Showing posts with label சாதாரண மனிதர்கள். Show all posts
Showing posts with label சாதாரண மனிதர்கள். Show all posts

Saturday, November 19, 2016

நைட் ஷிப்ட் வேலை - விரிவான அலசல்

பல வித மனிதர்களை - அவர்கள் வாழ்க்கை, வேலை குறித்த கேள்விகளோடு வீடுதிரும்பல் மூலம் அவ்வப்போது சந்தித்து வருகிறோம். சென்னை பஸ் கண்டக்டர் பேட்டி வாசித்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கும். அந்த வரிசையில் இரவு நேர பணி செய்யும் ஒரு நண்பர் மூலம் இந்த பணியின் சங்கடங்கள் குறித்து விரிவாய் அறிய முடிந்தது. நமக்கு நன்கு அறிமுகமான பதிவர் மெட்ராஸ் பவன் சிவகுமார் தான் நமது கேள்விகளுக்கு மிக அழகாய் பதில் அளித்துள்ளார். இதோ நைட் ஷிப்ட் வேலை குறித்த அவரது பேட்டி:
**************
நீங்கள் எதனால் இரவு நேர பணியை தேர்ந்தெடுத்தீர்கள்? 

இரவுப்பணியை 90 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்டோர்(நான் உட்பட)விரும்பி தேர்ந்து எடுப்பதில்லை. இந்திய – அமெரிக்க நேர வித்யாசம் ஒன்றே இதற்கு முக்கிய காரணம். அதிர்ஷ்டம் உள்ள சிலருக்கு பகல் பணி கிடைப்பது உண்டு. உதாரணத்திற்கு சிங்கப்பூர் போன்ற க்ளயன்ட் இருக்கும் அணிகளை சொல்லலாம்.

எத்தனை வருடமாக இரவு நேர பணி செய்கிறீர்கள்? தொடர்ந்து எத்தனை வருடம் ஒருவரால் இரவு நேர வேலை செய்ய முடியும்?

நான்கைந்து ஆண்டுகள் இரவுப்பணியில் வெரைட்டி வெரைட்டி ஷிப்ட்களை செய்து உள்ளேன். தொடர் இரவுப்பணி செய்தால் கஷ்டம்தான். ஜிம் பாடி என்றால் இரண்டு ஆண்டு. பிஞ்சு பாடி என்றால் ஓராண்டு தாங்கும். அதன் பின் உடல்நிலை படிப்படியாக மோசமாகும். பிரஷர் இல்லாத டீமில் இரவுப்பணி என்றால் மேலும் ஓராண்டு மைலேஜ் தரும் நம்ம பாடி.

இரவு நேர பணியாளர்கள் பொதுவாய் என்ன விதமான வேலை செய்கிறார்கள்?

எனக்கு தெரிந்து வாய்ஸ் மற்றும் நான் வாய்ஸ் என இருவகை இரவுப்பணிகள் உண்டு. வாய்ஸ் ப்ராசஸ் செய்பவர்கள் பொதுவாக அமெரிக்க எசமான்/நுகர்வோர் கேட்கும் துறை சார்ந்த சந்தேகங்களை போனில் பேசியே தீர்த்து வைப்பார். இதில் இன்னொரு வகை கலக்சன் போஸ்டிங். அதாவது கம்பேனிக்கு காசு தராமல் இழுத்து அடிக்கும் வெளிநாட்டவரை போனில் தாஜா/எச்சரிக்கை செய்து பணம் வாங்குதல். நான் வாய்ஸ் துறையில் இருப்பவர்கள் தப்பு செய்தால் மெயிலில் மட்டுமே திட்டு வாங்குவர். வாய்ஸ் ப்ராசஸ் என்றால் போனிலேயே கும்பாபிஷேகம் நடத்தப்படும்.

இரவிலேயே வெவ்வேறு ஷிப்ட் உள்ளதா? என்ன அது?

இரவுப்பணியில் கூட நேர வித்யாசங்கள் உண்டு. இரவு 12, 4 மற்றும் காலை சூரியன் வரும் வரை கல் உடைக்கும் வண்ணம் வெவ்வேறு ஷிப்ட்கள் உண்டு. அதிகாலை கோழி கூவும் முன் துவங்கும் ஆஸ்திரேலிய ஷிப்ட், நள்ளிரவு நாய் ஊளையிடும்போது துவங்கும் கர்ண கொடூர ஷிப்ட், அனைத்திலும் மேலாக இரவு 10 அல்லது 11 மணிக்கு துவங்கி காலை 7வரை கதற கதற அடிக்கும் ஷிப்டும் உண்டு. இதற்கு க்ரேவ்யார்ட் ஷிப்ட் என்று பெயர் வைத்து உள்ளனர். அடியேன் இந்த ஷிப்டில் பல மாதங்கள் கல் உடைத்து உள்ளேன்.

சிலர் இங்கிலாந்து நேரம் என மதியம் 1 மணிக்கு சென்று விட்டு இரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு வருகிறார்கள். இவர்கள் பாடு சற்று தேவலாம் என சொல்லலாமா?

நீங்கள் சொல்வது சரிதான். இதற்கு யு.கே ஷிப்ட் என்று பெயர். மதிய உணவு நேரத்திற்கு பின் தொடங்கி அதிகபட்சம் இரவு ஒரு மணிக்குள் முடிந்துவிடும். ஆறு மணி நேரம் நிம்மதியான உறக்கம். அதிகாலையில் அரக்க பரக்க எழுந்திரிக்க வேண்டாம் என்பதால் பலருக்கு பிடித்த ஷிப்ட் இதுதான். குறிப்பாக இந்த ஷிப்ட் துவங்கும் மற்றும் முடியும் நேரத்தில் ட்ராபிக் தொல்லை இல்லாமல் இருப்பது மற்றொரு ப்ளஸ்.

துவக்கத்தில் இரவு விழித்து பகலில் தூங்குவதில் என்ன சிரமம் (உடல் மற்றும் மன ரீதியாக) இருந்தது? அது எப்போது சரியானது அல்லது பழகி போனது?

நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் இரவு ஒன்பது மணிக்கு முன் தூங்கி அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு துயில் எழுந்த எனக்கு முதலில் முழு இரவுப்பணி (இரவு 11 முதல் காலை 7) கிடைத்தபோது சங்கடமாகத்தான் இருந்தது. பல ஆண்டுகள் விளையாட்டில் நித்தம் ஈடுபட்டவன் என்பதால் உடல் ரீதியாக பிரச்னை பெரிதாக இருந்ததில்லை. அதே சமயம் மனரீதியான பிரச்னை வீட்டில் இருந்தது. “சிவா நைட் ஷிப்ட் போயிட்டு வந்து தூங்கிட்டு இருக்கு போல?” என்று அம்மாவிடம் கேட்டுவிட்டு “நேத்து நாட்டார் கடைல உளுந்து வாங்கனேன். இன்னைக்கு அந்த சீரியல் என்னாச்சி?” என்று பக்கத்து வீட்டு ஆன்ட்டிகள் உரக்க பேசி தூக்கத்தை கெடுக்கும்போது அறைக்கதவை படாரென சாத்தி, கோபத்தில் கத்தி உள்ளேன் பலமுறை.

அம்மன் கோவில் லவுட் ஸ்பீக்கர், பக்கத்து வீட்டு டி..வி.சத்தம், நன்றாக தூங்க ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் காலிங் பெல் அடிக்கும் குரியர் ஆட்கள், சேல்ஸ்மேன்கள்...இம்சைக்கா பஞ்சம்..

இரவில் வேலைக்கு நடுவே ஓரிரு மணி நேரம் தூங்க அனுமதி உண்டா?


பெரும்பாலான ஆபீஸ்களில் தூங்க அனுமதி இல்லை. கேப்டீரியாவில் வேண்டுமெனில் சில நிமிடங்கள் குறட்டை விடலாம். வேலை செய்யும்போதே தூங்கி வழியும் ஆட்கள் பலர் உண்டு. அரை தூக்கத்தில் அண்ணன்கள் இருக்கும்போது மவுஸ், கீபோர்ட் போன்றவற்றை ஒளித்து வைத்து விடுவோம். அது தெரியாமல் அவர்கள் வெறும் டெஸ்க்கில் டைப் செய்தல், மாவு பிசைவது போல மவுஸ் இருந்த இடத்தை கையால் ஆட்டுதல் போன்றவற்றை செய்வதை கண்டால் சிரிப்பை அடக்க முடியாது.

பகல் நேரம் நன்றாய் தூங்க முடியுமா? பல்வேறு சத்தங்களும் வெளிச்சமும் இருக்குமே? பகலில் தூங்க தூக்க மாத்திரை உபயோகிப்போர் உள்ளனரா?

ப்ளாட் சிஸ்டம், பங்களாவில் தங்கும் அப்பர் மிடில் கிளாஸ் மற்றும் பணக்கார ஊழியர்கள் பெரும்பாலும் நிம்மதியாக தூங்கலாம். சாதாரண வீடுகளில் தங்கி இருப்போர் ட்ராபிக் சத்தம், வீட்டில் இருப்போர் நடமாட்டம், வெளிச்சம் போன்றவற்றை தாங்கி தூங்கி ஆக வேண்டும். இல்லாவிடில் மறுநாள் ஆபீசில் வேலை செய்ய முடியாத அளவிற்கு கண்ணை சொக்கும். தூக்க மாத்திரை உபயோகிப்போர் மிகவும் குறைவுதான்.

இரவு நேரம் பணி என்பதால், ஐந்து நாள் பகலில் தூங்குவோர் வார இறுதியில் எப்படி தூங்குவார்கள்?

சனி, ஞாயிறு இரண்டு நாட்களிலும் அவ்வளவு லேசில் தூக்கம் வந்து விடாது. நள்ளிரவை தாண்டியே விழித்து பழக்கப்பட்ட பாடி ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை வீக்கெண்டிலும் விடாமல் பின்பற்றும். இதை நான் டைப் செய்வது கூட சனி இரவு 11மணிக்கு பிறகுதான்.

உங்கள் அலுவலகத்தில் பெண்கள் இரவு நேர டியூட்டி செய்கிறார்களா? ஆண்களுக்கும் அவர்களுக்கும் உடல் அல்லது மன ரீதியாக இரவு நேர பணியில் வேறுபாடுகள் உண்டா?

நிறைய அலுவலகங்களில் பெண்கள் இரவுப்பணியை செய்ய ஆரம்பித்து ஆண்டுகள் சில ஆகின்றன. சோர்வின் காரணமாக மயக்கம் போட்டு விழும் பெண்களும் உண்டு.பெண்கள் இரவுப்பணி வேலைக்கு சேர்ந்த சில மாதங்களுக்கு பின் மிகவும் சோர்ந்து மேலதிகாரிகளிடம் வேறு ஷிப்ட் கேட்பதும், கைக்குழந்தையை பராமரிக்க நேரம் ஒதுக்க வேலையை ராஜினாமா செய்வதும் அடிக்கடி நடக்கும்.

இரவு நேர பணியில் stress-அதிகம் என்பதால், stress relief ஆக ஆண்-பெண் செக்ஸ் அலுவலகத்திலேயே மிக எளிதாக நடக்கும் என்று ஒரு கருத்து நிலவுகிறதே. இது எந்த அளவுக்கு உண்மை?

மிக எளிதாக நடக்க வாய்ப்பே இல்லை. இது குறித்து எவருடனும் நேரடி விவாதம் செய்ய தயார். நிர்வாகத்திற்கு தெரியாமல் சில ஆர்வக் கோளாறுகள் சேட்டை செய்வது நிஜம்தான். நிறைய டீம்கள் வேலை செய்யும் ஒரு சில அலுவலகத்தின் சாக்கடை கழிவுகளை அகற்றுகையில் கிலோ கணக்கில் காண்டம்கள் இருந்தது செய்தியாகவே வந்துள்ளது. வாய்ப்பு கிடைத்தால் வாலிபால் ஆடாதவன் எந்த துறையில்தான் இல்லை? சாப்ட்வேர் துறை ஆட்களை மட்டும் அடிக்கடி குறிப்பிட்டு பேசுவது சரியென்று தோன்றவில்லை.

உங்களுக்கு தெரிந்த கணவன் - மனைவி - ஒருவர் இரவிலும் மற்றவர் பகலிலும் வேலை பார்க்கிறார்களா? குடும்பத்தை அவர்கள் எப்படி சமாளிக்கிறார்கள்?

இரவு பகல் என வெவ்வேறு வேலை நேரத்தில் இருக்கும் கணவன் மனைவிக்கு பெரிதாக பிரச்னைகள் குறைவு. ஒரே ஷிப்டில் இருந்தால் மண்டை காய்ச்சல் அதிகம். சோர்வாக வீட்டுக்கு வந்த உடன் யார் சமைப்பது, இதர வேலைகளை செய்வது என்று.

திருமணத்தின் போது இரவு நேர வேலை என்பதால் மாப்பிள்ளை அல்லது பெண் வீட்டார் யோசிக்கிறார்களா? மணம் முடிக்க மறுக்கிறார்களா?

உண்மைதான். இரவுப்பணி செய்யும் நபர்களுக்கு கல்யாணம் செய்வது என்பது மன்மோகன் வாயில் இருக்கும் கொழுக்கட்டையை பிடுங்குவதை விட கடினமான செயல். கல்யாணம் நிச்சயம் ஆனதும் பெரும்பாலான பெண்கள் வேலையை ராஜினாமா செய்து விடுவார்கள். ஆண்கள் “கல்யாணம் நடக்குற ஒரு நாளைக்கு முன்னாடி இருந்து எனக்கு பகல் ஷிப்ட் ஆரம்பம் மாமா. உங்க திரிஷாவை எனக்கே தாங்க” என்று அல்வா கிண்டுவார்கள். தாலி கட்டிய மறுநாள் நைட் ஷிப்டுக்கு கிளம்புவார் புது மாப்ளே. இது ஜகஜம்தான் சார்.

இரவு நேர வேலையில் நல்லது எது? கெட்டது எது?

திருவிளையாடல் தருமி டைப் கேள்வி..ரைட்டு. நல்லது என்றால் நைட் ஷிப்டுக்கு கிடைக்கும் அதிக சம்பளம்தான் வேறொன்றும் இல்லை. கெட்டது என்றால் அதே சம்பளத்தை சில ஆண்டுகளில் டாக்டருக்கு மொய் வைக்கும் நிலை வருவதுதான். “ராத்திரி பூரா இத்தனை வருஷம் நாயா உழைச்சனே? அதுக்கு பிரமோஷன் இல்லையா எசமான்?” என்று அப்ரைசல் நேரத்தில் மேனேஜர் சட்டையை பிடித்து யூனியன் தலைவர்(உதாரணம்: ‘துலாபாரம்’ ஏ.வி.எம்.ராஜன், ‘பாசமலர்’ ஜெமினி ) ரேஞ்சுக்கு டயலாக் பேசினால் பருப்பு வேகாது.

இரவு நேர வேலை செய்வோர் வார இறுதி நாட்களை எப்படி கழிக்கிறார்கள்? நீங்கள் எப்படி கழிக்கிறீர்கள்?

இரவு நேரத்தில் வேலை செய்வோர் அதிகபட்சம் சனி அன்று மதியம் அல்லது மாலை வரை நன்றாக ஓய்வு எடுப்பர். நல்ல பிள்ளைகள் ஏதோ ஒரு கோர்சில் சேர்ந்து சனி, ஞாயிறு அன்றும் படித்து கொண்டே இருக்கும். சுமாரான வசதி உள்ளவர்கள் டாஸ்மாக் பாரில், டப்பு பார்ட்டிகள் பப்பில் (தற்காலிக) தோழிகளுடன் சனி இரவில் புரியாத பாஷையில் ஓடும் பாட்டுக்கு மொக்கையாக மூவ்மெண்ட் போட்டு ஆடுவர். நான் கெட்ட பயக்கம் இல்லாத பயபுள்ள என்பதால் அடிக்கடி தியேட்டரில் டென்ட் அடிப்பேன். சினிமா இஸ் மை passion.

சம்பளம் குறைவாக இருந்தாலும் இரவு வேலையை விட்டு விட்டு பகல் நேர வேலைக்கு வரவே பலரும் விரும்புவதாக சொல்கிறார்களே உண்மையா?

முற்றிலும் சரி. 

பல ஆண்டுகள் நைட் ஷிப்ட் மட்டுமே செய்து, தொப்பை விழாத அதிசய பிறவிகளும் உண்டு. அவர்கள் எல்லாம் பிரம்மனால் ஸ்பெஷலாக ஆர்டர் செய்து அனுப்பப்பட்ட ஆஜானுபாகுக்கள்.  இது மிக குறைந்த சதவீதமே

ஆரம்பத்தில் அதிக சம்பளத்திற்கு ஆசைப்பட்டு விட்டில் பூச்சிகளாக இரவுப்பணிக்கு வருவோர் கொஞ்ச காலம் கழித்து குறைவான சம்பளம் கிடைத்தால் போதும். இந்த 'பேய் பங்களா'வை விட்டு ஓடணும்டா சாமி என்றுதான் நினைப்பார்கள்.  இது தான் பெரும்பான்மையானவர்கள் நிலை !

*******

Monday, August 22, 2016

ரயில் எஞ்சின் டிரைவர் வாழ்க்கை - பேட்டி

ஒவ்வொரு பயணத்திலும் எத்தனை வித்தியாச மனிதர்களை சந்திக்கிறோம் ! அப்படி ஒரு ரயில் பிரயாணத்தில் தான் இவரை சந்தித்தேன். மனைவி, இரு மகள்கள், தந்தை - அம்மா என குடும்ப சகிதமாய் எங்கள் அருகிலேயே பயணித்தார். அந்த குடும்பம் குறிப்பிட்ட ஒரு ஊருக்கு கோடை விடுமுறையில் பயணம் செய்தது குறித்து பேசிக்கொண்டிருக்க, பயணம் நமது விருப்ப சப்ஜக்ட் என்பதால் நானும் அந்த பேச்சில் கலந்து விட்டேன். சிறிது நேரத்தில் தான் தெரிய வந்தது.. அவர் ஒரு ரயில் டிரைவர் என்பது !

அந்த ரயிலில் பயணித்த டிக்கெட் செக்கர் உட்பட ரயில்வே ஊழியர்கள் பலரும் அவரை பார்த்ததும் நின்று பேசி விட்டு சென்றனர். அவர்களுக்குள் உள்ள நட்பும் அன்னியோன்னியமும் ஆச்சரியமாய் இருந்தது. தொடர்ந்து அந்த ரயில் டிரைவரிடம் பேசியதில் இருந்து:
****
எனக்கு சொந்த ஊர் திருநெல்வேலி. பத்தாவது முடிச்சுட்டு பாலிடெக்னிக் படிச்சேன். என்னோட 19 வயசிலேயே ரயில்வேக்கு தேர்வாகிட்டேன். அப்போருந்து 25 வருஷமா ரயில்வே வேலை தான். இந்த வேலைக்கு தேர்வானவுடன் முதலில் சில மாசம் ட்ரைனிங் கொடுப்பாங்க. அப்புறம் ரயில் ஓட்டுனர் அருகே பயணிக்கும் அசிஸ்டன்ட் ஆக இருக்கணும். குட்ஸ் ரயில் ஓட்டுறது மாதிரி நிறைய படிகள் தாண்டிட்டு, பயணிகள் ரயிலை முதல் தடவையா ஓட்ட ஆரம்பிக்க பல வருஷம் ஆகும். நான் சேர்ந்து 25 வருஷம் ஆனா கூட, இன்னமும் அடிக்கடி எங்களுக்கான டிரைனிங்கில் கலந்துக்குறேன்

                                   
           
நான் வேலைக்கு சேர்ந்த புதுசில் கரி என்ஜின் தான் இருக்கும். இப்போ நினைச்சு பார்த்தா எப்படி அந்த சூழலில் வேலை பார்த்தோம்னு ஆச்சரியமா இருக்கு. இப்போ இருப்பதெல்லாம் பெரும்பாலும் டீசல் எலக்ரிக் எஞ்சின். ரொம்ப அட்வான்ஸ்ட் எஞ்சின் இது. நாம போற இந்த வண்டியோட எஞ்சின் பார்த்தீங்கன்னா வெளிநாட்டில் இருந்து (அமெரிக்கா) வந்தது.

எங்க வாழ்க்கை இப்போ எவ்வளவோ பரவாயில்லை. நிலக்கரி எஞ்சின் காலத்தில் எல்லாம் ஏகமா கஷ்டப்பட்டுட்டோம். இப்போ மீட்டர் காஜ் கூட ஒழிஞ்சு, எல்லாம் பிராட் காஜ் ஆகிடுச்சு. வண்டி அதனால் செம ஸ்பீட் ஆக போகும்.

குளிர் காலத்தில் எஞ்சின் இருக்கும் இடத்தில் செம குளிர் பிச்சு எடுத்திடும். டில்லி மாதிரி ஊரில், ரயில் எஞ்சினுக்குள் ஹீட்டர் இருக்கும். Temperature குறிப்பிட்ட டிகிரிக்கு கீழ் போயிட்டா ஹீட்டர் தானாவே ஆன் ஆகிடும்.

இப்போ வண்டி எல்லாம் ஸ்டார்ட் செஞ்சு விட்டா போதும். ஸ்பீட் கண்ட்ரோல் செய்வது, வண்டி போற டைரக்ஷன் பார்த்து கொள்வது, பிரேக் போடுவது, டிராக்கை கண்காணித்தபடி இருப்பது - இது தான் எங்க வேலை.

சாப்பாடு, டீ, காபி சாப்பிடுவது எல்லாமே எங்களுக்கு வண்டி ஓடும்போதே தான் நடக்கும். டேஷ் போர்டில் சாப்பாடு டப்பா வச்சு பொறுமையா சாப்பிடுவோம்.

நான் ஆர்வமாய் கேட்பதை பார்த்து " இந்த வண்டி டிரைவர் எனக்கு அதிகம் பழக்கம் இல்லை; இல்லாட்டி உங்களை எஞ்சினுக்கு கூட்டி போய் காட்டுவேன்; என் மனைவியை ஒரு முறை எஞ்சின் கூட்டி போய் காட்டிருக்கேன்". என்றார்.

"வண்டி ஓட்டும்போது எத்தனையோ விபத்து பார்த்தாச்சு. ஒரு முறை ரயில்வே கேட் மூடிருக்கு. அதில் புகுந்து ஒரு கணவன், மனைவி கிராஸ் பண்றாங்க. கணவன் டூ வீலரில் டிராக்கை தாண்டி போயிட்டார் மனைவி கையில குழந்தையுடன் போனில் பேசியபடி நடந்து போறார். அடி பட்டுட்டார். என்ன பண்ண முடியும்? எங்களால் வண்டியை நிறுத்தி அவங்களை காப்பாத்தவே முடியாது. நான் உடனே பிரேக் போட்டாலும் வண்டி அரை கிலோ மீட்டர் தாண்டி தான் நிக்கும். பல நேரம் எங்களுக்கு ஆட்கள் அருகில் வரும்போது தான் தெரிவாங்க".

"தெரியாம அடிபடுறது ஒரு பக்கம்னா, தெரிஞ்சே வந்து விழுறது இன்னொரு பக்கம். ரயில் அருகில் வந்த உடன் தான் டிராக்கிற்கு வருவாங்க. ஒண்ணுமே செய்ய முடியாது. வந்த புதுசில் கொஞ்சம் கஷ்டமா இருந்தது. இப்போ இத்தகைய சாவுகள் எந்த பாதிப்பும் ஏற்படுத்துறது இல்லை. பார்த்து பார்த்து பழகிடுச்சு"

"ஒரு முறை பாலம் ஒன்றில் வண்டி போகுது. வெள்ளை சட்டை கருப்பு பேன்ட் போட்டு கொண்டு ஒரு ஆள் தூரத்தில் நிக்குறான். பார்த்தவுடன் எனக்கு சந்தேகம் வந்துடுச்சு. பிரேக்கை லைட்டா பிடிச்சுகிட்டு வண்டியை சற்று மெதுவா ஓட்டினேன். வண்டி அருகில் போகும்போது அந்த ஆள் டிராக்கில் வந்து படுத்துட்டான். டக்குன்னு பிரேக்கை போட்டு வண்டியை நிறுத்திட்டேன். என்னடா வண்டி நிக்குதுன்னு பார்த்த மக்கள் ஓடி போயி அந்த ஆளை பிடிச்சிட்டாங்க. பக்கத்திலேயே அந்த ஆளோட பைக் இருந்தது. அதோட சேர்த்து அவரை நம்ம வண்டியில் தூக்கி போட்டுட்டு போயி அடுத்த ஸ்டேஷனில் போலீசில் ஹாண்ட் ஓவர் செஞ்சுட்டோம். காதல் தோல்வி போலிருக்கு. இப்படி அரிதா ஓரிரண்டு பேரை காப்பாத்தியும் இருக்கேன்".

வண்டி ஓடும்போது ஏதும் பிரச்சனை என்றால் பயணம் செய்வோர் செயின் புல்லிங் செய்வது பற்றி கேட்க, "மிக பெரிய பிரச்சனை என்றால் தான் செயின் புல்லிங் செய்யணும். பயணிகள் அவங்களுக்குள் இருக்கும் சண்டைக்கெல்லாம் செய்ய கூடாது. செயினை பிடிச்சு இழுத்தா வண்டி உடனே தானா நின்னுடும். என்னால ஒண்ணும் செய்ய முடியாது. எந்த கம்பார்ட்மெண்ட்டில் இருந்து இழுத்தாங்களோ அதுக்கு வெளியில் ஒரு லைட் எரியும். முன் பக்கத்தில் இருந்து இழுத்திருந்தா, என்ஜினில் இருந்து நாங்க போய் பார்ப்போம். பின் பக்கத்தில் இழுத்திருந்தா கார்ட் போய் பார்ப்பார். சரியான காரணம் இல்லாம் இழுத்தா பைன் கட்டணும், கோர்ட் போகணும். சில நேரம் யார் இழுத்தாங்கன்னு தெரியலைன்னு எழுதி முடிச்சிடுவாங்க"

ரயில்வேயை பொருத்தவரை மொத்தமா லாபம்னு சொன்னாலும், தென்னக ரயில்வே மட்டும் பார்த்தா அது லாசில் தான் ஓடுது. சில இடங்களில் ரொம்ப கம்மியான விலையில் டிக்கெட் வாங்குறாங்க உதாரணமா திருநெல்வேலியில் இருந்து திருச்செந்தூருக்கு தினம் ஒரு ரயில் ஓடுது. இதில் டிக்கெட் வெறும் 10 ரூபா தான். 1000 பேர் பயணிச்சா கூட 10,000 தான் வசூல் ஆகும். டீசல் செலவு தொடங்கி, எங்க சம்பளம் மத்த செலவு என கணக்கு பார்த்தா இந்த 10,000 ரூபா பத்தவே பத்தாது. ரயில்வேக்கு லாஸ் தான். வடக்கிலே Ore - எல்லாம் குட்ஸில் நிறைய போகும். அதனால் அங்க லாபம் வந்துடுது. பொதுவா ரயில் டிக்கெட் விலை ரொம்ப கம்மியா இருக்கு. அதை கொஞ்சமாவது அதிகப்படுத்தணும்

என்னோட குடும்பத்திலே இதுவரை யாரும் ரயில்வேயில் இருந்ததில்லை. அப்பா ஸ்கூல் தலைமை ஆசிரியரா இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். ரெண்டு பொண்ணுங்க. முதல் பொண்ணு பிளஸ் ஒன் படிக்கிறா டெண்த்தில் ஐநூறுக்கு 477 மார்க் எடுத்தா. அவ படிக்கிறது திருநெல்வேலியில் ரொம்ப நல்ல ஸ்கூல். இத்தனைக்கும் அங்கே படி படின்னு ரொம்ப படுத்துறதில்லை. சொல்லி கொடுக்குற விதம், படிக்க சொல்லுற விதம் எல்லாமே வித்யாசமா இருக்கும்.

வீட்டுல கேபிள் டிவி கூட கட் பண்ணலை. ஆனா அவ ஒரு மணி நேரம் மட்டும் தான் டிவி பார்ப்பா. நாங்களும் அவளை அதிகம் பிரஷர் பண்ணுறது இல்லை. அவ தானாவே தான் ஆர்வமா படிக்கிறா

ஒன்பதாவது படிக்கும் சின்னவள் சரியான வாலு. சின்ன பசங்க தான் எப்பவும் வாலா இருக்காங்க. ரெண்டாவது குழந்தை வந்த பின், முதல் குழந்தை சற்று மெச்சூர்ட் ஆக நடந்து கொள்ள ஆரம்பிச்சுடுறாங்க

அம்மாவுக்கு கான்சர் -அதுக்கான ட்ரீட்மென்ட்டுக்கு தான் சென்னை போறோம். அரையாண்டு லீவு ஆச்சா? பசங்க அப்படியே சென்னை சுத்தி பாக்கட்டும்னு கூட்டி போறேன்.

நான் ஒரு நாள் வண்டியில் கிளம்பி சென்னையோ அல்லது வேறு ஊரோ போனா, அடுத்த நாள் இரவு தான் அங்கிருந்து கிளம்பி மறுபடி வீட்டுக்கு வருவேன். ஒரு நாள் ரெஸ்ட்.   வீட்டில் தொடர்ந்து எங்களால் தங்க முடியாது. அதனால் வருஷத்துக்கு ஒரு தடவை குடும்பத்தோட ஒரு வாரம் எங்காவது வெளியூர் போவோம். அந்த ஒரு வாரம் தான் குடும்பத்தோட இருக்க கூடிய நாட்கள். மத்த படி எங்க வேலையில் லீவு அது இதுன்னு நினைக்கவே முடியாது
************
எங்கள் குடும்பமும் அவர் குடும்பமும் நன்கு பேசி பழக ஆரம்பித்து விட்டனர். அன்றைய தினம் கிறிஸ்துமஸ் என்பதால் வீட்டில் செய்த கேக் தந்தனர்.

சென்னையில் என்னென்ன இடம் பார்க்கலாம் என்ற தகவல்கள் பேசிவிட்டு, பரஸ்பரம் போன் நம்பர் தந்து கொண்டோம்.

வண்டி எங்காவது நின்றால் வாழைப்பழம் வாங்க வேண்டும் என்று நான் சொல்ல, மதுரையில் நின்றதும் " பழ வண்டி தூரமா இருக்கு; நான் போய் வாங்கி வர்றேன். நீங்க இறங்காதீங்க. வண்டி எடுத்துட்டா பிரச்சனை " என்று சொல்லி விட்டு அவர் சென்றார். திரும்பி வந்தவர் கையில் ரெண்டு டஜன் வாழைப் பழங்கள். ஒரு சீப்பு பழங்களை தங்கள் வீட்டுக்கு கொடுத்து விட்டு, அடுத்த டஜனை எங்களுக்கு தந்தார். எவ்வளவு வற்புறுத்தியும் எங்களிடம் பணம் வாங்கி கொள்ளவே இல்லை.

மனிதர்களிடம் மனம் விட்டு பேசி, பேசுவதை காது கொடுத்து கேட்டாலே, அவர்கள் மனதுக்கு மிக நெருக்கமானவர்களாக ஆகி விடுகிறோம் ....இல்லையா !
************

அதீதம் பிப்ரவரி இதழில் வெளியானது

Tuesday, August 6, 2013

தையல்காரர் வாழ்க்கை - அறியாத தகவல்கள்

ஆறேழு ஆண்டுகளாக எங்கள் குடும்பத்தின் ஆஸ்தான டைலர் அவர். ஒல்லியான, சற்று குட்டையான உருவம்; எப்போதும் 10 நாள் தாடி - கலைந்த தலையுடன் காட்சி தருவார்.

துணி தரும்போது - "எப்போ தருவீர்கள்?" என சம்ப்ரதாயமாக கேட்க வேண்டும் " அவரும் ஒரு வாரம் அல்லது ரெண்டு வாரம் " என ஏதாவது ஒன்று சொல்வார். சொன்ன தேதியில் போனால் வேலையை துளி கூட ஆரம்பித்திருக்க மாட்டார். பல்வேறு பாலோ அப்களுக்கு பிறகு தான் துணி கிடைக்கும். இந்த கடுப்பில் - ஓரிரு முறை வெளியில் தைக்க தந்து - அவை வீணாகி மீண்டும் இவரிடமே வந்து சேருவோம்

2013-06-03 10.03.56

துணி தர தாமதமாகும் போது போனிலும் நேரிலும் மிக, மிக கோபமாக இவரிடம் பேச நேரிடும். மனுஷன் கொஞ்சம் கூட அசர மாட்டார். யார் எவ்வளவு கோபப்பட்டாலும் - அவருக்கு துளி கூட கோபம் வராது. பொறுமையாக தான் பதில் சொல்வார்

நீண்ட நாளாக இவரிடம் பேட்டி எடுக்க நினைத்து சமீபத்தில் தான் சாத்தியம் ஆனது

நானும் எத்தனையோ பேரிடம் பேசிட்டேன் ! இவரிடம் பேசியது - ஒரு வித்யாசமான அனுபவமாய் இருந்தது. காரணம் - பதில்கள் எல்லாம் கேள்வியை விட சின்னதாய் இருந்தது ! பேட்டியில் உள்ள ஒவ்வொரு வரியும் - 2 அல்லது 3 கேள்விகளுக்கு பின் கிடைத்த பதில்களே ( நான் கேட்ட கேள்விகள் ஆங்காங்கு மட்டுமே கொடுத்துள்ளேன் )

நான் பேசியது அவருக்கு பிடிக்கலையோ என்று கூட நினைத்தேன். ஆனால் எனது ஹவுஸ் பாஸை  அடுத்த முறை பார்த்த போது , எடுத்தவுடனே " என்னங்க உங்க வீட்டுக்காரர்  என்கிட்டே பேட்டி எடுத்தார் தெரியுமா !" என ஆனந்த அதிர்ச்சியில் கூறியிருக்கிறார் ! மனுஷனுக்கு பெருமை தாங்கலையாம் !

இனி அவருடன் : பேசியதிலிருந்து :

" என்னோட பேரு சுந்தரன் - சொந்த ஊரு குருவாயூர் பக்கத்தில் வடக்கிய காடு ( "ஊரு பேரை அவசியம் சொல்லணுமா?") ; டைலர் வேலைக்கு வந்தது எங்க பரம்பரையில் நான் மட்டும் தான்.

டென்த் வரைக்கும் படிச்சேன். அப்புறம் ஒரு டைலரிங் ஸ்கூலில் இதுக்கான கோர்ஸ் கத்துக்கிட்டேன் . அது முடிச்சுட்டு ஒரு வருஷம் கேரளாவில் ஒரு கடையில் வேலை பார்த்தேன். எடுத்தவுடனே சின்ன சின்ன வேலைகள் தருவாங்க.கொஞ்ச நாளில்  புது துணி தைக்கிற வேலை கூட செய்ய ஆரம்பிச்சுட்டேன்

அப்புறம் வெளிநாடு போக சான்ஸ் கிடைச்சுது. பஹரினில் போய் 5 வருஷம் வேலை பார்த்தேன். அங்கு ஒரு பிரச்சனை ஆகி திரும்ப வந்துட்டேன். பிரச்சனை எனக்கு இல்லை. என் அண்ணனும் அதே ஓனர் கிட்டே டிரைவரா இருந்தார் அவருக்கும் ஓனருக்கும் ஒரு சண்டை. அதனால் என்னையும் ஊருக்கு அனுப்பிட்டாங்க

23 வயசில் சென்னை வந்தேன் - அக்கா- மாமா உள்ளகரம் பகுதியில் இருந்தாங்க அப்போ இங்கே வந்தவன் தான் - தொடர்ந்து இதே ஏரியாவில் தான் 25 வருஷமா கடை வச்சிருக்கேன் 94ல் எனக்கு கல்யாணம் ஆனது. 2 பசங்க - ஒருத்தன்  பி.காம் படிக்கிறான் இன்னொருத்தன் ஏழாவது படிக்கிறான்

மனைவிக்கும் தையல் வேலை ஓரளவு தெரியும். வீட்டிலே இருந்தபடி எனக்கு ஹெல்ப் பண்றாங்க. பெண்களுக்கான துணிகள் சில எல்லாம் அவங்க வீட்டிலே இருந்த படி தச்சு தர்றாங்க

" நீங்க வீட்டுக்கு போன பின்னும் தையல் வேலை செய்வீங்களா?"

" ஊஹூம்; வீட்டிலே தையல் வேலை செய்யவே மாட்டேன்; காலையில் 8 மணிக்கு கடைக்கு வந்தா - வீட்டுக்கு போக நைட்டு 11 மணி ஆகுது ; நடுவில் காலை 11 மணிக்கும் - 2 மணிக்கும் சாப்பிட அரை மணி நேரம் போயிட்டு வருவேன். அவ்ளோ தான். வாரத்தில் ஏழு நாளும் கடையிருக்கு. பண்டிகை நாளில் மட்டும் தான் கடை மூடுவேன் "

எங்கே குடியிருக்கீங்க? வாடகை வீடா ?

ஆமா . சென்னை வந்ததில் இருந்து ரெண்டே முறை தான் வீடு மாறிருக்கோம். ஒரு வீட்டில் 10 வருசம் ; அடுத்த வீட்டில் 15 வருஷம் வாடகைக்கு இருந்தோம் இப்ப மறுபடி மாரிருக்கோம். சிங்கிள் பெட் ரூம் - 5,000 வாடகை; இந்த கடைக்கு 2,000 வாடகை "

" இந்த தொழிலில் ஒரு சீசன் விட்டு அடுத்த சீசன் வந்துக்கிட்டே இருக்கும் இப்போ ஸ்கூல் யூனிபார்ம் சீசன்; அடுத்து தீபாவளி வரும். அப்புறம் கிருஸ்துமஸ், அடுத்து பொங்கல் இப்படி வந்து கிட்டே இருக்கும். அதனால் வேலைக்கு குறைச்சல் இல்லை"

" நம்ம கிட்டே வர்றவங்க வேற ஏரியா வீடு மாறி போனாலும் நம்ம தேடிக்கிட்டு வருவாங்க. இவ்ளோ ஏன் - வெளியூரில் இருக்க -அவங்க சொந்த காரங்க துணி கூட கொண்டு வந்து தைக்க தர்றாங்க - அருமையான தொழில் இது; கத்துக்குறதும் ஈசி . ஆனா இப்போ நிறைய ஆண்கள் இந்த தொழில் கத்துக்குறதில்லை; புதுசா கத்துக்குறது - பெண்கள் தான் அதிகம் ".

"எனக்கு ஹெல்ப்புக்கு ஒண்ணு , ரெண்டு பேர் இருக்காங்க. அப்பப்ப தான் வருவாங்க. மாச சம்பளமோ, தின சம்பளமோ அவங்களுக்கு தர்றது இல்லை. பீஸ் ரேட் தான். சுடிதார் தச்சா- இவ்வளவு, பிளவுஸ் தச்சா இவ்வளவு என தருவேன்

கட்டிங் தான் எங்க வேலையில் ரொம்ப முக்கியம். அதே நேரம் ஸ்டிட்சிங்கும் சரியா இருக்கணும் ஆள் வச்சு வேலை வாங்கினாலும் தப்பாகிடாம நான் தான் பாத்துக்கணும்

சட்டை பட்டன் தைக்கிறது, காஜா எடுக்குறது இதெல்லாம் வெளியில் குடுத்துடுறேன்

இப்போ எக்ஸ்போர்ட்டில் போயி துணி தைக்கிறாங்க அங்கே 4,000 அல்லது 5,000 சம்பளம் கிடைக்கும். மொத்தமா மாசம் அவ்ளோ பெரிய பணம் கிடைக்குதுன்னு அங்கே போயிடுறாங்க "

" ஆமா இப்போல்லாம் பெண்கள் தான் அதிகம் டைலர்களை தேடி வர்றாங்க இல்லை? ஆண்கள் அனேகமா ரெடிமேட் பக்கம் போயிடுறாங்க இல்லியா?"

" முழுக்க அப்படி சொல்ல முடியாது ஆண்கள் துணியும் நிறைய வரத்தான் செய்யுது . இளவட்ட பசங்க தைச்சு போடுறதில்லை. ரெடிமேட் தான் வாங்குறாங்க "

" பெண்களுக்கு ஏன் பிளவுஸ் மற்றும் சுடிதார் தைச்சதில் திருப்தியே வர மாட்டேங்குது ? எப்பவும் புது துணியில் பிட்டிங் சரிய்ல்லைன்னு சொல்றாங்க ?"

" எல்லாரையும் அப்படி சொல்ல முடியாது. சில பேர் தான் அப்படி.

ஒரு சிலருக்கு இன்னிக்கு ஒரு உடம்பு இருக்கும். நாளைக்கு ஒரு உடம்பு இருக்கும். தைக்க கொடுக்கும் போது உள்ள அளவு அடுத்த சில வாரத்தில் மாறி போச்சுன்னா - பிட்டிங் சரியா வராது "

துணி தைக்க இப்போ எவ்வளவு வாங்குறீங்க ?

சுடிதார் தைக்க - 200 ரூபாய்; பிளவுஸ் தைக்க - 75 ரூபாய். ஆண்கள் சட்டை தைக்க - 200 ரூபாய். பேன்ட் - 300 ரூபாய்.

அதிகமா இருக்க மாதிரி தெரியுதே விலை எல்லாம்? 200 ரூபா கொடுத்து சட்டை தைக்கிறதுக்கு பதிலா ரெடி மேட் எடுக்கலாம்னு தானே ஆண்கள் நினைப்பாங்க?

விலை வாசி அப்படி இருக்குங்க. இதுக்கு கம்மியா கட்டுபடி ஆகாது ; கொஞ்சம் ரிக்வெஸ்டா கேட்டா - கொஞ்சம் குறைச்சுப்போம். அவ்ளோ தான்.

கடைக்கு மாச செலவு 10,000 மேலே ஆகிடுது. இந்த ரேட் வாங்கினாதான் - எனக்கு மாசம் 10 ( ஆயிரம்) ரூபாயாவது கிடைக்கும்



துணி - சொன்ன நேரத்துக்கு தைச்சு தர மாட்டேன்குறீங்களே .. ஏன் இப்படி?

ஆள் இல்லாதது தான் பிரச்சனை. யார் அவசரமா கேட்குறாங்களோ அவங்களுக்கு தச்சு குடுத்துடுவோம். மத்தவங்க துணி மெதுவா தைப்பேன் இதான் விஷயம்.

துணி கிடைக்கலைன்னு நிறைய பேர் கோபப்படுறாங்க ? நீங்க பேசாமலேயே இருக்கீங்க ?

ஆமா ; எனக்கு கோபமே வராது. என்ன பண்றது ? சொன்ன நேரத்தில் குடுக்கலை இல்லை? கேட்டு கிட்டு தான் ஆகணும்

வீட்டிலாவது கோபப்படுவீங்களா? அங்கேயும் சைலண்ட் -ஆ ?

வீட்டில் - பெண்டாட்டி பையங்க கிட்டே நல்லா கோபம் வரும். இங்கே மாதிரி இல்லை (சிரிக்கிறார்)

பண்டிகை நாள் எல்லாம் விடிகாலை வரை தைப்பீங்க இல்லை?

அப்படி எல்லாம் இல்லை; பண்டிகைக்கு அவங்கவங்க சொந்த ஊரு போக வேண்டியிருக்கும். அதிகபட்சம் நைட்டு 11 - 12 மணி வரைக்கும் தான் அன்னிக்கு கடை இருக்கும்

இந்த தொழில்லே எது சந்தோஷமா இருக்கு?

நாம் ஒரு துணியை நல்லா தைச்சா - தைச்சு முடிச்சோன - நமக்கே ரொம்ப திருப்தியா இருக்கும். அதான் முக்கியம். அதுக்கடுத்து - போட்டு பார்த்துட்டு நல்லா இருக்கன்னு யாராவது சொன்னா - அது இன்னும் கொஞ்சம் சந்தோசம்

எத்தனை வயசு வரைக்கும் இந்த தொழில் செய்யலாம்?

கண் நல்லா தெரியுற வரை செய்யலாம். 60 வயசுக்கு மேலே கண் தெரியுறது கொஞ்சம் பிரச்சனை ஆகிடும். பார்வை நல்லா இருந்தா - முடியுற வரைக்கும் செய்யலாம்

உங்க பசங்க யாராவது இந்த தொழிலுக்கு வருவாங்களா?

எனக்கு கத்து கொடுக்குணும்னு ரொம்ப ஆசை. ரெண்டு பேருக்கும் கொஞ்சம் கூட விருப்பம் இல்லை என்ன பண்றது?

2013-06-03 10.25.53

காலை 8 லிருந்து இரவு 11 மணி வரை - தனியா ஏழு நாளும் வேலை பாக்குறீங்க; உங்களுக்கு பிரண்ட்ஸ் யாரு இருப்பா? அப்படி யாரும் இருக்காங்களா ?

கஸ்டமர்தான் பிரண்ட்ஸ் ; வேற பிரண்ட்ஸ் யாரும் கிடையாது. நீங்க எனக்கு பிரண்டா இல்லியா? சொல்லுங்க " சொல்லிவிட்டு என்னை பார்த்து வெள்ளந்தியாய் சிரிக்கிறார் சுந்தரன்.
****
அதீதம் - ஆகஸ்ட் 1 இதழில் வெளியானது

Thursday, June 13, 2013

ஜிம் டிரைனர் வாழ்க்கை - அறியாத தகவல்கள் Part II

ஜிம் டிரைனர் வாழ்க்கை அறியாத தகவல்கள் - முதல் பகுதி - இங்கு
***
நண்பர் மோகனுடனான நமது பேட்டி தொடர்கிறது
***
ஆணழகன் போட்டியெல்லாம் நடக்குதே.. அது பத்தி கொஞ்சம் சொல்லுங்க 

இயற்கையா உடல் பயிற்சி மட்டும் செஞ்சு எந்த ஆணழகன் போட்டியிலும் ஜெயிக்க முடியாது. சப்ளிமென்ட் உணவு சாப்பிட்டால் மட்டும் தான் ஜெயிக்க முடியும்.

ஒரு காம்பெடிஷனில் கலந்துக்கணும்னா, அதுக்கு ஆறு மாசம் தயாராகணும். அந்த 6 மாசம் சாப்பாடு, சப்ளிமென்ட் உள்ளிட்ட விஷயங்களுக்கு மட்டும் குறைஞ்சது 15,000 செலவு செய்யணும்.அந்த போட்டியில் நமக்கு பெருசா பணம் ஒண்ணும் கிடைச்சிடாது. வெறும் ஷீல்ட் மட்டும் தான் கிடைக்கும். ஆனா சர்க்கிளில் நாம ரொம்ப பிரபலம் ஆகிடுவோம். இது மாதிரி போட்டியில் ஜெயிச்சா ICF மாதிரி அரசாங்க வேலை கிடைக்கவும் வாய்ப்பு உண்டு.

ஸ்போர்ட்ஸ் கோட்டான்னு சொல்றாங்களே.. அதில் ஜிம்மையும் எடுத்துக்குறாங்களா ?

ஆமா. நிச்சயம் சேர்த்துக்குறாங்க. என் கூட இருந்த 2 பசங்க இப்படி தான் ஸ்போர்ட்ஸ் கோட்டாவில் ஜேப்பியார் காலேஜ்ஜில் ஒருத்தனும் செயின்ட் ஜோசப் கல்லூரியில் இன்னொருத்தனும் இஞ்சினியரிங்க் சேர்ந்து படிச்சாங்க

இன்னொரு விஷயம். இந்த ஜிம் வேலைக்கு வர்ற என்னை மாதிரி ஆட்களை பார்த்தீங்கன்னா அவங்க ஸ்கூல் காலேஜில் சரியா படிக்காதவங்களா இருப்பாங்க. படிப்பு சரியா வராம தானே, இதுலேயாவது ஷைன் பண்ணுவோம்னு வந்துடுறோம் !


உங்களுக்கு இந்த வேலையாலேயே லவ் Proposal வந்திருக்கா ?

வந்திருக்கு. என் மனைவியே கூட என் உடம்பை பார்த்து தான் என்னை கல்யாணம் பண்ணிகிட்டா

சில பேர் பழகுற விதத்தில் அவங்க மனசுல அப்படி ஒரு எண்ணம் இருக்குன்னு நமக்கு தெரியும். ஆனா நம்ம குடும்ப சூழல் அது மாதிரி விஷயத்தில் ஈடுபடாமலே முதலில் இருந்து வச்சிடுச்சு.

இந்த தொழிலில் பொம்பளையை தொட்டான்.. அத்தோட அவன் கெட்டான். எனக்கு தெரிஞ்சு ஒரு டிரைனர் ஓஹோன்னு வந்துகிட்டு இருந்தார். அப்புறம் பொண்ணுங்க சகவாசம் வந்தது. பேரு சுத்தமா கெட்டு போச்சு. இப்ப சாப்பாட்டுக்கு வழியில்லாமல் உட்கார்ந்திருக்கார். ஒருத்தரும் வேலை குடுக்கலை.

தண்ணி, தம்மு இந்த மாதிரி பழக்கங்கள்?

யாரு சார் தண்ணி அடிக்காம இருக்கா? என்ன என்னை மாதிரி ஆளுங்க கண்ணு மண்ணு தெரியாம குடிக்க மாட்டோம். எப்பயோ பிரண்ட்ஸ் செட்டு சேர்ந்தா ஜாலியா குடிப்போம்.

நான் தம்மடிக்க மாட்டேன் சார். எனக்கு தெரிஞ்ச பெரும்பாலான ஜிம் டிரைனருங்க தண்ணி அடிப்பாங்களே ஒழிய தம் அடிக்கிற ஆட்கள் ரொம்ப ரொம்ப குறைவு

எங்களுக்கு பெரிய அடிக்ஷன் ஜிம் தான். மைண்ட் எப்பவும் இதை சுத்தி தான் இருக்கும். இதை விட பெரிய அடிக்ஷன் வேணுமா ?

ஜிம் டிரைனர் வேலையில் ஏதாவது கஷ்டங்கள்? அல்லது இதனால் நீங்க இழந்தது ஏதாவது?

(நீண்ட நேரம் யோசித்து விட்டு) எதுவுமே தோணலை .. நாங்க இதனாலே இழந்தது எதுவுமே இல்லை

உங்க குடும்பத்தில் யாரும் இதுக்கு முன்னாடி இந்த வேலை செஞ்சிருக்காங்களா?

இல்லை; நான் தான் எங்க குடும்பத்தில் முதல் ஆள். எனக்கு இப்ப ஒரே ஒரு பையன். அவனை ஜிம்முக்கு அனுப்புறேனோ இல்லையோ, நிச்சயம் ஏதாவது ஸ்போர்ட்ஸ் ஆக்டிவிட்டியில் ஈடுபடனும்னு சொல்லுவேன். கராத்தே, குங்க்பூ, ஜிம் இப்படி அவனுக்கு விருப்பம் இருக்க எதோ ஒண்ணு ..

ஒரு ஜிம் ஆரம்பிக்கனும்னா எவ்ளோ செலவு ஆகும்? அதுக்கு லைசன்ஸ் எதுவும் வாங்கணுமா?

ரெண்டு விதமான ஜிம் இருக்கு. சாதாரண ஜிம் வைக்கணும்னா 6 முதல் 8 லட்சம் செலவில் வைக்கலாம். இங்கே உள்ள மிஷின்ஸ் - எலக்ட்ரானிக் பொருட்கள் இல்லாம, நிறைய மேனுவலா செய்ற மாதிரி இருக்கும். மிடில் கிளாஸ் மக்கள் மாசம் 250 ரூபா மாதிரி கட்டி இந்த ஜிம்முக்கு வருவாங்க. இவங்க யாரும் வருடாந்திர பணம்னு கட்ட மாட்டாங்க. இங்கே என்ன கான்செப்ட்னா, கம்மியான மாச பணத்தில் நிறைய மக்கள் ஜிம்முக்கு வந்து செய்ற மாதிரி வச்சிருப்பாங்க. இந்த வகையான ஜிம்முக்கு லைசன்ஸ் எதுவும் தேவையில்லை

இன்னொரு விதமான ஜிம் - பிட்நெஸ் செண்டர்ன்னு சொல்வாங்க. டிரெட்மில் துவங்கி பலவும் எலக்ட்ரானிக் பொருட்களா இருக்கும். இதை வைக்க 60 லட்சம் போல் செலவாகும். இதுக்கு கண்டிப்பா கவர்ன்மெண்ட் லைசன்ஸ் வாங்கணும். இங்கே நிறைய பேர் வருடாந்திர பணம் கட்டுவாங்க. அதில் கால் வாசி பேராவது வருடம் முழக்க வராம நின்னுடுவாங்க ஆனா முழு பணமும் முதல்லேயே வந்துடுதே

எத்தனை வயசு வரைக்கும் ஜிம் டிரைனரா இருக்கலாம்?

அனேகமா - 40 அல்லது 45 வயசு வரைக்கும் மட்டும் தான் இருக்க முடியும். வர்றவங்களும் யூத்தான ஆள் தான் டிரைனரா இருக்கணும்னு விரும்புவாங்க. சம்பளமும்,  கம்மி வயசா இருந்தா தான் கட்டுபடி ஆகும்.

இதே லைனில் தான் இருக்க போறோம்னு முடிவு பண்ணிட்டாங்கன்னா, 35 வயசிலேயே தனி ஜிம் வச்சி,  பசங்களை வேலைக்கு வச்சு செட்டில் ஆகிடுவாங்க.

நான் போலிஸ் வேலைக்கு போகணும்னு தான் ஜிம் போக ஆரம்பிச்சேன். அங்கே எங்க மாஸ்டர் தெரிய வந்து அவர் மூலமா பார்ட் டைமா இந்த வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சேன்.



ஜிம்முக்கு நிறைய நேரம், பணம் செலவு பண்றது பத்தி வீட்டில் ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டாங்களா?

யாரும் ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டங்க. எல்லாருக்கும் அவங்கவங்க பையன் உடம்பு மேலே அக்கறை இருக்க தானே செய்யும்? அதை நல்லா பார்த்துகிட்டா, பையன் பார்க்க ஜம்முன்னு இருந்தா எல்லாருக்கும் சந்தோஷம் தானே?

சிக்ஸ் பேக் சில பேர் வைக்கிறாங்களே ; அது எப்படி சாத்தியமாகுது?

காம்பெடிஷனுக்கு சொன்ன மாதிரி சிக்ஸ் பேக்கிற்கும் சப்ப்ளிமென்ட் இல்லாமல் காரியம் ஆகாது.

சிக்ஸ் பேக் வைக்க குறைஞ்சது 3 மாசம் டிரைனிங் எடுக்கணும். தினம் காலை 5 கிலோ மீட்டர் ஜாக்கிங் செய்யணும். (மாலையும் அதே போல் 5 கி மீ ஜாக்கிங்) . சாப்பாட்டு விஷயத்தில் நிறைய கெடுபிடி இருக்கு. தண்ணி, தம் ரெண்டும் தொட கூடாது.

குறிப்பிட்ட அளவு தான் தண்ணி குடிக்கணும். உடம்பில் உள்ள fat குறையணும். அது தான் இதில் முக்கியமான வேலை

ஒரு தடவை சிக்ஸ் பேக் வந்தா - அதிக பட்சம் 2 முதல் 3 மாசம் வரை வைக்கலாம். தொடர்ந்து எப்பவும் வச்சிக்க முடியாது

சப்ளிமென்ட் சாப்பிடும்போது ரொம்ப எச்சரிக்கை தேவை. சில பேருக்கு அது ஒத்துக்காம - இறக்கும் அளவு கூட கொண்டு போய் விட்டுருக்கு. எல்லா சப்லிமெண்ட்டும் , எல்லாருக்கும் ஒத்துக்காது. சரியான கைடன்ஸ் உடன் தான் சப்ளிமென்ட் எடுத்துக்கணும்


ஜிம் கொஞ்ச வருஷம் போயிட்டு, அப்புறம் போகாம விட்டுட்டா வெயிட் போட்டுடும்னு சொல்றாங்களே உண்மையா?

ஆமா. ஜிம் போகும் போது தசைகள் எல்லாம் டைட்டா இருக்கும். நீங்க ஜிம் போறதை விட்டவுடன் தசை எல்லாம் லூஸ் ஆகிடும். அதனால் கண்டிப்பா வெயிட் போடும். பார்க்கும்போதும் குண்டா தெரிவாங்க. உடம்பு வெயிட் போட்டா கூட கையெல்லாம் பார்த்தா ஜம்ம்னுன்னு இருக்கும்

ஜிம் டிரைனர்களுக்குள்ள எப்படி பிரன்ட்ஷிப் இருக்கும்?

பொதுவா எங்களுக்குள் நல்ல பிரன்ட்ஷிப் இருக்கும். எங்க பீல்டில் என்ன நடக்குது, புதுசா என்ன வந்திருக்கு, எங்கே காம்பெடிஷன், இப்போ யாரு கலக்கிகிட்டு இருக்காங்க இது மாதிரி விஷயங்கள் மத்த டிரைனர்கள் மூலம் தான் தெரிய வரும். இது மாதிரி விஷயங்கள் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் நல்லா ஷேர் செஞ்சுப்போம்.

என்ன ஒண்ணு .. எங்களில் சிலர் சினிமா ஆளுங்க கிட்டேயோ, அரசியல் வாதிங்க கிட்டேயோ சேர்ந்து நல்லா சம்பாதிப்பாங்க அவங்களை பார்த்தா கொஞ்சம் பொறாமையா இருக்கும். ஆனா நேரில் நல்லா தான் பேசிப்போம்

எங்களை தள்ளி இருந்து பார்த்தா ரப் (Rough )ஆன ஆளுங்க மாதிரி தெரியும். கிட்டே வந்து பழகி பார்த்தா தான் எவ்ளோ பிரண்ட்லி ஆன ஆட்கள் நாங்கன்னு தெரியும்

இதற்குள் ஜிம்மில் ஒரு சிலர் அவர் உதவிக்காக காத்திருக்க, " கிளம்பட்டுமா சார் ? வெயிட் பண்றாங்க" என்று விடை பெற்றார் டிரைனர் மோகன் .
****
பேட்டியின் முதல் பகுதி - இங்கு
****

Thursday, June 6, 2013

ஜிம் (Gym) டிரைனர் வாழ்க்கை - அறியாத தகவல்கள்

ஒவ்வோர் நாளும் நான் நேரில் பார்த்து பேசும் நண்பர் அவர். அதிலும் ஐ. பி. எல் மேட்ச் நடக்கும் நேரங்களில் நாங்கள் பேசி கொள்வது சற்று அதிகமாகவே இருக்கும். மாலை நேரம் எங்கள் அலுவலகத்தில் இருக்கும் ஜிம்முக்கு செல்லும் போதெல்லாம்  சிரிப்புடன் எதிர்கொள்வார் மோகன் என்கிற டிரைனர்.

தினம் பல விஷயங்கள் ஜாலியாய் பேசி கொள்ளும் நாங்கள் " பேட்டி " என்று - சீரியசாய் உட்கார்ந்து பேசியது, இருவருக்குமே சற்று வித்தியாசமான அனுபவமாக தான் இருந்தது.

இனி அவருடன் பேசியதிலிருந்து

நீங்க எந்த வயசிலிருந்து ஜிம்முக்கு போக ஆரம்பிச்சீங்க?




நான் காலேஜ் முடிச்ச பிறகு தான் ஜிம் செய்ய ஆரம்பிச்சேன். அதாவது என்னோட 21 வயசில். ஆனா 18 வயசு தான் ஜிம் ஆரம்பிக்க சரியான வயசு.

ஜிம்மில் டிரைனர் ஆக சேர  தாவது கோர்ஸ் இருக்கா? அல்லது அனுபவத்தில் டிரைனர் ஆகலாமா?

ரெண்டு விதமாவும் டிரைனர் ஆகலாம். சில நிறுவனங்கள் இதற்கென்று ஆறு மாச சர்டிபிகேட் கோர்ஸ் நடத்துறாங்க. அது படிச்சுட்டு வர்றவங்களும் உண்டு. என்னை மாதிரி நேரடியா படிக்காம அனுபவத்தில் வர்றவங்களும் உண்டு.கொஞ்சமாவது இது சம்பந்தமா படிச்சுட்டு வர்றது தான் நல்லது.

வண்டி ரிப்பேருக்கு சில பேர் ஆட்டோமொபைல் படிச்சுட்டு வருவாங்க. சில பேர் நேரே அனுபவத்தில் செய்வாங்க இல்லையா? அது மாதிரி தான்

கோர்ஸ் படிக்காம வந்தால், இன்னிக்கு டெக்னாலஜியில் - ஜிம் சம்பந்தமா உள்ள புது விஷயங்கள் தெரியாமல் போகும்.

6 மாச கோர்ஸ் - 5,000 ரூபா போல் ஆகும். படிக்க பெரிய Gym Body  இருக்கணும்னு அவசியம் இல்லை. சாதாரணமா உடம்பு இருக்கவங்க கூட அந்த கோர்ஸ் முடிச்சுட்டு டிரைனர் ஆகிடுவாங்க

கோர்ஸ் படிக்காத நாங்கல்லாம் எங்க உடம்பை வைச்சு தான் டிரைனர்ன்னு பேர் வாங்குவோம். அவங்க கத்து குடுக்குற விதத்தில் டிரைனர்ன்னு ஆகிடுவாங்க.

மேவரிக், O -2 மாதிரி பெரிய ஜிம்மில் எல்லாம்,  கோர்ஸ் முடிச்சிருந்தா தான் டிரைனர் ஆக எடுக்க முன்னுரிமை கொடுப்பாங்க

இது மாதிரி டிரைனருக்கு என்ன விதமான சம்பளம் கிடைக்கும்? இதையே வச்சு குடும்பம் நடத்த முடியுமா?

பெரிய ஜிம்களில் நாலு மணி நேரம் அப்படிங்கறதை ஒரு ஸ்லாட்டுன்னு வச்சிருப்பாங்க. காலை 4 மணி நேரம் - சாயங்கலாம் 4 மணி நேரம் வேலை பார்த்தா - 10 ஆயிரம் முதல் 15 ஆயிரம் வரை சம்பளம் கிடைக்கும். ஆனா எல்லாருக்கும் பெரிய ஜிம்மில் வேலை கிடைச்சிடாது.

இது மாதிரி பெரிய ஜிம்களில் இன்சென்டிவ் அடிப்படையில் அதிகப்படி பணமும் தருவாங்க. புதுசா ஒருத்தர் ஜிம்மில் சேர்றார்னு வைங்க. அவர் சேரும்போதே 3 மாசத்தில் - 5 கிலோ எடை குறைக்கிறதா பேசி வச்சிப்பாங்க.  அதை அச்சீவ் செய்தால் அவர் சற்று அதிக பணம் ஜிம்முக்கு தருவார் அதில் குறிப்பிட்ட %  கமிஷன் டிரைனருக்கு கிடைக்கும்

TCS , விப்ரோ மாதிரி கம்பனி உள்ளேயே அங்குள்ள ஊழியர்களுக்காக ஜிம் இருக்கும். அதை ஒரு தனி ஆள் (எங்க பாஸ் மாதிரி) - காண்டிராக்ட் எடுத்திருப்பார். டிரேட்மில் உள்ளிட்ட மிஷின்ஸ், இடம் - எல்லாம் கம்பனி பாத்துக்கும். காலை ஒரு டிரைனர் , சாயங்காலம் ஒரு டிரைனர் வரணும்.

எங்க மாஸ்டர் கம்பனியில் மாசம் 10 ஆயிரம் வாங்குவார். எங்களுக்கு ஆளுக்கு மாசம் மூவாயிரம் தர்றார். மீதம் நாலாயிரம் அவருக்கு. இது போல பத்து இடத்தில் எங்க மாஸ்டர் காண்டிராக்ட் எடுத்து வச்சிருக்கார்.

இதை முழு நேர தொழிலாகணும்னா எங்க மாஸ்டர் மாதிரி நிறைய காண்டிராக்ட் எடுத்து செஞ்சா செய்யலாம். அது செட் ஆக பல வருஷம் ஆகும். வீட்டில் நம்ம பணத்தை நம்பி இல்லைன்னா தைரியமா இறங்கலாம்

வீட்டுக்கு நம்ம சம்பளம் ரெகுலரா தேவைன்னா - நாம ஒரு வேலையில் இருந்துகிட்டு பார்ட் டைமா இந்த வேலை செய்யணும்.

இப்ப என்னை எடுத்துகிட்டீங்கன்னா காலை 7 மணி முதல் மதியம் 2 வரை  ஷிப்ட்டில் ஒரு கம்பனியில் வேலை செய்யுறேன். மாலை 5 முதல் 9 வரை இந்த டிரைனர் வேலை பாக்குறேன். இந்த நாலு மணி நேரத்தில் நான் எக்சர்சைஸ் செஞ்ச மாதிரியும் ஆச்சு. எதோ கொஞ்சம் கை செலவுக்கு பணம் வந்த மாதிரியும் ஆச்சு

இன்னும் சில பேர் சினிமா நடிகர்கள் மாதிரி ஆட்களுக்கு தனி டிரைனர் ஆக இருப்பாங்க. இவங்களுக்கு மாசம் 50 ஆயிரம் வரை கூட சம்பளம் கிடைக்கும். ஒரு படத்தில் ஒரு நடிகர் நடிக்கிறார்னா ,  அந்த படத்துக்காக - அந்த பாத்திரதுக்காக தான் உடம்பை ஏத்துவார் - அதனால ஜிம் டிரைனர்க்கு  சம்பளமே பட தயாரிப்பாளர் தான் தருவார்

நடிகர் சூர்யா சிக்ஸ் பேக் வச்சப்போ, எனக்கு தெரிஞ்ச ஒருத்தர் தான் அவருக்கு டிரைனர் ஆக இருந்தார்.

சூர்யாவோட நண்பர் ஒருத்தருக்கு 6 மாசத்தில் - 20 கிலோ எடை குறைக்க வச்சார் அந்த டிரைனர். அதை பார்த்துட்டு இம்ப்ரெஸ் ஆன சூர்யா இவரை கூப்பிட்டு பேசி, அவரை கூடவே டிரைனரா வச்சிகிட்டார். இப்ப அவரோட தம்பி தான் - சூரியா தம்பி கார்த்தி கூட டிரைனரா இருக்காரு

பெரிய ஆட்களுக்கு டிரைனர் ஆக இருக்கும்போது - தினம் போன் செஞ்சு இப்ப வரலாமான்னு கேட்டுட்டு அப்புறம் தான் போகணும்

இந்த தொழிலில் உங்களுக்கு கிடைக்க கூடிய மகிழ்ச்சின்னா எதை சொல்லுவீங்க?

                          

எங்க உடம்பை எங்களால் நல்லா பார்த்துக்க முடியுது. ஜூரம் அல்லது வேறு எந்த நோயும் அவ்வளவு சீக்கிரம் வராது. அடிபடுவது மாதிரி விஷயத்துக்கு சோர்ந்து போகாம நாங்க பாட்டுக்கு எங்க வேலையை தொடர்வோம். இப்படி வியாதி இல்லாத வாழ்க்கை கிடைக்க இந்த வேலை தானே உதவுது !

ஏதாவது பயணம் மாதிரி காரணத்தால் ஒரு வாரம் நாங்க எக்சர்சைஸ் செய்யாட்டியும் மனசு என்னமோ போல் ஆகிடும். மறுபடி ஜிம் போக ஆரம்பிச்சா தான் நார்மல் ஆவோம்.

நாம சொல்லி தர்றவங்களுக்கு நல்ல ரிசல்ட் கிடைச்சா அதுவும் பெரிய சந்தோஷம் தான்.

நூறு பேர் இருக்க கூட்டத்தில் கூட நாங்க மட்டும் தனியா தெரிவோம். வெளி இடங்களுக்கு போகும் போது, நம்ம உடம்பை பார்த்துட்டு நம்ம கிட்டே வந்து பேசுறவங்க நிறைய பேர் உண்டு. அதே மாதிரி முன்னே பின்னே தெரியாத எத்தனையோ பேர் நம்ம கூட போட்டோ எடுத்துக்கிறாங்க. ரயிலில் டிக்கெட் செக்கர் துவங்கி டிராபிக் போலிஸ் வரை எல்லாருமே நம்ம கிட்டே " நீங்க ஸ்போர்ட்ஸ் மேனா? " அப்படின்னு நிச்சயம் கேட்பாங்க. இப்படி நம்மளை மத்தவங்க பாராட்டுறது தான் இந்த உடம்பை எப்பவும் இதே மாதிரி வச்சிக்கணும்னு  மோட்டிவேஷன் தருது.


(ஜிம் டிரைனர் பேட்டி அடுத்த பதிவிலும் தொடரும் )

அடுத்த பதிவில் :

ஜிம்மிற்கு வருவோரிடம் இருந்து உங்களுக்கு லவ் ப்ரப்போசல் வந்திருக்கா ? 

ஆணழகன் போட்டி !!

ஒரு ஜிம் ஆரம்பிக்கனும்னா எவ்ளோ செலவு ஆகும்? அதுக்கு லைசன்ஸ் எதுவும் வாங்கணுமா?

சிக்ஸ் பேக் : சில தகவல்கள்- சில எச்சரிக்கைகள் 

ஜிம் போவதை நிறுத்திட்டா வெயிட் போடுமா?

******

அதீதம் மே 15 இதழில் வெளியானது
*********
அண்மை பதிவுகள்


ஆலப்புழா.. Boat House பயணம் -ஸ்பெஷல் படங்கள்


வானவில்- உதயம் NH 4- நிஜ சுஜாதா பேட்டி - நித்யா மேனன்

தொல்லை காட்சி - 60 நொடி கூத்து - விஜய் அவார்ட்ஸ்

Monday, April 29, 2013

பெயின்டர்கள் வாழ்க்கை - அறியாத தகவல்கள்

துரைராஜ் என்ற அந்த பெயின்டர் எங்கள் ஏரியாவில் வசிப்பவர் என்ற முறையிலும், வீட்டுக்கு ஒரு முறை பெயின்ட் அடித்தவர் என்ற முறையிலும் சில வருடங்களாக தெரியும். சமீபத்தில் ஒரு நாள் அவரோடு பேசிய போது பெயிண்டர்கள் வாழ்க்கை பற்றி அறிய முடிந்தது.

அவர் பேசியதிலிருந்து

"எனக்கு இப்போ 50 வயசு ("என்னது 50 ஆ? பாத்தா சின்ன பையன் மாதிரி இருக்கீங்க சார் ") 30 வருஷமா பெயிண்டிங் வேலை செய்றேன். என்னோட அப்பா, தம்பி எல்லாரும் இதே பெயிண்டிங் தொழில் தான்.



ஏழாவது வரைக்கும் தான் படிச்சேன் அதுக்கு பிறகு படிப்பு ஏறலை. அப்பா கூட சேர்ந்து வேலைக்கு போக ஆரம்பிச்சுட்டேன். நாங்க Buவர் பாமிலி சார்.

அப்பா சென்னையில் விப்ஜியார் என்ற கம்பனியில் பெயிண்டரா வேலை பார்த்தார். என்னை ஹெல்பரா சேத்துகிட்டார். கொஞ்ச வருஷம் தொழில் கத்து கிட்டேன். கம்பனி ஓனர் லிபியாவில் ஒரு வேலை எடுத்தார். அதிலே எங்களை எல்லாம் வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பினாங்க. அப்பா வயசாகிடுச்சுன்னு வரலை; மீசை கூட முளைக்காம 82 ஜனவரியில் லிபியா போனேன்

அங்கே போயி ரொம்ப கஷ்பட்டுட்டேன் சார். ஆயில் கிணத்தில் வேலை; அப்புறம் பெரிய ஷிப் யார்டில் பெயின்ட் அடிக்க வேண்டியிருக்கும். சில நேரம் பாலை வனத்தில் வேலை . வெயில்னா வெய்யில் அப்படி ஒரு வெய்யில். ஒரு நிலைமைக்கு மேலே எங்க முதலாளியால எங்களுக்கு சம்பளம் தர முடியலை. NOC தந்து வேற இடத்தில் வேலை செய்யுங்க என்றார். அதுக்கு பிறகு மால்ட்டா-ங்கிற பெரிய வெளி நாட்டு கம்பனியில் வேலை கிடச்சுது. அங்கே காப்பி, டீ குடுக்கும் வேலை தான். ஆனா நான் அதில் சேரலை . அம்மா, அப்பாவை பார்க்கனும்னு இருந்தது. ஊருக்கு வந்துட்டேன்.

கொஞ்ச நாள் கழிச்சு மறுபடி சவுதியில் ஆராம்கோ ஆயில் கம்பனியில் வேலை கிடைச்சு 4 வருஷம் போய் வேலை பார்த்தேன். அப்புறம் இந்தியா வந்தவன் தான். மறுபடி வெளிநாடு போகலை

எனக்கு 1 அக்கா 2 தங்கச்சி ஒரு தம்பி. அக்கா தங்கை எல்லாருக்கும் கல்யாண செலவு நான் தான் செஞ்சேன் அப்பா அவரோட 55 வயசில் இறந்துட்டார். தங்கச்சிங்க கல்யாணம் ஆக தாமதம் ஆனதால எனக்கு 32 வயசில் தான் கல்யாணம் ஆச்சு. எனக்கும் என் சம்சாரத்துக்கும் 10 வயசு வித்தியாசம்.

என் மாமனார் சின்ன வயசில் வீட்டை விட்டு ஒரு லெட்டர் எழுதி வச்சுட்டு ஓடி போனவர். அப்புறம் என்ன ஆனார்னே இன்னி வரைக்கும் தெரியலை. மாமனார் ஏர் போர்ட்டில் வேலை பார்த்தார். அந்த வேலையை என் மாமியாருக்கு குடுத்தாங்க. அவங்களுக்கு ரெண்டு பொண்ணு. பசங்க இல்லை. நான் தான் அவங்களுக்கு பையனா கூட இருந்து பாத்துக்குறேன். நாங்க இருக்கிறது மாமியாரோட சொந்த வீடு தான் கீழ் போர்ஷன் என் மனைவியோட தங்கச்சிக்கு. மேல் போர்ஷன் எங்களுக்கு. மாமியார் எங்க கூட தான் இருக்காங்க

இந்தியா வந்த பிறகு பல இடத்தில் பெயிண்டரா வேலை பார்த்துட்டு அப்புறம் தனி காண்டிராக்டரா இப்ப 15 வருஷமா வேலை செய்யுறேன். இந்த ஏரியாவில் ஒரு 5 பேரு நம்ம கிட்டே வேலை பார்க்குறாங்க. தினம் வேலை இருக்கும்னு சொல்ல முடியாது. வேணுங்கும் போது கூப்பிட்டுக்க வேண்டியது தான்

ஒரு உண்மைய சொல்றேன். இந்த ஏரியா ஆளுங்க பெயின்டிங்கில் அவ்ளோ சுத்தம் கிடையாது. நம்ம தம்பி பூந்தமல்லியில் இருக்கான். அவன் கூட இருக்க ஆளுங்க தங்கமானவங்க. அவங்க வேலை செஞ்சா வீடு கண்ணாடி மாதிரி இருக்கும். பக்கத்திலே இருக்காங்க பஸ் செலவு கம்மின்னு தான் இவங்களை கூப்பிட்டுக்குறேன். பெரிய வேலை என்றால் தம்பியின் ஆளுங்களை வரவழைச்சுப்பேன்

சாமிநாதன்னு ஒரு பில்டர் நமக்கு ரெகுலரா வேலை தர்றார். 12 வருஷ பழக்கம். உங்களை மாதிரியே தான் அவரு (!!!??) எதையும் ஓப்பனா,. நேரா பேசிடுவார். நம்ம கிட்ட வேலை பாக்குற ஆளுன்னு நினைக்காம ஒரு பிரண்டு மாதிரி ஜாலியா பழகுவார். அவரோட எல்லா வீட்டுக்கும் நாம் தான் பெயின்ட் அடிக்கிறது

நமக்கு தெரிஞ்ச வீடுகளில் நம்மை ரெகுலரா கூப்பிடுறாங்க. நான் எல்லார் கிட்டேயும் குடும்பத்தில் ஒருத்தனா பழகிடுவேன். அதனால் எல்லாரும் நம்மை மறுபடி மறுபடி கூப்பிடுவாங்க எந்த வேலைன்னாலும் மறுக்காமல் செய்வேன்.

சின்ன சின்ன வேலைன்னா ஆளே வச்சிக்காம நானே பார்த்து முடிச்சுடுவேன்.

நம்ம கீழே வேலை செய்பவர்களை எப்பயோ ஒரு தடவை தான் கூப்பிடுறோம் இல்லையா? அதனால ஒரு ஆள்க்கு ஒரு நாளைக்கு 550 ரூபா கூலி தர்ரேன். தவிர பஸ் கூலி 50 ரூபா தரணும். இதே பில்டர்கள் என்றால் 300 ரூபா தான் தின கூலி தருவாங்க. அவங்களிடம் தினம் வேலை இருக்கும்னு பெயிண்டர் ஆளுங்க கம்மி சம்பளம் என்றாலும் தொடர்ந்து போவாங்க

என்னை பொருத்தவரை நான் யாரிடமும் போய் வேலை கேட்கவே மாட்டேன். அது தானா நம்மை தேடிகிட்டு வரும். வாரத்தில் எனக்கு ரெண்டு மூணு நாலு தான் வேலை இருக்கும். சில நேரம் ஒரே வேலை 10 நாள் இருக்கும். அப்புறம் 10 நாள் எந்த வேலையும் இருக்காது. இப்படி மாசத்துக்கு 10 அல்லது 15 நாள் தான் வேலை இருக்கும்

நானும் ஒரு ஆளா நின்னு வேலை பார்த்தா தான் என்னால ஆயிரம் ரூபா சம்பாதிக்க முடியும். இல்லாட்டி மெட்டிரியல், லேபருக்கே எல்லாம் போயிடும்.

நான் சம்பாதிக்கிறது பசங்களை படிக்க வைக்கவே சரியா இருக்கு . பையன் காலேஜில் மூணாம் வருஷம் படிக்கிறான். பொண்ணு கவர்ன்மெண்ட் ஸ்கூலில் எட்டாவது படிக்குது

மூணாவது வீட்டில் ஒரு வேலை மெட்டீரியல், லேபர் சேர்த்து எடுத்தேன். 10 நாள் வேலை.மொத்த காண்டிராக்ட் 50 ஆயிரம் ரூபா. எனக்கு ஒரு எட்டாயிரம் தங்குச்சு. மிச்சம் எல்லாம் கூலி, மெட்டேரியலுக்கு சரியா போச்சு

மெட்டேரியல் பற்றி பேச்சு வரும்போது சில பெயிண்டர்கள் மெட்டேரியலில் செமையா காசு பார்க்கிறார்களே என்று கேட்க அது பற்றி விளக்குகிறார் " ஆமா அது மாதிரி ஒரு விஷயம் நடக்க தான் செய்யது; சில பேர் மெட்டீரியல் நாங்க வாங்கி தர்றோம். நீங்க லேபர் காண்டிராக்ட் வேலை மட்டும் செய்யுங்கன்னு சொல்லுவாங்க. அப்ப மெட்டிரியல் வாங்குற கடையில் முதலிலேயே சொல்லி வச்சு 2 % கமிஷன் வாங்கிடுவாங்க சில பெயிண்டருங்க. இதெல்லாம் இந்த தொழிலில் நடக்குறது தான். நான் பெரும்பாலும் தெரிஞ்சவங்களுக்கு தான் செய்றேன். என்னை நம்பி விடுறாங்க மெட்டிரியல் மற்றும் லேபர் சேர்த்து தான் பெரும்பாலும் எடுப்பேன். அதனால் இந்த பிரச்சனை நம்ம கிட்டே கிடையாது

பெயிண்டிங் தொழில் உள்ள சிரமங்கள் பற்றி கேட்க, " தொடர்ந்து வேலை இல்லாம இருக்கிறது தான் பெரிய கஷ்டம். உடல் கஷ்டம்னு பார்த்தா வீட்டுக்கு அடிக்கிற வாட்டர் கலர் பெயின்ட் எல்லாம் பெரிய பிரச்சனை இல்லை. பெரிய பெரிய வேலையில் சில வகை பெயின்ட் தான் ரொம்ப படுத்திடும். கண் எரிய ஆரம்பிச்சிடும். சில நேரம் மயக்கம் கூட வரும்".

"மாசத்தில் பாதி நாளில் வேலை இல்லாட்டி எப்படி பொழுது போகும் ? சும்மா இருப்பது பெரிய சுமை ஆயிற்றே?" என்று கேட்டால், " சும்மா இருந்தா தானே சார்? எனக்கு எப்பவும் எங்க வீட்டு வேலை ஏதாவது இருந்து கிட்டே இருக்கும். ஒண்ணுமே இல்லாட்டி எங்க வீட்டுக்கு நானே பெயின்ட் அடிச்சிகிட்டு இருப்பேன். என் வீட்டு உள்ளே உள்ள அறைகளை பாத்தீங்கன்னா, ஒவ்வொரு வருஷம் ஒரு கலரா இருக்கும். வருஷா வருஷம் மாத்திடுவேன் எல்லாம் நான் சும்மா இருக்க நேரத்தில் அடிச்சவை தான் " என்று சிரிக்கிறார்

"என்னை பொறுத்த வரை எப்பவும் வேலை இருக்கணும்னு நினைக்க மாட்டேன். அதே மாதிரி பெருசா எதுவும் ஆசைப்பட மாட்டேன். இன்னிக்கு ஆயிரம் ரூபா கிடைச்சுதா; அதை வச்சு 5 நாள் ஓட்டு ; அடுத்த வேலை அதுக்குள் வரும்னு போயிக்கிட்டே இருப்பேன்

நாளைக்கு என்ன ஆகும்னு யாருக்கும் தெரியாது சார். இன்னிக்கு பத்தி கவலை பட்டா போதும். நாளை பத்தி பயந்து கிட்டே இருந்தா உடம்பு தான் சார் கெட்டு போகும்" என்று முடித்தார் 30 வயது மதிக்கத்தக்க இந்த 50 வயசு மனிதர்.

**********
அதீதம் ஏப்ரல் இதழில் வெளியானது. 

Tuesday, April 9, 2013

அம்மா உணவக பணியாளர்கள் வாழ்க்கை - அறியாத தகவல்கள்

சென்னை- ஆலந்தூரில் அரசு நடத்தும் அம்மா உணவகத்தில் சாப்பிட்டு விட்டு வெளியே வரும்போது அந்த பெண்மணியை பார்த்தேன். சமையல் கட்டின் அருகில் நின்று கொண்டு அங்கிருப்போருக்கு சில உத்தரவுகள் தந்து கொண்டிருந்தார். 

அம்மா உணவகம் பற்றி எழுத வேண்டுமென புகைப்படம் எடுத்த நேரம் அதே பெண்மணி தான் என்னிடம் வந்து " ஏன் சார் போட்டோ எடுக்குறீங்க? " என கேட்டது நினைவுக்கு வந்தது. " கணினியில் அம்மா உணவகம் பற்றி எழுத போறேன் " என்று சொல்ல " அப்படியா? யார் படம் எடுத்தாலும் எதுக்குன்னு நாங்க தெரிஞ்சு வச்சிக்கணும்; அதான்" என்றார் அவர். உணவுக்கு காசு வாங்கி கொண்டு பில் தந்தவரும் அந்த பெண்மணியே. இப்போது சமையலறை அருகில் நிற்கிறாரே என்று யோசித்த படி நான் நடக்க, அவர் தானாகவே வந்து பேச துவங்கினார்.

Mrs .முரளி என்று தன்னை அறிமுகம்  கொண்ட அவரிடம் பேசியதில் அம்மா உணவகம் பற்றி மட்டுமல்ல, அங்கு வேலை செய்யும் பெண்களின் வாழ்க்கை பற்றியும் நிறையவே அறிய முடிந்தது. 

இனி அவர் பேசியதிலிருந்து :

"நாங்க எல்லாம் மகளிர் சுய உதவி குழுவில் இருந்தோம். இப்போ எங்களை மாதிரி மகளிர் சுய உதவி குழுவை சார்ந்தவங்களுக்கு தான் - இந்த வேலை முழுக்கவே குடுத்திருக்காங்க. இங்கே மட்டும் இருபதுக்கும் மேலே பெண்கள் வேலை செய்றாங்க. இட்லிக்கு மாவு ஆட்டுறது தொடங்கி, காய் நறுக்குவது, சாம்பார் செய்வது, கலந்த சாதம் தயாரிப்பது, காசு வாங்கிகிட்டு பில் தருவது, சாப்பாடு பரிமாறுவது, சாப்பிட்ட தட்டை எடுப்பது, அவற்றை கழுவவது என எல்லாருக்கும் வேலை சரியா இருக்கும்.


மகளிர் சுய உதவி குழுவில் யார் யார் எல்லாம் நல்ல படியா இயங்கி வந்தாங்களோ அவங்களுக்கு தான் இப்போ இந்த வேலை தந்திருக்காங்க. கலக்டர் கிட்டே நாங்க அப்ளை செய்து நேரடியா அவரே அனுமதி தந்தார். எனக்கு தெரிஞ்சு இது முழுக்க மகளிர் சுய உதவி குழுக்களுக்கு தான் கிடைச்சிருக்கு. 

இங்கே வேலை செய்யும் பெண்கள் ஒவ்வொருத்தருக்கும் தினசரி 300 ரூபா சம்பளம். காலையில் 5 மணிக்கு வேலைக்கு வரணும். அப்போ தான் ஏழு மணிக்குள் இட்லி, சாம்பார் எல்லாம் தயார் செய்ய முடியும். ஏழு மணி முதல் 10 மணி வரை காலை டிபன் (இட்லி மட்டும்) அப்படின்னு போட்டிருக்கோம். ஆனா ஆறரைக்கே மக்கள் வந்துடுவாங்க. அதே போல மூடுற நேரம் பத்துன்னா கூட, பத்தரை வரை கியூ நின்னு சாப்பாடு வாங்குது. முடிஞ்சவரை எல்லாருக்கும் குடுத்துகிட்டு தான் இருக்கோம்.

இப்போதைக்கு ஏழு நாளும் நாங்க வேலை பாக்க வேண்டியிருக்கு. வாரத்தில் ஒரு நாள் மாத்தி மாத்தி லீவு கொடுங்கன்னு கேட்டுகிட்டு  இருக்கோம். அதே போல ஒவ்வொருத்தரும் காலை 5 மணி முதல் மாலை 4 மணி வரை - 11, 12 மணி நேரம் வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கு. நான் இன்சார்ஜ் என்பதால், கிளம்ப சாயங்கலாம் அஞ்சு, அஞ்சரை ஆகிடும். வேலை நேரத்தையும்  8 அல்லது 9 மணி நேரமா மாத்தினா நல்லாருக்கும். இவ்ளோ நேரம் வேலை செய்றது கஷ்டமா தான் இருக்கு. ஆனா இப்ப தானே புதுசா ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. அவங்களுக்கும் எவ்ளவோ கஷ்டம் இருக்கும். அதனால நாங்க ரொம்ப அழுத்தி கேட்கலை. கொஞ்ச நாள் போகட்டும்னு இருக்கோம்.

காலையில் இட்லிக்கு  - 27 கிலோ இட்லி அரிசி (ரேஷன் அரிசி தான்) ; 5 கிலோ பச்சரிசி, 10 கிலோ உளுந்து போட்டு மாவு அரைப்போம். சில நேரம் அதுவே பத்தாம  போயிடுது. குறிப்பா ஞாயித்து கிழமை கூட்டம் ரொம்ப அதிகமா இருக்கும். கிரிக்கெட் ஆடுற பசங்க, வாக்கிங் போறவங்க அப்படின்னு வழக்கமா வர்ற ஆட்களை தவிர புது ஆளுங்க அன்னிக்கு அதிகமா இருக்கும். அன்னிக்கு மாவு இன்னொரு 50 % அதிகம் அரைக்க வேண்டியிருக்கும். 

வார நாளில் காலையில் 2500 இட்லி போகுது (ஒரு இட்லி ஒரு ரூபாய் என்பதால் - வருமானம் 2500 ரூபாய்) மதியம் சாம்பார் சாதம், தயிர் சாதம் 3500 ரூபா போகுது (சாம்பார் சாதம் 5 ரூபா; தயிர் சாதம் 3 ரூபா) சாம்பார் சாதம் கொஞ்சம் அதிக சேல்ஸ் ஆகும்.

எங்களுக்கு கொடுக்கிற சம்பளம், வாங்குற பொருட்கள் இதெல்ல்லாம் சேர்த்து பார்த்தா அரசாங்கத்துக்கு நிச்சயம் இன்னும் அதிக செலவு தான் ஆகும். அவங்க மேலே காசு போட்டு தான் நடத்துறாங்க

20 பெண்களுக்கும் வேலை சரியா இருக்கு. இடத்தை எப்பவும் ரொம்ப க்ளீனா வச்சிக்கணும்னு சொல்லிருக்காங்க. உடனே உடனே கூட்டி பெருக்கி கழுவி வச்சிருப்போம். சாப்பாடு நேரத்தில் இங்கே வேலை பார்க்குற பெண்களுக்கு உட்கார நேரம் கிடைக்குறது ரொம்ப கஷ்டம் தான். 

இப்போதைக்கு காலை, மதியம் ரெண்டு வேலை தான் சாப்பாடு குடுக்குறோம்  ஏன் நைட்டுக்கும் தர கூடாதுன்னு நிறைய பேர் கேட்கிறாங்க. இதோ இந்த ரிஜிஸ்தரில் எழுதிட்டு போறாங்க.

அங்கிருக்கும் Feedback ரிஜிஸ்தரை காட்டுகிறார். படித்து பார்த்தால் ஒவ்வொரு நாளும் 50 பேராவது அதில் கருத்துகள் எழுதி விட்டு போவதை  காண முடிந்தது. பலரும் இந்த சிஸ்டத்தை வாழ்த்தி எழுத, ஒரு சிலர் "இரவு சாப்பாடு போடலாமே ; இட்லி இன்னும் சற்று பெரிய சைஸ் ஆக இருக்கலாம் " என்றெல்லாம் கருத்து சொல்ல தவற வில்லை. 

குறிப்பாக வெளி மாநிலத்தை சேர்ந்த பலரும் தப்பும் தவறுமான ஆங்கிலத்தில் மிக மகிழ்ச்சியுடன் இந்த உணவகத்தை வாழ்த்தி எழுதியிருப்பதை காண முடிந்தது. இங்கு வேலை செய்யும் பெண்கள் மிக விரைவாகவும், அன்புடனும் சிறிதும் கோபப்படாமல் உள்ளனர் என பலரும் குறிப்பிட்டு எழுதியிருந்தனர். அதை அவரிடம் காட்டியதும் மகிழ்வுடன் ஆமோதித்தார். 

உணவகத்திற்கு வருகிறவர்கள் செருப்பை வெளியே தான் விட்டு செல்ல வேண்டும். ஒரு சிலர் செருப்புடன் உள்ளே வர, திருமதி. முரளி எல்லோருக்கும் கேட்கிற மாதிரி சற்று சத்தமாக இப்படி பேசினார் :

" தயவு செஞ்சு செருப்பை வெளியே விட்டுட்டு வாங்க. இது நீங்க சாப்புடுற இடம். நீங்களே சுத்தமா வச்சிக்க வேணாமா? ப்ளீஸ் கோ ஆபரேட் பண்ணுங்க "

உள்ளே ஒரு சில ஆர்டர்கள் தந்து விட்டு மீண்டும் நம்முடன் வந்து பேச துவங்கினார். 

"சமையலுக்கு தேவையான இட்லி, உளுந்து, பருப்பு எல்லாம் முன்னாடியே வந்துடும். ஸ்டோர் ரூமில் பத்திரமா வச்சிக்கணும். வரும்போதும் எழுதணும். அங்கிருந்து ஏதாவது எடுத்தாலும் ரிஜிஸ்டரில் எழுதிட்டு தான் எடுக்கணும். எப்ப வேண்ணா வந்து செக்கிங்க்  பண்ணுவாங்க

இன்னைக்கு கூட எதிரில் பஞ்சாயத்து அலுவலகத்தில் ஒரு மீட்டிங் இருக்கு. அதுக்கு கலக்டர் வர்றார். அவர் நேரடி கண்ட்ரோலில் நடக்குறதால இங்கே வந்து பார்ப்பார்னு நினைக்கிறோம். அவரு வர்றாருன்னு இல்லை எப்பவுமே இடம் சுத்தமா தான் இருக்கும். அதனால் எந்த பிரச்னையும் இல்லை. யார் வேணும்னா எப்ப வேண்ணா வந்து பார்க்கலாம்

இந்த இடம் ஆலந்தூர் முனிசிபல் ஆபிஸ் பக்கத்தில் இருப்பதால் அங்கே வேலை செய்றவங்க ரொம்ப உதவியா இருக்காங்க. ஏதாவது உணவு பொருள் தேவைன்னாலும் சரி, கேஸ் சிலிண்டர் காலி ஆனாலோ அல்லது இன்னொரு இட்லி பானை வேணும்னாலோ  உடனே வாங்கி கொடுத்துடுறாங்க

குடி தண்ணீருக்கு தனி வாட்டர் பியூரிபையர் போட்டிருக்கு. ஆலந்தூரில் வரும் பாலாற்று தண்ணியை சுத்தம் பண்ணி நல்ல தண்ணியா கொடுக்குறோம். அருமையான மினரல் வாட்டர்.

இங்கு எந்த விதமான மக்கள் அதிகம் வருகிறார்கள் என்று கேட்க, " ஏழைகளுக்குன்னு துவங்கியது தான். ஆனா எல்லா விதமான மக்களும் வர்றாங்க. ஆபிஸ் வேலைக்கு போறவங்க, செக்கியூரிட்டிங்க, கூர்க்கா, தினம் ஸ்கூல் போகும் சின்ன பசங்க, கட்டிட வேலை செய்றவங்க இப்படி எல்லாரும் வர்றாங்க".

இப்போதைக்கு எங்களுக்கு கஷ்டம்னு பார்த்தா மாவு அரைப்பது தான் பெரிய விஷயமா இருக்கு. அப்புறம் 10 -12 மணி நேரம் வேலை செய்றது ; ஏழு நாளும் வேலை செய்றது இது மட்டும் சரி பண்ணா எங்களுக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கும் என்றார்.

"ஒரு நல்ல விஷயம் செஞ்சுகிட்டு இருக்கீங்க செய்றது அரசாங்கம் என்றாலும், எல்லாரும் உங்களை தான் மனசார வாழ்த்திட்டு போறாங்க. அது ரிஜிஸ்டரை பார்க்கும் போதே தெரிஞ்சுது. அவ்ளோ புண்ணியமும் உங்க புள்ளைகளுக்கு தான் சேரும்" என்று நான் சொல்ல முகம் மலர்ந்து புன்னகைத்து நமக்கு விடை கொடுத்தார் அந்த பெண்மணி !
*********
அதீதம் ஏப்ரல் 2013 இதழில் வெளியானது
*********
அம்மா உணவகம் அறிமுகம் - இங்கு
*********
அண்மை பதிவு:

தொல்லை காட்சி நீயா நானா -லொள்ளு சபா -தெய்வ மகள்

Tuesday, February 5, 2013

ஜோசியக்காரர்கள் வாழ்க்கை அறியாத தகவல்கள்

பல நேரங்களில் சாதாரண மனிதர்கள் பேட்டி திட்டமிடாமல் இயல்பாய் நடந்து விடுகிறது. தஞ்சை சென்றபோது அப்பா ஒரு வேலை தந்து அனுப்பியிருந்தார். அதற்காக பைக்கில் சென்றவன் தஞ்சை பெரிய கோவில் வெளியே வரிசையாக கிளி ஜோசியக்காரர்கள் அமர்ந்திருப்பதை பார்த்தேன். எங்கள் வீட்டு கிளிகள் நினைவுக்கு வர, அந்த நினைவோடே கடந்து செல்லும்போது ஒரு கிளியை பார்த்ததும் நின்று விட்டேன்.

வழக்கத்தை விட சற்றே பெரிய ஆண் கிளி அது. ஜோசியக்காரர்களின் கூண்டுக்கு உள்தான் பெரும்பாலும் கிளிகள் இருக்கும். ஆனால் இந்த கிளி ஜம்மென்று கூண்டின் வெளியே மிக அழகாய் அமர்ந்திருந்தது. வண்டியை நிறுத்தி விட்டு கிளி ஜோசியக்காரர்களிடம் பேச ஆரம்பித்தேன். எங்கள் பேச்சு பெரும்பகுதி நாங்கள் கிளி வளர்ப்பதை பற்றியும் அதற்கு என்ன உணவு தரணும், எப்படி பாதுகாக்கணும் என்றே சுழன்றது. அவை அனைத்தையும் தவிர்த்து விட்டு அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கை குறித்து பேசிய விஷயங்கள் மட்டும் பகிர்கிறேன்.


"எப்படி இந்த கிளி மேலே பறக்காமல் உட்கார்ந்திருக்கு?"

" இந்த கிளி எங்களோட 22 வருஷமா இருக்குதுங்க. எங்கப்பா இதே கிளி வச்சு ஜோசியம் பார்த்தார். இப்போ நான் வச்சிருக்கேன். இது பறந்து போகாது. நீங்க பிடிக்கிறீங்களா?" என்று என் கையில் தர அது அழகாய் நம் கையில் ஏறி கையில் உள்ள மோதிரத்தை கடித்து பார்த்தது.

" இந்த கிளி மேலே பல பேர் ஆசைப்படுவாங்க சார். கேரளாவில் இருந்து வந்தவங்க 10,000 ரூபாய் தர்றேன்னு சொல்லி இதை கேட்டாங்க. நம்ம குடும்ப மனுஷன் மாதிரி சார் இது. இதை விக்க முடியுமா சொல்லுங்க"

நான் பேசுவதை பார்த்து அவருக்கு இரண்டு பக்கமும் இருக்கும் இன்னும் சில ஜோசியக்காரர்கள் வந்து பேசினர். அனைவரும் சொந்தக்காரர்கள் ! பெரிய கோவில் வெளியே உள்ள பிளாட் பாரத்தில் அடுத்தடுத்து அமர்ந்து ஜோசியம் பார்க்கிறார்கள் இவர்கள்.

ஒருவருக்கு ஜோசியம் பார்க்க ஆள் சென்றால் அடுத்தவர் வருந்துவதோ, அவரை அழைப்பதோ இல்லை. " அவர் எனக்கு மாமா. இது சித்தப்பா பையன் " என்று ஒவ்வொருவரையும் அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார்.

அவர்களில் மிக மூத்தவரான வேலு என்பவர் பேச ஆரம்பித்தார். " நாங்க வள்ளுவர் ஜாதி. எங்க ஜாதி மக்கள் தான் இந்த தொழில் செய்வாங்க. நான் நாப்பது வருஷமா இதே தொழில் பண்றேன். நாங்க கிளி ஜோசியம் மட்டுமில்லாம, கை ரேகை, கோடங்கி, ஜாதகம் எல்லாம் பார்ப்போம்"

" அதென்ன கோடங்கி ? "

" குறி சொல்றது சார். இரவு நேரத்திலே வந்து குறி சொல்லுவோம். மறுபடி காலையில் வந்து குறி சொல்லுவோம். காலையில் வரும்போது தான் காசு கேட்போம். சில பேர் தருவாங்க. சிலர் போயிட்டு வாங்கன்னு சொல்லிடுவாங்க"

" நீங்க சொல்றது பலிக்குமா? மக்கள் நம்புறாங்களா?"

" நாங்க சொல்றதுக்கு முக்கியம் சைக்கலாஜி ( !!! ) தான் சார். முகத்தை பார்த்தே ஓரளவு புரிஞ்சிக்குவோம். கை ரேகை பாக்க தெரியும். நம்புறாங்களான்னு கேக்குறீங்க. எங்க கிட்டே வந்தவங்க மறுபடி திரும்ப வர்றாங்களே. நம்புறதாலே தான் வர்றாங்க. சில பேர் " நீ சொன்ன படி நடந்துச்சு" என சொல்லி வேட்டி, துணி மணி வாங்கி தந்துட்டு போறாங்க. ஒரு கஷ்டத்தில் இருக்கும் போது நம்மை தேடி வர்றாங்க. சரியாகிடும் கவலைப்படாதே; இந்த கோவிலுக்கு போய் சாமி கும்பிடுன்னு சொல்றோம். பிரச்சனை சரியான உடனே நம்மை நன்றியோட நினைச்சிக்குறாங்க"

இதற்குள் ஒருவர் ஜோசியம் பார்க்க வருகிறார். தரையில்  அமர்ந்து ஜோசியம் கேட்க, கிளி வெளியே வந்தது. ஒவ்வொரு சீட்டாய் எடுத்து எடுத்து போட்டது. கடைசி சீட்டு வரை எடுத்து போட்டு விட்டு ஒன்றுமே தராமல் உள்ளே போய் விட்டது !! அவர் தந்த பத்து ரூபாயை திரும்ப தந்து " பக்கத்துக்கு ஆளிடம் பார்த்துக்குங்க " என்று அனுப்புகிறார்.

வெவ்வேறு கிளிகள் இவருக்கு சீட்டு எடுத்து தரலை !

நமது ஜோசியர் வேலுவிடம் வந்து அமர்கிறார் அவர்.  பெயரை கேட்டு விட்டு " ரவி என்கிற பேருக்கு சீட்டு எடுத்து குடு. அவர் கிரகம் எப்படி? ஜாதகம் எப்படி? அவர் நினைச்சது நடக்குமா? கஷ்டமெல்லாம் நீங்குமா பாத்து சொல்லு" என்று சொல்லி கொண்டே இருக்க, ஒவ்வொரு சீட்டாய் எடுத்து போட்டது. இந்த கிளியும் ஒரு சீட்டும் எடுத்து தராமல் உள்ளே போய் விட்டது !!

அந்த மனிதரின் முகம் இருண்டு விட்டது. வேலு அவரிடம் " உனக்கு கொஞ்சம் நேரம் சரியில்லை. ஒன்னும் பயப்படாதே. பிள்ளையார் கோவிலில் போய் தினம் கும்பிடு ; சரியாகும்" என சொல்லி விட்டு அவர் பணத்தை திரும்ப தந்து அனுப்புகிறார்.

" அவருக்கு எதோ பிரச்சனை போல; கிளிகளுக்கு சத்திய வாக்கு வாங்கிருக்கோம்; அது தப்பா சொல்லாது. பாருங்க ரெண்டு கிளியும் சீட்டு எடுத்து தரலை " என்கிறார்

"புது கிளிங்களுக்கு எப்படி இதெல்லாம் பழக்குவீங்க?"

" புதுசா ஒரு கிளி வாங்குனா அடுத்த ஒரு மாசமோ, ரெண்டு மாசமோ தொழிலே பாக்க முடியாது. முழுக்க முழுக்க கிளி கூட தான் இருக்கணும். ஒரு பிறந்த குழந்தை எப்படி ஒண்ணு ரெண்டு மாசம் கழிச்சு அம்மா முகத்தை தெரிஞ்சுக்குது. அப்படி தான் இதுவும். முதல் ரெண்டு மாசம் அம்மா கூடவே இருக்க மாதிரி நாமும் கூடவே இருக்கணும். நம்ம கிட்டே நம்பிக்கை வந்ததும் அப்புறம் மெதுவா ஜோசியத்துக்கு பழக்குவோம். எல்லாம் கத்து குடுத்துட்டு சத்திய வாக்கு வாங்கிப்போம். அப்புறம் தான் தொழிலுக்கு கூட்டி வருவோம் "

உங்க பசங்க எல்லாம் இந்த தொழில் தான் பண்றாங்களா?

இல்லை. இப்போ பண்ற ஆட்களோட இந்த தொழில் முடிஞ்சு போயிடும். இனிமே இந்த தொழில் இருக்காது. யாரும் புதுசா கத்துக்க மாட்டாங்க. எங்க பசங்க எல்லாம் வேற வேற தொழிலுக்கு போயிட்டாங்க.

அதோ இருக்கார் பாருங்க (பெரிய கிளி வைத்திருந்தவரை காட்டி) அவரோட பொண்ணு ப்ளஸ் டூவில் ஆயிரத்து அம்பதுக்கு மேலே எடுத்தது. நாங்க எஸ். சி கம்மியூநிட்டி. இந்த மார்க்குக்கு நல்ல படிப்பு படிக்க வைக்கலாம். என்ன படிப்பு படிக்க வைக்கிறதுன்னு தெரியலை. நர்சிங் போய் கேட்டா இந்த வருஷம் முடிஞ்சிடுச்சு. இந்த மார்க்குக்கு நிச்சயம் கிடைச்சிருக்கும். ஏன் முதலில் வரலைன்னாங்க. அடுத்த வருஷம் நர்சிங் சேர்க்கணும்னு வச்சிருக்கோம். இப்போ எதோ கம்பியூட்டர் கோர்ஸ் போறேன்னு போகுது"

இவ்வளவு மதிப்பெண்ணுக்கு எளிதாக பீ. ஈ அண்ணா யூநிவர்சிட்டியில் கிடைக்குமே என்றால், அந்த பெண் படித்த குரூப் எது என்று அவர்களுக்கு சொல்ல தெரிய வில்லை. " நர்சிங் தான் படிப்பேன்னு சொல்லுது சார். நல்லா படிக்கிற பொண்ணு. வெளியூர் போகணும்னா நாங்க காலையில மூணு மணிக்கு எழுந்து கிளம்புவோம். அப்ப எங்களோட சேர்ந்து எழுந்துட்டு படிக்கும். படிக்கறதில் ரொம்ப ஆசை சார் அதுக்கு "

மீண்டும் கிளிகள் பற்றி பேச்சு திரும்புகிறது

" கிளிகள் பேசும்னு சொல்றாங்களே இதுங்க பேசுமா?"

"ஓ பேசுமே. இப்போ பாருங்க" என்று கூறி விட்டு, "மோகன்குமார் என்கிற பேருக்கு சீட்டு எடுத்து குடு" என்று சொல்ல, வெளியே வந்து கொஞ்சம் சீட்டை எடுத்து போட்டு விட்டு ஒரு சீட்டு எடுத்து தருகிறது.

மோகன்குமாருக்கு எடுத்து தந்த சீட்டு  !

கிளி எடுத்து தந்த சீட்டை விட்டு விட்டு, வேறொரு சீட்டை காட்டி " இதை அவருக்கு படிக்கலாமா?"

" ஊஹும் " என தலையை இடதும் வலதுமாய் ஆட்டுகிறது.

இன்னொரு சீட்டை எடுத்து " இதை படிக்கலாமா?" என காட்ட, மீண்டும் இடதும் வலதுமாய் இல்லையென தலையாட்டல்...

அது எடுத்த சீட்டை காட்டி " இது எனக்கு பொருந்துமா?" " ஊஹும்"

அது எடுத்து தந்த சீட்டை காட்டி " இதை மோகன் குமாருக்கு படிக்கலாமா?"

" ஆம் " என்று தலையாட்டுது. சரி உள்ளே போ என்றதும் சமர்த்தாய் போய் விட்டது !

நமக்கு வந்த சீட்டை பார்த்தால் வெங்கடாசலபதி மற்றும் பிள்ளையார் இருந்தது.

" நீங்க ரொம்ப ஸ்ட்ராங் சார். உங்களை அசைக்கவே முடியாது. உங்க மனைவி ஒரு மகராசி சார். " என்று சொல்லிவிட்டு மனைவி மற்றும் குழந்தை பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் பேசுகிறார். சிரித்தவாறே நான் கேட்டு கொண்டிருக்க, நம்ப வில்லையோ என அந்த சீட்டை உள்ளே வைத்து விட்டு, நீங்கள் ஒரு சீட்டு எடுங்க என்றார். எடுத்தால் மீண்டும் வெங்கடாசலபதி படமே வந்தது !

" பாத்தீங்களா? " என பெருமிதமாய் பார்த்தார்.

அங்கிருந்த நான்கைந்து கிளி ஜோசிய காரர்களுக்கும் டீ வாங்கி வர சொன்னேன். அவர்கள் அருகில் சும்மா இருந்த ஒருவர் சென்று வாங்கி வந்தார். " அவர் என்ன செய்றார். இங்கே சும்மாவே இருக்காரே?" என்று கேட்டால் " அவர் பேய் ஒட்டுறவரு; கோவில்லையும் வீட்டுக்கே போயும் பேய் ஓட்டிட்டு வருவாரு" என்று கூறி அதிர வைத்தனர்.

எங்கள் வீட்டு கிளிகள் சாப்பாடு, அவை சேருவது (Mating) பற்றியும் சில சந்தேகங்கள் கேட்ட பிறகு அவர்களிடமிருந்து விடை பெற்றேன்.

இனி தஞ்சை பெரிய கோவில் பக்கம் செல்லும்போதெல்லாம் அவர்களிடமும், அந்த கிளிகளிடமும் பேசிவிட்டே செல்வேன் என தோன்றுகிறது.
****
அதீதம் இதழில் வெளியானது 
****
அண்மை பதிவு :


Tuesday, January 22, 2013

தஞ்சை விவசாயி வாழ்க்கை -பேட்டி -படங்கள்

சமீபமாய் தஞ்சைக்கு மிக அடிக்கடி செல்ல நேர்கிறது. உடல் நலமில்லாத அம்மா, உறவினர் விழாக்கள் என தஞ்சை மட்டுமின்றி மன்னார்குடி, வடுவூர், கோட்டூர் என பல ஊர்களுக்கு கடந்த ஒரு மாதத்தில் பயணம் செய்துள்ளேன் . டிசம்பர், ஜனவரி மாதங்களில் வயல்கள் சற்று பசுமையாய், செழிப்பாய் இருப்பதாய்த் தான் தோன்றியது. ஆனால் கோட்டூர் அருகே உள்ள ஊரில் விவசாயி ஒருவரிடம் பேசியபோது விவசாயம் பற்றி மிக வருத்தத்துடன் பேசினார். அவர்கள் பேசியதில் இருந்து சில பகுதிகள் :



என்னோட பேர் ராமமூர்த்தி. நாப்பது வருஷமா விவசாயம் பண்றேன் 

தஞ்சை, நாகை அதை சுற்றியுள்ள இடங்கள் விவசாயத்துக்குன்னு புகழ் பெற்ற இடங்களா ஒரு காலத்தில் இருந்தது இங்கு மூன்று போகம் அறுவடை செய்த காலம் ஒன்று உண்டு. அப்புறம் அது இரண்டு போகம் ஆச்சு. இப்போ சம்பான்னு ஒரு போகம் தான் அறுவடை நடக்குது. ("போகம் என்றால் என்ன" என்று தெரியாதவர்களுக்கு மட்டும் : ஒரு முறை நடவு நட்டு, நான்கு மாதம் கழித்து அறுவடை செய்வது தான் ஒரு போகம் . இப்படி வருடத்துக்கு மூன்று முறை அமோகமாய் அறுவடை செய்த நிலை மாறி, வருடத்துக்கு ஒரே முறை தான் அறுவடை செய்கிறார்களாம் பல விவசாயிகள் !)

சில பேர் இப்போ ரெண்டாம் போகமா உளுந்து போடுறாங்க.. உளுந்து போடணும்னா, மார்கழி ஆரம்பத்தில் (டிசம்பர் இறுதிக்குள் ) நெல் அறுவடை முடிச்சிட்டு, மார்கழி கடைசிக்குள் போட்டா தான் உண்டு. இல்லாட்டி சரியா வராது. தை மாசம் நெல் அறுவடை செய்பவர்கள் உளுந்து போட முடியாது.

" இப்போதெல்லாம் ஆள் வச்சு வேலை வாங்க முடியலை. ஒரு ஆள் சம்பளம் குறைஞ்சது 300 ரூபா ஆகுது. நாள் முழுசும் வேலையும் இருக்காது. ஆனா இந்த அளவாவது பணம் குடுத்தா தான் அவங்களால் வரமுடியும். ஏன்னா ஒரு நாளைக்கு இங்கு வந்துட்டா அப்புறம் மதியத்துக்கு மேலே வேற எங்கும் அவங்க வேலைக்கு போக முடியாது இல்லையா? "

இப்போ எல்லாம் எல்லா வேலைக்கும் மெஷின் வந்துடுச்சு. விதையை தெளிக்க மட்டும் ஒரு ஆள் இருந்தா போதும். அதை முழுக்க நிரவி விட மெஷின் இருக்கு. அப்புறம் களை இருந்தா எடுக்க ஆள் வேணும். அவ்ளோ தான். உரம் தூவுறது எப்பவுமே ஒரு ஆள் செய்ற வேலை தான். அறுவடைக்கே மெஷின் வந்துடுச்சு. கதிரை அறுத்து நெல்லை தனியா மெஷின் பிரிச்சு கொடுத்துடும்.

ஆளுங்களை வச்சு வேலை வாங்குறதை விட மெஷினில் வேலையை முடிக்கிறது ஈசியாவும், செலவு கம்மியாவும் ஆகுது . இதனால் மனுஷனை வச்சு வேலை வாங்கறது ரொம்ப குறைஞ்சிடுச்சு. விவசாய வேலையை மட்டுமே நம்பி அவங்களால் வருஷம் முழுக்க இருக்க முடியாது. இப்ப விவசாயமே நாலஞ்சு மாதம் மட்டும் தானே நடக்குது ! அதனால் பல பேரு மெட்ராசு, திருப்பூர் இப்படி ஊர்களுக்கு வேலைக்கு போயிடுறாங்க. சொந்த நிலமும் இல்லாம, இங்கேயே விவசாய வேலை மட்டும் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கிற ஆட்கள் மிக குறைவு தான்
அந்த ஊரில் உள்ள சிறு பாலம் மற்றும் ஆறு
"எல்லா நேரமும் நெல் மட்டும் தான் பயிர் செய்யணுமா? கரும்பு போடக்கூடாதா? " என்று கேட்க, " இங்கு களிமண் பூமியாக இருப்பதால் கரும்பு அவ்வளவு நல்லா வராது. வந்தால் கூட, அதை விற்பதற்குள் போதும் போதும்னு ஆகிடும். ஏதாவது சர்க்கரை ஆலையிடம் தான் கரும்பை வாங்கி கொள்ள சொல்லி கேட்கணும். அவர்கள் கட்டிங் ஆர்டர் தரணும் (கரும்பை எப்போது வெட்டலாம் என்கிற ஆர்டர் சர்க்கரை ஆலை காரர்கள் தான் சொல்வார்களாம் ! இது தான் கட்டிங் ஆர்டர் ) 

கமிஷன் வாங்கணும்குற எண்ணத்தில் வேணும்னு கட்டிங் ஆர்டர் தாமதம் பண்ணுவாங்க. இதெல்லாம் ஒரு முறை பார்த்தா வெறுத்து போயி அப்புறம் கரும்பு சாகுபடி பண்ணவே தோணாது “

"நெல் சாகுபடி பண்ற வங்களை பொறுத்தவரை, கொஞ்சம் நிலம் இருக்கவங்க பாடு தான் ரொம்ப கஷ்டம். அஞ்சு, பத்து ஏக்கர் வெவ்வேறு இடத்தில் இருந்தா ஒரு இடத்தில் சரியா விளையாட்டியும், தண்ணி இல்லாட்டியும் இன்னொரு இடத்தில் நல்லா விளைஞ்சிடும் அதனால் நஷ்டம் வராம தப்பிச்சுடுவாங்க"

"அறுவடை முடிஞ்சவுடன் அவங்கவங்க வீட்டுக்கு தேவையான அளவு நெல்லை எடுத்துக்கிட்டு, மீதியை அரசாங்கமே அதுக்குன்னு வச்சிருக்கும் கடை மூலமா விப்போம். நெல் மூட்டை வரிசையா அங்கு அடுக்கி கிடக்கும். நெல்லில் ஈரம் எப்படி இருக்குன்னு பாத்துட்டு அதுக்கு தகுந்த படி விலை நிர்ணயம் செய்யும். வேண்டாத ஆளு அல்லது அப்பாவி மனுஷன்னா அதிக ஈரம்னு சொல்லி கம்மி விலைக்கு எடுத்துக்குவாங்க"
நடுவில் சாலை.. இருபுறமும் கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வயல்வெளிகள் 
"சாதாரண விவசாயிக்கு மிக முக்கிய பிரச்சனை ஆற்றில் தண்ணி இல்லாதது தான். நிறைய விவசாயிகள் ஆத்து நீரை தான் நம்பியிருக்கோம். நிறைய நிலம் வச்சிருக்க ஆளுங்க தான் போர்வெல் போட முடியும். அதுக்கு அம்பதாயிரம் பணம் செலவாகிடும். சாதாரண ஆட்களால் இவ்ளோ செலவு பண்ணி போர்வெல் போட முடியாது. "

"மேட்டூர் அணை எப்ப திறப்பாங்கன்னு பொறுத்து தான் நாங்க வயலுக்கு தண்ணி பாய்ச்ச முடியும். இப்ப கூட நாலு நாளில் மேட்டர் அணை திறப்பாங்கன்னு ரேடியோ நியூசில் சொன்னாங்க. கதிர் நல்லா வர்ற வரை ஒவ்வொரு ஸ்டேஜிலும் பயிருக்கு நல்லா தண்ணி தேவை".

"மழையும் இப்போல்லாம் ரொம்ப குறைஞ்சுடுச்சு அதுவும் இந்த வருஷம் மிக மோசம். மழை அதிகம் இருந்தா கூட பயிர் தப்பிச்சுக்கும். சாயாது. ரொம்ப பெரிய புயலா இருந்தா தான் பயிர் சாயும். ஆனா தண்ணி இல்லாம படுற கஷ்டம் தான் பெரும் கஷ்டமா இருக்கு. யாரை குத்தம் சொல்றது ? அரசாங்கத்து கிட்டே தண்ணி இல்லை. இருந்தா திறந்து விடுவாங்க. காவிரியில் நமக்கு வேண்டிய தண்ணியை கர்நாடகா காரங்க திறந்து விட மாட்டேங்கு ங்குறாங்க. அதை விட்டா கூட இவ்ளோ பிரச்சனை இருக்காது"

வெறும் விவசாயத்தை நம்பி இருக்க முடியாதுன்னு ஆகிடுச்சு. இதோ இவர் இப்போ ஒரு பெட்டி கடை வச்சிருக்கார் நான் கோவில் வேலை செய்றேன்

விவசாயத்தில் லாபம் இல்லைன்னு தெரிஞ்சு தான் எல்லாரும் நிலத்தை பிளாட் போட்டு விக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. இப்படியே போனா பெரிய ஆளுங்க மட்டும் தான் நம்ம தமிழ் நாட்டில் விவசாயம் செய்வாங்க. ஏற்கனவே அரிசி ஆந்திரா மாதிரி பல மாநிலத்தில் இருந்து வருது இது இன்னும் அதிகம் ஆகிடும்

"அடுத்தடுத்த தலைமுறையில் யாரும் விவசாயம் செய்யப்போறதில்லை மத்த தொழில் மாதிரி இல்லையே இது. வேற சின்ன தொழில் அழிஞ்சா, அது அழிஞ்சதுன்னு வருத்தம் மட்டும் தான் இருக்கும் ஆனா விவசாயம் அழிஞ்சா அது எல்லாரையும் தானே பாதிக்கும் ? "

என்று கேள்வியுடனே தன் பேச்சை முடித்தார்.

அவரிடம் பேசி முடித்து விட்டு திரும்ப வரும்போது நெல்லை ஜெயந்தாவின் இந்த கவிதை திரும்ப திரும்ப மனதில் ஓடி கொண்டிருந்தது.

தஞ்சையில் நஞ்சை உண்டு
சாகுபடி ஆனது

தஞ்சையில் நஞ்சை உண்டு
சாகும்படி ஆனது !


******
அதீதம் ஜனவரி 15, 2013 பொங்கல் சிறப்பிதழில் வெளியான கட்டுரை 

Thursday, January 10, 2013

மளிகை கடைக்காரர் வாழ்க்கை -பேட்டி

எங்கள் வீட்டின் அருகே மளிகை கடை வைத்துள்ள அவரை தினமும் சந்திக்கிறேன். தன் மனைவியோடு சேர்ந்தே கடையை பார்த்து கொள்வார். எங்கள் வீட்டுக்கு மினரல் வாட்டர் கொண்டு வருவதில் தொடங்கி, மளிகை, காய்கறி என பலவும் நாங்கள் வாங்கும் கடை. இவரது குட்டி பையன் ரோஹித் எனக்கு ரொம்ப செல்லம். நான் வாங்க -போங்க " என்று கூப்பிட, அவன் " டேய் போடா " ரேஞ்சுக்கு என்னை உரிமையாய் அழைப்பான்.

எப்போதும் அதிகம் பேசாத அவரை இம்முறை இணையத்தில் வெளியாகும் பேட்டி என்று சொல்லி பேசவைத்தேன். அவர் பேசியதிலிருந்து :

சாத்தூர் அருகே இருக்க சுப்ரமணியபுரம் தான் எங்க ஊரு (அட சசிகுமார் நடிச்ச ஹிட் படத்து பேரு!) எங்க தாத்தா விவசாயம் செஞ்சார். அப்பா மிலிட்டரியில் கொஞ்ச வருஷம் வேலை பார்த்துட்டு,  எனக்கு அஞ்சு வயசு இருக்கும்போதே மிலிடரியில் இருந்து திரும்ப வந்துட்டார்.

மிலிட்டரி அனுபவம் இருந்ததாலே BSNL மாதிரி பல கம்பனியில் அப்பாவுக்கு வேலை தர்றேன்னாங்க. அவர் போகலை. விவசாயம் தான் பார்ப்பேன்னு இருந்துட்டார்

எங்க வீட்டிலே நான் தான் மூத்த பையன். பத்தாவது வரைக்கும் படிச்சேன். எனக்கு ரெண்டு தம்பிங்க. ரெண்டு பேரும் பார்மசி கோர்ஸ் படிச்சுட்டு அதே லைனில் வேலை பாக்கிறாங்க

         

1991-ல் பத்தாவது முடிச்சுட்டு கொஞ்ச நாள் வேற வேற மளிகை கடையில் வேலை பார்த்தேன். ஒவ்வொரு கடையை விட்டு நிக்க ஒவ்வொரு காரணம். ஒருத்தனுக்கு ஜாதகம் சரியில்லைன்னா ஒரே இடத்தில வேலையில் நிக்க முடியாது. அது அடுத்தடுத்த வேலைக்கு அவனை தள்ளிடும். அது அவன் கையில் இல்லை

மூணு நாலு வருஷம் அப்பாவுக்கு உதவியா விவசாயம் பண்ணேன். நடவு நடுவது, அறுவடை பண்றது எல்லாத்துக்கும் ஆள் இருக்கும் மேற்பார்வை பாக்கிறது தான் நம்ம வேலை.

எங்க ஊர் சிவகாசி பக்கம் இல்லியா? கிராமத்தில் கூட நிறைய பேர் தீப்பெட்டி தயார் செய்வாங்க. நானும் அப்படி ஒரு தீப்பெட்டி கம்பனியில் வேலை பார்த்தேன். இன்னொரு பக்கம் அப்பாவுக்கு விவசாயத்திலும் உதவினேன்

2000-த்துக்கு மேலே ஊரில மழையே இல்லை ஒவ்வொரு வருஷமும் விவசாயத்தில நஷ்டம் தான். இனிமே விவசாயத்தை நம்பி பலன் இல்லைன்னு புரிஞ்சிடுச்சு.

டூரிஸ்ட் விசாவில துபாய் போனேன் அங்கே ஏதாவது வேலை கிடைக்குமா அப்படியே பெர்மனன்ட் ஆகிடலாம்னு பார்த்தேன். ஆனா நமக்கு எலெக்டிரிகல் வேலை மாதிரி டெக்னிக்கல் விஷயம் தெரியாதே. எதோ வெல்டிங் வேலைன்னா செய்யலாம்.

அப்ப கார்கில் போர் நடந்ததாலே இந்தியா, பாகிஸ்தான் ரெண்டு நாட்டு ஆளுக்கும் பெர்மனன்ட் விசா குடுக்க கூடாதுன்னுட்டங்க அதுனால ஊருக்கு திரும்ப வந்துட்டேன்.

எங்கம்மாவும் சின்ன வயசுலேந்தே வேலை பார்த்தாங்க. அவங்க ஒரு கவர்ன்மென்ட் ஹாஸ்டலில வார்டனா இருந்தாங்க. சொல்லப் போனா அவங்க சம்பாத்தியம் வச்சு தான் குடும்பே ஓடிச்சு. அப்போவோட விவசாயத்தை வச்சு குடும்பம் நடத்துறது கஷ்டம்.

அம்மா தான் மெட்ராசில் போயி கடை போடுன்னு சொன்னாங்க. நெசப்பாக்கத்தில் ஒரு சொந்தக்காரர் டீ கடை வச்சிருந்தார் . அவர் கூட வந்து தங்கிட்டு எங்கே கடை போடலாம்னு தேடினேன். அவரு வேளச்சேரியில் தங்கியிருந்தார். அதுக்கு பக்கத்தில் இருந்ததால் மடிப்பாக்கத்தில் சுத்தி சுத்தி வந்து, இந்த இடத்தை பிடிச்சேன். ஒரு லட்ச ரூபா முதல் போட்டு கடையை ஆரம்பிச்சோம். முழுக்க முழுக்க அம்மா கொடுத்த பணம் தான்.

துவக்கத்திலே வேலைக்கு உதவிக்கு ஊரிலிருந்து கூட்டி வந்த ஒரு சின்ன பையன் இருந்தான். அவனும் கொஞ்ச நாளில் போய்ட்டான். இப்போல்லாம் வேலைக்கு ஊரிலிருந்து ஆள் கிடைப்பதே இல்லை. முன்னாடி ஏழாவது, எட்டாவது வரைக்கும் மட்டும் படிச்சவங்க நிறைய பேர் ஊர் பக்கம் இருப்பாங்க. இப்ப எல்லாரும் டிகிரியாவது படிச்சிடுறாங்க அப்புறம் எப்படி மளிகை கடையில் வேலை பார்ப்பாங்க ?

உதவிக்கு வேற ஆள் இல்லாதது தான் எனக்கு பெரிய கஷ்டம். காலையில் எல்லா வீட்டுக்கும் பால் பாக்கெட் போடணும்; வாட்டர் கேன் சப்ளை பண்ணனும். ஆள் இருந்தா அவங்க கிட்டே அனுப்பிட்டு நாம கடையை பார்த்துக்கலாம்.

காலையில் பால் பாக்கெட் போட்டுட்டு தான் கடை திறப்பேன். தண்ணி கேன் பல பேரு கேட்டு போன் செய்வாங்க. மனைவி வீட்டு வேலை முடிச்சுட்டு கடைக்கு வரும்போது தான் நான் வீடுகளுக்கு போயி தண்ணி கேன் ஊற்ற முடியும். அவங்க இருக்கும்போதே எல்லா வெளி வேலையும் முடிச்சுக்கணும். காய்கறி போயி வாங்கிட்டு வரணும். பெரும்பாலான பொருள்கள் கடைக்கே கொண்டு வந்து சப்ளை பண்ணிடுறாங்க. ஆனா சில பொருள்கள் நாங்க போயி தான் வாங்கணும்.

காலை ஐந்து மணிக்கு எழுந்து வேலையை ஆரம்பிச்சா நைட்டு பத்து மணிக்கு கடை மூடுற வரை விடாம வேலை இருக்கும். மதியம் ரெண்டு மணி நேரம் கடை மூடுவேன் அப்பவும் வீட்டில் படுக்க முடியாது. பையனை ஸ்கூலில் போய் கூட்டி வர்ற வேலை இருக்கும். அவன் வந்தா அப்புறம் எங்கே தூங்குறது ?

எங்க தொழிலில் அனேகமா நஷ்டம் வராது. நஷ்டம் வர ஒரே காரணம் தான். பொருள் கடனுக்கு குடுத்து அவங்க பணம் திரும்ப தராமல் போனா மட்டும் தான் நஷ்டம் வரும் . அப்படி யாரும் பணம் தராம போனா எங்களை அது ரொம்ப பாதிக்கும் வீடுகளை பொறுத்த வரை பிரச்சனை இல்லை. எப்படியும் குடுத்துடுவாங்க. ஆங்காங்கே வீடு கட்ட வர்ற ஆட்கள் " இங்கே தான் கட்டிட வேலை செய்றோம்"னு கடன் வாங்குவாங்க; திடீர்னு காணாம போயிடுவாங்க. அங்கே வேலை செய்ற சாதாரண ஆளுங்களை விடுங்க; ஒரு மேஸ்திரி என்னை பாடா படுத்திட்டார் ஐயாயிரத்துக்கு மேலே பொருள் வாங்கி பணமே தரலை. நாலு வருஷம் ஆச்சு கேட்டு கேட்டு பார்த்தேன். " அதெல்லாம் நான் குடுத்துட்டேனே"ன்னுட்டார். வெறுத்து போயி விட்டுட்டேன்

வாங்குற பொருள் 52 ரூபா வந்தா எல்லாரும் நூறு ரூபா குடுத்துட்டு, ரெண்டு ரூபா அப்புறம் தரேன்; மீதம் அம்பது ரூபா தாங்கன்னு வாங்கிட்டு போவாங்க. இப்படி 1 ரூபா, 2 ரூபா தராம விட்டாலே எங்களுக்கு தினம் நூறு ரூபாயாவது போயிடும்.

சில்லறை பிரச்சனை எங்களுக்கு பெரும் பிரச்சனையா இருக்கு. பொதுவா சில்லறை காசு  கிடைப்பதே பெரிய கஷ்டமா இருக்கு

பெரிய பெரிய சூப்பர் மார்கெட்டுகள் வருவது பற்றியும், இந்த துறையில் வெளிநாடுகள் முதலீடு செய்ய அனுமதி தருவது பற்றியும் தயக்கத்தோடு கேட்க, அவர் பொரிந்து தள்ளி விட்டார். " மடிப்பாக்கத்தில் ஒரு ரிலையன்ஸ் சூப்பர் மார்க்கெட் இருக்கு.ஒரு நாளைக்கு பல லட்சம் வியாபாரம் அவங்களுக்கு நடக்குது அதெல்லாம் என்னை மாதிரி வியாபாரிகளுக்கு கிடைக்க வேண்டிய வியாபாரம் தானே? அந்த கடை இல்லாட்டி எங்களை மாதிரி கடையில் தானே நீங்க வாங்குவீங்க ?

ரிலையன்சுக்கு என்ன அவங்க .. எத்தனையோ தொழில் பண்றாங்க. நாங்கல்லாம் முன்னேறாம சம்பாதிக்கிறதை வச்சு சாப்பிட்டு கிட்டு அப்படியே இருக்க காரணம் இது மாதிரி சூப்பர் மார்கெட் தான். இந்த துறையில் அந்நிய முதலீடு வந்தா நாங்க கடையை அப்படியே மூடிட்டு போக மாட்டோம் ஆனா இப்ப இருக்க மாதிரியே சின்ன ஆளுங்களாவே இருப்போம் ; இப்போ ஆயிரம் ரூபா தினம் கிடைக்குது அப்போ அது 500- ன்னு குறையலாம்.

நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே அவர் மனைவி அவரை ரிலீவ் செய்ய வருகிறார். எங்கள் பேச்சு தொடர்ந்தது

ஒரு எல் .ஐ. சி ஏஜன்ட் பாலிசி போடுங்கன்னு சொன்னார். அதை நம்பி ரெண்டு பாலிசி போட்டுட்டேன் மாசம் மூவாயிரம் ரூபா அதில கட்ட வேண்டியது வந்துடுச்சு. அது எனக்கு கழுத்தை பிடிச்சு நெருக்குது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு. அது இல்லாட்டி ஓரளவு ஈசியா இருக்கும்

" உங்க மகனை என்ன பண்ணலாம்னு இருக்கீங்க. பிசினசிலேயே இருப்பாரா? " என்றதும் அவரை முந்தி கொண்டு அவர் மனைவி சொன்னார்

" பிசினசா ? அது மட்டும் வேண்டவே வேண்டாம். நாங்க பட்ட கஷ்டம் போதும் அவன் ஏதாவது படிச்சு நல்ல வேலைக்கு போகணும்.

இந்த காய்கறி இருக்கு பாருங்க. எல்லாரும் எடுத்துட்டு மிச்சம் இருக்கிறது தான் எங்க வீட்டு சமையலுக்கு எடுத்துப்போம் ஒரு நாளும் நல்ல காய் கிடைக்காது முத்தினது, பழசானது தான் எங்க வீட்டுக்கு "

மனைவி வந்ததால் அவர் பிற வீடுகளுக்கு சென்று தண்ணீர் கேன் போட கிளம்பினார். கடைசியாய் அவர் பெயரை கேட்க, " கடை பேருதான் எல்லாருக்கும் தெரியும். என் பேர் யாருக்கும் தெரியாது. ரங்கசாமி" என்று கூறிவிட்டு கிளம்பினார்.

ஆறு வருடமாய் பழகுபவரின் பெயர் இன்றைக்கு தான் தெரிய வருகிறது. இத்தனை நாள் அவர் கடை பெயரையே அவர் பெயராக நினைத்து வந்துள்ளேன் ! இப்படி நாம் தினம் பழகுவோரில் இன்னும் எத்தனை பேரின் பெயர் நமக்கு தெரியாமலே இருக்கிறது என்ற எண்ணத்துடன் வீட்டை நோக்கி நடந்தேன்.
***

Thursday, December 20, 2012

யானைப் பாகன் வாழ்க்கை - அறியாத தகவல்கள் - பேட்டி

பாண்டிச்சேரி மணக்குள விநாயகர் கோவிலில் வணங்கிவிட்டு அவர்கள் தந்த சூடான சர்க்கரை பொங்கலை சாப்பிட்டவாறு (தேவாமிர்த சுவை!)  அந்த யானையை ரசிக்க துவங்கினேன்

பல சிறு குழந்தைகள் யானைக்கு அருகே நின்று கொண்டிருந்தனர். அதனை தொடவும் செய்தனர். யானையின் காலருகே இரு வெளிநாட்டு குழந்தைகள் அமர்ந்தவாறு இருந்தது மிக ஆச்சரியத்தை தந்தது. அக்குழந்தைகள் யானையின் தும்பிக்கையை பிடித்து விளையாடியதோடு, அதிலிருந்து பணத்தையும் அவ்வப்போது எடுத்து யானை பாகனிடம் தந்து கொண்டிருந்தனர். யானை பாகனை அணுகி யானை பற்றி சற்று கேட்க,  என்னையும் யானையின் கால் அருகே அமர்த்தியவாறு பேசத் துவங்கினார்.


என் பேர் சக்திவேல் எங்க குடும்பத்தில் நாலு தலைமுறையா இதே தொழில் தான் செய்றோம். நாங்க திருவனந்த புரத்தை சேர்ந்தவங்க. அப்பா ரொம்ப வருஷம் முன்னாடி திருக்கடையூரில் வந்து செட்டில் ஆகிட்டார். திருச்செந்தூர் உட்பட தமிழ் நாட்டின் பல கோயில்களில் என்னோட சித்தப்பா பெரியப்பா பசங்க தான் யானை பாகனா இருக்காங்க.

இந்த கோவிலில் யானை பாகன் வேலைக்கு ஆள் தேவைன்னு பேப்பரில் விளம்பரம் கொடுத்து என் தம்பி செந்தில் குமார் இன்டர்வியூ அட்டென்ட் செய்தான். இன்டர்வியூவில் கலந்துகிட்ட 19 பேரில் ஒருவனா செலக்ட் ஆனான்.

யானைகள் பொதுவா கேரளாவில் தான் மிக அதிகம். அங்கு யானையை வீட்டில் வைத்து வளர்க்கவே அனுமதிப்பாங்க. தமிழ் நாட்டில் பெரும்பாலும் வீட்டில் யாரும் யானை வளர்க்கிற மாதிரி தெரியலை கோயிலில் இருப்பது தான் அதிகம். சிலர் யானையை கேரளாவில் மரம் தூக்கும் வேலைக்கு கூட பயன்படுத்துவாங்க. யானைக்கு கோயில்களில் அங்கு ரொம்ப முக்கியத்துவம் உண்டு. எல்லா விழாவுக்கும் யானை வந்துடும்.

யானை வாங்கும்போது நல்ல யானையான்னு பார்த்து வாங்குவாங்க. எப்படி மாட்டுக்கு பல் பார்த்து வாங்கணுமோ அது போல யானைக்கும் சில விஷயம் சரியா இருக்கான்னு பார்த்து தான் வாங்கணும்.

குட்டி யானையா இருந்தா பழக்குறது ஈசி. அதை நேரே கோயிலுக்கு இப்படி கூட்டி வந்து கூட பழக்கிடலாம் வளர்ந்த யானை என்றால் முதலில் பழக்கிட்டு அப்புறம் தான் கூட்டி வரணும்.

ஒரு யானையை பார்த்ததுக்க எப்பவும் ரெண்டு பாகன் இருப்போம். ஒவ்வொரு பாகனுக்கும் ஒரு மாசத்துக்கு எட்டு நாள் லீவு உண்டு. நவம்பர் கடைசியில் எட்டு நாள், டிசம்பர் முதலில் எட்டு நாள் இப்படி 16 நாள் லீவு சேர்த்து எடுத்துட்டு எங்க சொந்த ஊரான கேரளா போவோம். அந்த 16 நாளும் குடும்பம், பசங்க இவங்க பத்தின சிந்தனை தான் இருக்கும். அவங்களுக்கும் இப்படி நாங்க ரெண்டு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை 16 நாள் வந்து இருக்குறது பழகிடுச்சு

யானைகள் ரொம்ப புத்திசாலி. நாம சொல்றதை நல்லா புரிஞ்சிக்கும். பேச மட்டும் தான் தெரியாதே ஒழிய மற்ற எல்லாம் தெரியும். வளர்க்கிறவங்க சொல்றதை மட்டும் தான் கேட்கும். மத்தவங்க சொல்றதை கேட்காது எங்க வாயில் இருந்து வரும் ஸ்மெல் வச்சு தான் எங்களை முக்கியமா அடையாளம் கண்டு பிடிச்சிக்கும்

நம்ம லட்சுமி யானை இங்கே 16 வருஷமா இருக்கு.  யானைக்கு ஆயுள் காலம் மனுஷங்க மாதிரி 100 வருஷம். அதுக்கு கூட குறைய இருக்கலாம்.

இங்கே வர்ற நிறைய பேரு யானைக்கு வாழைப்பழம் தர்றாங்க. ஒரு ஆளு ஒரு பழத்துக்கு மேலே தர விட மாட்டேன் ஒவ்வொண்ணா தந்தாலே ஒரு நாளைக்கு இருநூறு பழம் ஆயிடும்; அதுக்கு மேலே சாப்பிட்டா யானைக்கு வயித்துக்கு ஒத்துக்காது. அருகம்புல் எவ்ளோ வேண்ணா சாப்பிடலாம் ; அதுக்கு லிமிட்டே தேவை இல்லை.

கோயில் அருகே உள்ள கடையில் இது ரெண்டுமே நம்ம யானைக்காகவே நிறைய விற்கும். பார்க்க வர்றவங்க தர்ற பழம்/ அருகம் புல் தவிர கோயிலில் யானைக்கு ரெகுலரா நிறைய உணவு கொடுப்பாங்க 30 தென்னை மட்டை , 3 கிலோ வெண் பொங்கல், கேழ்வரகு களி, அரை கிலோ சாதம் இப்படி நேரா நேரத்துக்கு கோவிலில் இருந்து அதுக்கு சாப்பாடு வரும்.

லட்சுமி காலுக்கு வெள்ளியில் கொலுசு பண்ணி போட்டிருக்காங்க இது மாதிரி 14 செட்டு இருக்கு. ஒண்ணு மாத்தி ஒண்ணு போட்டு விடுவோம். நகை கடையில் நம்ம லட்சுமிக்காக ஸ்பெஷலா செய்த கொலுசு இதெல்லாம் !

               

நம்ம யானை மாதிரி எல்லார் கிட்டேயும் அன்பா பழகுற யானை நீங்க எங்குமே பார்க்க முடியாது. பொதுவா யானைங்க ஆசீர்வாதம் மட்டும் தான் செய்யும். நம்ம யானையை பார்வையாளர்கள் தொடலாம் ; கட்டி புடிச்சு கொஞ்சலாம். ஒண்ணும் செய்யாது. கால் அருகே உட்கார்ந்திருக்கே இந்த பசங்க.. இது மாதிரி வெளி நாட்டு ஆட்கள் கோவில் பார்க்க வரும்போது விட்டுட்டு போயிடுவாங்க அதுங்களும் கால் அருகே உட்கார்ந்து விளையாடும். நம்ம கிட்டே இருந்தா குழந்தை பத்தி பயம் இல்லாம கோயிலை சுத்திட்டு வருவாங்க வெளிநாட்டு ஆளுங்க.

(இந்த வீடியோவில் யானையின் அன்பை நீங்கள் காணலாம் ! பின்னணியில் ஒலிக்கும் குரல்களை புறக்கணியுங்கள் :)))


யானை தங்கும் இடம் இங்கிருந்து ரெண்டு கிலோ மீட்டர் தள்ளியிருக்கு அதுக்கு தனி ஷெட் மற்றும் மணல் திட்டு இருக்கு. வெய்யில் காலத்தில் மணல் திட்டில் இருக்கும் மழை என்றால் ஷெட்-டில் விட்டுடுவோம்.

இரவுல அது விட்டு, விட்டு தான் தூங்கும். ஒரு மணி நேரம் தூங்கும் . அப்புறம் முழிச்சிட்டு தென்னை மட்டையெல்லாம் கொஞ்ச நேரம் சாப்பிடும். மறுபடி தூங்கும். கை, கால் இரண்டையும் விரிச்சுகிட்டு மனுஷன் மாதிரி படுத்து தூங்கும். நாம படுத்த வாக்கிலேயே புரண்டு படுப்போம் இல்லையா. அது மட்டும் யானையால் செய்ய முடியாது.  எழுந்து புரண்டு படுத்துட்டு தூங்கும். நைட்டு முழுக்க யானை பக்கத்திலே தான் இருக்கணும். நாம இல்லாட்டி அது கத்த ஆரம்பிச்சுடும். எங்க தூக்கமும் இதனால் விட்டு விட்டு தான் இருக்கும். அது தூங்கும் போது நாங்க தூங்கிக்கணும்

காலையில் கோயிலுக்கு வர்றதுக்கு முன்னாடி யானையை கூட்டிட்டு ஒண்ணரை மணி நேரம் வாக்கிங் போவேன். அப்ப தான் யானை ஆரோக்கியமா இருக்கும். எனக்கும் அந்த நேரம் வாக்கிங் போன மாதிரி ஆச்சு.

யானைக்கு 15 நாளைக்கு ஒரு முறை சில வகை மருந்துகள் நாங்க குடுப்போம். முதல் 15 நாள் முடிஞ்சோன பால்காயம் என்கிற மருந்து தருவோம். அடுத்த 15 நாள் கழிச்சு அஷ்டசொர்ணம் தருவோம். இதெல்லாம் யானைக்கு நோய் வராம பாத்துக்கும். வருஷம் ஒரு முறை கேரளாவில் இருந்து டாக்டர் வந்து பரிசோதனை செய்வார். இங்கே உள்ளூரிலேயே ஒரு டாக்டரும் இருக்கார் . அவசரத்துக்கு அவரிடம் காட்டுவோம்

யானைக்கு வயசானவுடனே எலும்புருக்கி நோய் வந்து தாக்கும். வயதான யானைகள் அது தாக்கி இறப்பது உண்டு

எனக்கு ஒரே பையன். அவன் அஞ்சாவது படிக்கிறான். நல்ல பள்ளி கூடத்தில் படிக்க வச்சிருக்கேன். விட்டா வெள்ளை காரங்க கிட்டேயே இங்க்லீசில் பேசுவான். அவ்ளோ அருமையா இங்க்லீஸ் பேசுறான். பொண்ணு ரெண்டாவது படிக்குது.

பையனை நல்லா படிக்க வச்சு நல்ல வேலைக்கு அனுப்ப ணும்னு தான் நினைக்கிறேன் ; அவன் இந்த தொழிலுக்கு தான் வரணும்னு ஆண்டவன் எழுதியிருந்தா மாத்த முடியாது

இந்த வேலையை நான் ரொம்ப மகிழ்ச்சியோட செய்யுறேன். யானை எனக்கு குழந்தை மாதிரி தான். 16 வருஷமா இரவும் பகலும் அது கூடவே இருக்கேனே ! இந்த தொழிலில் வருமானத்துக்கும் குறைவில்லை. வீட்டை விட்டு தள்ளி இருக்கோம். ஆனாலும் ரெண்டு மாசத்துக்கு ஒரு முறை 15 நாள் அவங்க கூட இருக்குறதால பெரிய விஷயமா தெரியலை.

இந்தியாவிலேயே இது மாதிரி மக்கள் மத்தியில் பிரபலமான யானை எதுவும் கிடையாது. இது ஒண்ணு தான் எனக்கு ரொம்ப பெருமையா இருக்கு. எப்பவும் இதைத்தான் காப்பாத்த நினைக்கிறேன் !

****
இங்கு தொடர்ச்சியாய் அவர் பேசியது போல் எழுதி விட்டேனே ஒழிய இடையில் எத்தனையோ குறுக்கீடுகள் ! நடுநடுவே லட்சுமி யானையுடன் பேசிக்கொள்கிறார். கோமியம் வாங்க யாரோ ஒரு பெண்மணி  வந்து முன்பணம் தந்து செல்கிறார். பழம் தருவோரிடம் தொடர்ந்து " ஒரு பழம் மட்டும் தாங்க" என சொல்லி கொண்டே இருக்கிறார். கோவிலில் இருந்து சிலர் வந்து பேசி செல்கிறார்கள். இத்தனைக்கும் நடுவில் நம்மிடம் மனம் விட்டு பேசிய அவருக்கு நெஞ்சார்ந்த நன்றி கூறி விடைபெற்றேன்.
****
அதீதம் டிசம்பர் 15, 2012 இதழில் வெளியானது
****
அண்மை பதிவு :

வானவில்: வண்ணாரபேட்டை -ஸ்னேஹா - ஹார்ட் அட்டாக்

Tuesday, November 27, 2012

முடி திருத்துவோர் வாழ்க்கை : அறியாத தகவல்கள்

வழக்கமாய் முடி வெட்டுபவரிடம் எப்போதுமே பல விஷயங்கள் பேசுவேன். நம்ம ஊரில் என்ன நடக்கிறது என பல தகவல்கள் அவர்கள் மூலம் தெரிய வரும். இந்த முறை முடி வெட்டியபோது இப்பேட்டிக்காக அவர் தொழில் பற்றியே பேசினேன். அவரும் தன் நிறைய விஷயம் பகிர்ந்தார். நாங்கள் பேசியதில் இருந்து :
****
இந்த வரிசை பேட்டிகள் அதீதம் இணைய இதழில் தொடர்ந்து வெளியாகிறது
******
இந்த கடை வாடகை கடையா? 

ஆமாம். வாடகை கடை தான். மாச வாடகை 2, 200. சில இடங்களில் இப்போ அட்வான்ஸ் மட்டுமே ஒரு லட்சம் கேட்கிறார்கள். இந்த கடை வைக்க அட்வான்ஸ், கார்பெண்டரி, சேர் எல்லாம் சேர்த்து 1 லட்சம் செலவாச்சு. மனைவி நகைகளை அடகு வைத்து தான் பணம் சேர்த்து கடை வைத்தேன். ரெண்டு வருஷத்தில் அந்த நகை எல்லாம் மீட்டுட்டேன் .

உங்க குடும்பத்தில் எத்தனை பேரு?

மூணு அக்கா. ஒரு அண்ணன். அண்ணன் செங்கல் சூளையில் வேலை பார்க்கிறார். மூணு அக்காவுக்கும் கல்யாணம் ஆகிடுச்சு. அவங்க மூணு பேர் புருஷனும் எங்க தொழில் தான் பண்றாங்க.

அக்கா மூணு பேருக்கும் கல்யாணம் பண்ண நிறைய கடன் வாங்கினேன் அதெல்லாம் அடைச்சிட்டு நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க 29 வயசாகிடுச்சு. எனக்கு இப்போ கல்யாணம் ஆகி ரெண்டு பொண்ணுங்க இருக்கு . கிங்க்ஸ் மெட்ரிகுலேஷனில் படிக்கிறாங்க. நாம தான் படிக்காமல் போயிட்டோம் அதுங்களாவது நல்லா படிக்கட்டும்.

நல்லா படிச்சு நல்லா வேலைக்கு போனா அதுக்கு தகுந்த மாப்பிள்ளை பாக்கலாம். இல்லாட்டி நம்ம வசதிக்கு ஏற்ப சின்ன அளவில் மாப்பிள்ளை பார்க்க வேண்டியது தான்.



கடையில் நீங்க ஒரே ஆளா? துணைக்கு ஆள் வச்சிக்கலையா?

ஆள் வச்சிக்கலை. ஆள் வச்சா தினம் 350 ரூபா சம்பளம் கொடுக்கணும் . வேலை இருந்தாலும் இல்லாட்டியும் அந்த பணம் கொடுத்தாகணும். ஆள் இல்லாததால் தான் என்னால கடன் சீக்கிரம் அடைக்க முடிந்தது.

சனி ஞாயிறு கூட்டம் அதிகம் இருக்கும் போது சிரமமா இருக்கும். கை விரல் எல்லாம் வலி பின்னி எடுக்கும். இன்னொரு பக்கம் ஆள் வேறு காத்திருப்பாங்க. அன்னிக்கு மட்டும் ரொம்ப சீக்கிரமா முடி வெட்டுவோம். வலியை பார்க்காம வெட்டினா அன்னிக்கு நல்லா பணம் கிடைக்கும்.

முடி வெட்ட கத்து தர கோர்ஸ் ஏதும் இருக்கா?

ஆமா. நாலு அஞ்சு மாச டிரைனிங் கோர்ஸ் இருக்கு. பியூட்டி பார்லர் வைப்போர் எல்லாம் அப்படி தான் டிரைனிங் எடுத்துட்டு வைக்கிறாங்க. ஆனா கடையில் வேலை பார்த்து கத்துக்குறது இன்னொரு விதமான டிரைனிங் . நான் எல்லாம் அப்படி தான் கத்து கிட்டேன். வெறுமென அஞ்சு மாச கோர்ஸ் படிச்சிட்டு பியூட்டி பார்லர் வைப்பவர்களால் எங்களை மாதிரி முடி வெட்ட முடியாது .

கடையிலே வேலை பார்த்தா ஆறு மாசத்துக்கு தரையை கூட்டுறது, சிகரெட், டீ வாங்கி தர்றது மாதிரி வேலை தான் செய்ய சொல்வாங்க. நானெல்லாம் முதலாளி வீட்டில் பாத்திரம் தேய்ச்சு துணி எல்லாம் தோச்சு போட்டிருக்கேன். (ரெண்டு முறை இதை சொன்னார். மனதில் ரொம்ப வலி போலிருக்கு) சாமானியத்தில் தொழில் கத்து தர மாட்டாங்க.

ஆறு மாசம் கழிச்சு ஷேவிங் பண்ண விடுவாங்க. அப்புறம் சின்ன பசங்க கட்டிங்க்  பண்ண சொல்லி பார்ப்பாங்க. அது நல்லா செஞ்சா பெரிய ஆளுங்க. இப்படி கொஞ்சம் கொஞ்சமா மாறி தொழில் நல்லா கத்துக்க நீங்க ஒரு கடையில் மூணு வருஷமாவது இருந்தாகணும் 

நான் வேலை பார்த்தது அண்ணா நகரில் உள்ள ஒரு மார்வாடி சலூனில் தான். அவரு காசு வாங்குற வேலை மட்டும் தான் செய்வார். முடி வெட்டுற வேலை செய்றது எல்லாம் எங்களை மாதிரி ஆளுங்க

முன்னே இந்து நாவிதர் தான் இந்த தொழில் அதிகம் செஞ்சாங்க. இப்போ ஐயர், மார்வாடி எல்லாம் இந்த தொழில் ( பியூட்டி பார்லர் ) பண்றாங்க. இதுலே நிறைய காசு வருதுன்னு எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சு போச்சு அதான்.

உங்களுக்குன்னு ஒரு சங்கம் இருக்குள்ள? அதுக்கு நீங்க பணம் ஏதும் கட்டணுமா?

சங்கத்துக்கு  வருடம்  250 ரூபா கட்டணும். வருஷா வருஷம் ஒரு விழா வைப்பாங்க. அதுக்கான செலவு இந்த பணத்தில் செய்வாங்க. ஒரு கிப்ட் தருவாங்க; அப்புறம் வருஷம் ஒரு தடவை டூர் கூட்டி போய் வருவாங்க. 

தலைவர், செயலாளர் எல்லாம் குறிப்பிட்ட ஆளுங்களே தான்  இருப்பாங்க. யாராவது நடவடிக்கை சரியில்லாட்டி அந்த வருஷ மீட்டிங்கில் அவரை நீக்கிட்டு வேறு ஆளை நியமிப்போம். நாங்க எல்லாம் ஓட்டு போட்டு தான் ஆள் தேர்ந்தெடுக்கணும் 

வாரத்தில ஒரு நாள் கண்டிப்பா  கடை மூடணுமா என்ன? 

சென்னை முழுசுக்குமே செவ்வாய் கிழமை லீவு. அந்தந்த ஏரியா சங்கத்தில் கொஞ்சம் ரூல்ஸ் மாத்திப்பாங்க. மடிப்பாக்கத்தில் செவ்வாய் கிழமை அரை நாள் திறக்கலாம்னு சொல்லிருக்காங்க. கோவிலம்பாக்கத்தில்  செவ்வாய் கிழமை முழுக்க கட்டாயம் மூடணும்னு  ரூல்ஸ் இருக்கு 

எவ்ளோ நாளைக்கு ஒரு தடவை முடி வெட்டிகிட்டா சரியா இருக்கும்?

ஒரு மாசத்துக்கு ஒரு முறை முடி  வெட்டிகிட்டா எப்பவும் ஒரே அளவு முடி இருக்குற மாதிரி, ஒரே ஹேர் ஸ்டைலில்   இருப்பது போல் பாத்துக்கலாம். 

ஷேவிங் தாங்களே பண்ணிக்கலாம்னா கூட சில பேர் எப்பவுமே கடைக்கு வந்து தான் ஷேவிங் பண்ணிக்குவாங்க. நீங்க பண்ணிகிட்டா எதிர் திசையில் தான் ஷேவ் பண்ணிக்க முடியும். நாங்க எப்பவும்  நீங்க பண்றதுக்கு ஆப்போசிட்டா பண்ணுவோம். அது தான் சரியான மெத்தட். தோல் ஹார்ட் ஆகாம சாப்ட் ஆக இருக்கும்

எத்தனை வயசு வரை இந்த தொழில் செய்ய முடியும்? 

 50 வயசுக்கு மேலே இந்த தொழில் செய்ய முடியாது. நின்னு கிட்டே முடி வெட்டுவதால் உடம்பில் உள்ள நீர் எல்லாம் காலில் போய் சேர்ந்திடுது. காலில் சின்னதா அடி பட்டாலே செமையா வீங்கிக்கும். காலையில் எழும் போதே சில நாள் காலை நகர்த்த முடியாது. நரம்பு சம்பந்தமான வியாதி எல்லாம் வர நிறைய வாய்ப்பு இருக்கு

அதோட சின்ன பசங்க " அவரு வயசானவரு- இப்போ உள்ள ஸ்டைல் அவருக்கு தெரியாது" என நினைப்பாங்க. அதனால் கூட்டம் வராது. 

வயசாகறதுக்குள் உட்கார்ந்து சாப்பிடுற அளவு பணம் சம்பாதிச்சுடனும் இல்லாட்டி நாம கடை வச்சிக்கிட்டு வேற ஆள் வச்சு வேலை வாங்கணும். "
***
நான் வந்த வேலை முடிந்து, எனக்கு போர்த்திய துண்டை உதறினார். முடி வெட்டும்போதே ஒரு பேட்டியும் கிடைத்த எண்ணத்தோடு விடைபெற்றேன்.
***
தொடர்புடைய பதிவுகள்: 
சலவை தொழிலாளி வாழ்க்கை: அறியாத தகவல்கள்
கூர்க்கா வாழ்க்கை அறியாத தகவல்கள்
பெங்களூர் ஆட்டோ காரர் பேட்டி 
மெக்கானிக் வாழ்க்கை : அறியாத தகவல்கள்
செருப்பு தைப்பவர் வாழ்க்கை-  பேட்டி
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...