரின்

முதல் கவிதை தொகுப்பு " நரகத்திலிருந்து ஒரு குரல்" .

********

நம்புங்க! இது சென்னை MCC கல்லூரி வளாகம்! இது போன்ற திறந்த வெளியில்தான் தான் "வனம்" கவியரங்கம் நடக்கும் !

*********
தன்னை அறிமுகபடுத்தும் விதத்தில் உள்ளது முதல் கவிதை :

கோலம் வியக்க தெரிய வில்லை
வானம் பார்க்க ரசனையில்லை
வசந்தத்தின் முதல் பூ
கண்ணிலேயே படுவதில்லை


என தன் குறைகளை அடுக்கி செல்லும் கவிதை இப்படி முடிகிறது

இந்த படு மோசமான வாழ்விலும்
ஒரே ஆறுதல்
மடியை நனைத்த
எந்த குழந்தையையும் கடிந்ததில்லை
இதுவரை

*******
கவிதைகளின் தலைப்புகளே வித்யாசமாக உள்ளன. மாதிரிக்கு சில தலைப்புகள்:

எப்படி அனுபவிப்பேன் மனைவியின் முத்தத்தை?
பூனையை முன் வைத்து காதலியுடன் ஒரு சம்பாஷனை
தற்கொலைக்கு முன் என் 24 வயது தங்கை எழுதிய கடிதத்திலிருந்து ..

இதில் கடைசி தலைப்பான தற்கொலைக்கு முன் தங்கை எழுதிய கடிதம் அதிர வைக்கிறது குறிப்பாக கவிதையின் கடைசி வரிகள் !!

பல கவிதைகள் அன்பை எதிர் நோக்கி தவிக்கும் மனித மனத்தை காட்டுகிறது.

அறைந்து சாத்தபடுகிற கதவுகளுக்கென்ன தெரியும்
வெளியே நிற்பவர் துயரம் பற்றி

புத்தகத்தின் தலைப்பு கவிதை ( நரகத்திலிருந்து ஒரு குரல்) வாழ்க்கையின் வலியை சொல்லி சென்று இப்படி முடிகிறது :

விரைவாக யாரேனும்
ஒரு பெரிய புன்னகையை வீசி யெறியுங்கள்
கவ்வி பிழைத்த கொள்கிறேன்
தெரு நாயாய் !

ஆங்காங்கு தத்துவம் பக்கமும் எட்டி பார்க்கிறார்

தேட தேட குழப்பம் மிகுகிறதா
சிறு பிள்ளைகள் இருக்கட்டும் தெளிவாய்
அவர்களுக்கே சாத்தியமது

நீ குழம்பு
மேன்மேலும் மேன்மேலும் குழம்பு


குழம்பி தெளிதலே ஞானம்
மனதை குடை
குடைந்து கொண்டே போ
போய்க்கொண்டே இரு

"நடு இரவில் சிறுநீர் கழிக்கும் போதெல்லாம் நினைவில் வருகிறது நீரழிவு நோயால் இறந்து போன அப்பா நினைவு"

"என்னத்தை சொல்ல சாப்பிடும் போதா ஞாபகம் வரணும் கழிப்பிட வாசனை"

என அவ்வபோது வரும் சங்கட உணர்வுகளை கவிதையில் வடித்து தன் மன பாரம் குறைக்க முயற்சித்திருக்கிறார்.

*****
கல்யாண ராமன் என் நண்பரின் (ம. செந்தில் குமார்) நண்பர். இதுவரை நேரில் சந்தித்ததில்லை. முதுகலை தமிழ் இலக்கியம் பயின்ற இவர், இந்நேரம் ஏதாவது ஒரு கல்லூரியில் விரிவுரையாளராய் இருக்க கூடும். இது அவரது கல்லூரி காலத்தில் எழுதி, அப்போதே வெளி வந்த தொகுப்பு.

இன்னமும் அவர் கவிதைகள் எழுதி கொண்டிருப்பாரா அல்லது வாழ்வின் நிஜங்களில் கவிதை மனதை தொலைத்திருப்பாரா என தெரிய வில்லை.

நரகத்திலிருந்து ஒரு குரல் -கவிதை பிடித்த எவருக்கும் பிடிக்கும். வாய்ப்பு கிடைத்தால் அவசியம் வாசியுங்கள் !

சென்னை ஆசிரியை கொலை குறித்து சக பள்ளி ஆசிரியை கவிதை

சென்னையில் உமா மகேஸ்வரி என்கிற ஆசிரியை வகுப்பறையில் மாணவனால் குத்தி கொல்லப்பட்ட சம்பவம் குறித்து, அரசு பள்ளியில் பணிபுரியும் ஆசிரியை ஒருவர் கவிதை எழுதியுள்ளார். அவரது சகோதரரான ரவீந்திரன்  வீடுதிரும்பலை தொடர்ந்து வாசிப்பவர். இந்த கவிதையை நமது ப்ளாகில் வெளியிடுமாறு கேட்டார்.

இந்த மரணம் ஆசிரியைகள் மனதில் என்ன உணர்வுகளை ஏற்படுத்தியது என்று இந்த கவிதை மூலம் உணர முடிகிறது.

மறைந்த ஆசிரியை உமா மகேஸ்வரியின் குரலாக ஒலிக்கிறது இக்கவிதை !

உங்கள் பின்னூட்டங்களை இக்கவிதையை எழுதிய ஆசிரியை நிச்சயம் வாசிப்பார். அவர் உங்கள் கருத்துகள் பற்றி என்ன சொன்னார் என்பதை பிறகு "வானவில்லில்" பகிர்கிறேன் !

நகரம் - சென்னை வாழ்க்கை குறித்த கவிதை

புகைவண்டியின்
ஏகமான கூட்டத்தில்

மூச்சு திணறி 

மூர்ச்சையானது 

என் கவிதை 

பேருந்து நடத்துனரின் 

"முன்னே போய்யா சோமாறி "க்கு 

பழகி பழகி 

காணாமல் போயிற்று 

சுய கெளரவம் 

எதிர்பார்ப்போடே 

அருகில் வரும் 

மனித உறவுகளைப் 

பார்த்து பார்த்து 

மரித்து போனது 

மனித நேயம் 

மிக பெரும் மந்தையில் 

என் முகம் எனக்கே மறக்க 

சிறுக சிறுக 

நானும் மாறி 

இயந்திரமானேன்.

டிஸ்கி: 1) கவிதையோ இல்லையோ சென்னை வந்த சில மாதங்களில் எனக்கு வந்த உணர்வுகளின் தொகுப்பு. .

2) இதை எழுதி/ சென்னை வந்து 15 வருஷம் ஆச்சு. இப்ப யாரும் சென்னையை குறை சொன்னா கோபம் வருது. :)))

ஒரு கவிதையும், ஒரு அறிவிப்பும்..

சுயம்

எவரோ அமர்ந்து போன
இருக்கைகளில் தான்
அமர்கிறேன் ..

முன்னவர் விட்டு போன
வேலைகளை தான்
செய்து முடிக்கிறேன்

யாரோ உள்ளிழுத்து விட்ட
மூச்சைத்தான்
சுவாசிக்கிறேன்

முகம் தெரியாதவர் நடந்து போன
சுவடுகளில் தான்
பாதம் பதிக்கிறேன்

முன்னர் எவரோ பேசிய
வார்த்தைகளையே
பேசி திரிகிறேன்

யாரோ வாழ்ந்து விட்டு
மிச்சம் வைத்த வாழ்வைத்தான்
வாழ்ந்து கழிக்கிறேன்

இதுவரை இல்லாத
இனியும் இருக்க முடியா
சுயம் வாய்த்திடுமோ - என்றைக்கேனும் ?

***
அறிவிப்பு 


நண்பர்களே, அடுத்த ஒரு வாரம் சீனா ஐயாவின் அழைப்பை ஏற்று வலைச்சரத்தில் எழுதுகிறேன். அடுத்த ஏழு நாட்களில் எனக்கு தெரிந்த, நான் வாசிக்கும் பதிவர்கள் சிலரை அங்கு அறிமுகபடுத்துவேன். வாசித்து ஊக்குவியுங்கள். நன்றி 

3 காதல் கவிதைகள்

                                                                       புகை

புகையாய் தான் நீ வந்தாய்

என்னுள் 

சிலையாய் தங்கி போனாய் !

வழி

உதட்டை மூடினேன் 

மௌன போர்வையால் 

மனசை மூட??

மரம்

மழை நின்ற பின்னும் 

நீர் சிந்தும் மரமாய் 

நீ சென்ற பின்னும் 

உன் நினைவில் நான் ..

அறியாதவை

* உன் வாழ்வில் நீ விடும்
கடைசி மூச்சு
எதுவென அறிவாயா நீ?

மரணத்துக்கு பின்
உன் உயிர் என்னவாகுமென
தெரியுமா உனக்கு?

நினைவு சங்கிலி பிசகி
தூக்க உலகில் நுழையும் கணத்தை
உணர முடியுமா?

நம்பிக்கை அவநம்பிக்கை
அலை வரிசைகளில்
மாறி மாறி பயணித்ததுண்டா?

கடவுள்களின் பெயர்களும்
முகங்களும்
குழம்பி தவித்ததுண்டா?

அறிந்தோ அறியாமலோ
யார் யாரை காயப்படுத்தினோமென
கணக்கு பார்த்து
மனசுக்குள் கண்ணீர் வடித்ததுண்டா ?

* இவற்றிற்கெல்லாம்
உன் பதில் இல்லையெனில்
நோயில் வீழ்ந்து பார்.

அறியாதவைகளை அறிய வைக்கும் மந்திரம்
உன் உடலை உருக்க வல்ல
நோய்க்கு மட்டுமே தெரியும்!

விருப்பங்கள் - கவிதை

பாப்பாவுக்கு கட்டிய தொட்டிலில்
ஊஞ்சலாடி மகிழ்ந்தது
நாலாம் வகுப்பில் அலுத்தது.

கிட்டி புல்லும் கையுமாய்
தெரு தெருவாய் அலைந்ததும்
உயர பறப்பது
யாருடைய பட்டமென்ற போட்டியும்,
கண்கள் சிவக்க சிவக்க
ஆற்றிலடித்த நீச்சலும் -
காலத்திற்கேற்ப அகன்றன.

ஒரு தலையாய் காதலித்து
ஒருத்தியிடமும் சொல்லாமல்
கசந்து போன அனுபவங்களில்
கவிதை மட்டுமே மிஞ்சிற்று.
சிறு குழந்தைகளுடன் விளையாடல்
இனிமையே எனினும்
அரை மணியில்
அலுத்து போகிறது.


வாழ்வின் பாதி காலம்
படிப்பிற்கென செலவிட்டு
பெயரை விட நீளமாய்
பட்டங்கள் சேர்ந்த பின்
பட்டங்கள் பயிற்றுவிப்பது
ஏதுமில்லையென விளங்கிற்று.

பிடித்தமான எழுத்தாளரின்
படைப்புகளை
தேடி தேடி வாசித்து
நெகிழ்ந்து கடிதமெழுதி
நேரிலே கண்டபின்
இருந்த மதிப்பும் போயிற்று.

உடன் இயங்கும்
சக இயந்திரங்களின் புன்னகையை
சம்பிரதாயமாய் பிரதி பலிக்கும் போது
தோன்றும் கேள்வி:
அலுக்காதது
ஏதுமுண்டா வாழ்வில் ?

****************

டிஸ்கி: வேலை அதிகம்; வேறு ஏதும் எழுத முடியாததால் பிரசுரம் ஆகாத பழைய கவிதை ..

வண்ணத்து பூச்சி - சலனம்

வண்ணத்து பூச்சி

ஒவ்வொரு முறை
உந்தன் தெருவிற்குள் நுழையும் போதும்
எனை கடந்து போகும் -
வண்ண பட்டாம் பூச்சிகள்
வெண்ணிறமாய், மஞ்சளாய்
சொல்ல வொண்ணா நிறங்களில்
முகத்திற்கெதிரே வந்து முணு முணுத்து போகும்..
அவை சொன்ன சேதி
விளங்கியதே இல்லை
வருஷங்களுக்கு பிறகு
இன்று அதே தெருவிற்குள்...

வரவேற்க வண்ணத்து பூச்சிகள் மட்டுமே



முணு முணுப்பின் அர்த்தம்
முழுசாய் புரிகிறது இன்று ..

************
சலனம்


வாழுங்காலம் முழுதும்
கண்ணெதிரே சுழித்து ஓடும்
சலன ஆறு..
விழுந்தவர் எழுந்ததில்லை

வழுக்கினாலும்
கால்கள் ஊன்றி
உறுதியாய் நடப்பின்
என்றேனும் தெரியும்
நமக்கென உருவான
அற்புத அருவி!

மிக பிடித்த இரு கவிதைகள்

எனக்கு மிக மிக பிடித்த இரு கவிதைகள்.. இரண்டும் கல்லூரி காலத்தில் படித்தவை.. இவை என் வாழ்க்கையோடு ஒன்றி போய் விட்டன.

****************

கவிதை -1

எங்கும் யாருக்கும் எதுவும் நடக்கலாம்.
கத்திகள் எங்கிருந்தும் முதுகில் பாயலாம்
யாரும் யாரையும் எதுவும் பேசலாம்...
கூளமாய் நரகலாய் நினைக்கலாம்
எல்லாம் அவர்களை அவர்கள் காட்டும் காரியம்
நீ போய்க்கொண்டிரு...
-ஜெயந்தன்


கவிதை -2

எதையேனும் சார்ந்திரு...
கவித்துவம்.. தத்துவம்
காதல்.. சங்கீதம்...
இங்கிதம்.. இப்படி
எதன் மீதேனும்
சார்ந்திரு...
இல்லையேல்
உலகம்
காணாமல் போய் விடும்..
-வண்ண நிலவன்