வீடு திரும்பல்: ஹைதராபாத்

Showing posts with label ஹைதராபாத். Show all posts

Friday, March 4, 2011

ஹைதராபாத் பயண கட்டுரை நிறைவு பகுதி

ஹைதராபாத் பயண கட்டுரையின் நிறைவு பகுதி இது. விட்டு விட்டு எழுதியதை பொறுத்து கொண்டு வாசித்த நண்பர்களுக்கு நன்றி

முதலாவதாக இரு சிறு வீடியோக்கள். ராமோஜி பிலிம் சிட்டியில் எடுத்தது.

ஜப்பான் பெண்களின் நடனம்..

இது செட்டிங்குகள் உள்ள இடம். சந்திரமுகி செட்டிங் தொடங்கி பல ராஜா கதைகள் இங்கு தான் எடுக்க படுகின்றன.

பிலிம் சிட்டியில் எடுக்கப்பட்ட மற்ற படங்கள் சில:

ஸ்பைடர்மேனும் சாதாமேனும் (வலது) படங்களின் சண்டை காட்சி நடக்கும் இடம்

நாகார்ஜுனா சாகர் அணை

ஹைதராபாத் டூரிசம் காலை ஏழு மணிக்கு ஒரு நாள் டூரில் நாகார்ஜுனா சாகர் அணை அழைத்து சென்று திரும்புகிறார்கள். இதில்தான் சென்றோம். அந்த குளிரில் நம்மை ஏழு மணிக்கு வர சொல்லி விட்டு பஸ் மெதுவாக எட்டு மணி வாக்கில் வந்தது.

அணைக்கு சென்று சேர மதியம் ஆகி விடுகிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மதிய சாப்பாடிற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தனர். சாப்பிட்டு விட்டு அங்கிருந்த இனிய சூழலை சற்று நேரம் ரசித்து கொண்டிருந்தோம். இங்கு நிறைய மலர்கள் & பட்டர்பிளை இருக்க, ஐயா சாமி பட்டர்பிளையை வீடியோ எடுக்கிறேன் என கேமராவுடன் திரிந்தார். ம்ஹும் கடைசி வரை அவரால் பட்டர்பிளையை படம் பிடிக்க முடிய வில்லை.

Dam

இங்கு காத்திருக்கும் நேரம் எங்களுடன் வந்த இரு ஆட்களால் மிக நீடித்தது. சாப்பிடும் நேரத்தில் இவர்கள் இருவரும் அங்கிருந்த பார் ஒன்றில் சென்று புகுந்து விட, பஸ் கிளம்பும் நேரத்தில் வெளியே வந்து விட்டு, பின் நிதானமாக போய் சாப்பிட்டு விட்டு வந்தனர். ம்ம் இப்படியும் மனிதர்கள்! மற்றவர்களை காக்க வைக்கிறோம் என்ற உணர்வே இல்லாமல்..! குடி மனிதர்களை எப்படி ஆக்குகிறது!

குடித்த பின் எங்களுடன் பேருந்தில் வந்த கைடை (72 வயது மனிதர்) கிண்டல் செய்தவாரே வந்தனர். அவர் மிக பொறுமையாய் இருந்தார். கைடிடம் பேசிய போது அரசாங்கத்தில் இருந்து ஓய்வு பெற்றவர் என்பதும், கேன்சரில் தன் மனைவியை சமீபத்தில் தான் இழந்தார் என்பதும் தெரிந்தது. அதனை சொல்லும் போதே குரல் கமறி விட்டது. இந்த வயதான காலத்தில் உழைத்து சாப்பிட வேண்டிய நிலை இவருக்கு. ஒவ்வொரு நாளும் டூர் முடிய நள்ளிரவு ஆகி விடுகிறதென்றும் அதன் பின் தன் மகன் வீட்டை போய் தொந்தரவு செய்ய வேண்டி உள்ளது என்று குற்ற உணர்வுடன் சொன்னார் இவர்.

சாப்பிட்ட இடத்திலிருந்து பின் போட்டில் பயணம். அப்போது தான் அணை எவ்வளவு பெரிய இடத்தில கட்ட பட்டுள்ளது என்று புரிகிறது. ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்கள் பல்லாண்டுகள் உழைப்பில் உருவானது இந்த அணை. பாறைகளை பல கிலோ மீட்டர் தூரம் குடைந்து இந்த நீர் தேக்கத்தை உருவாக்கியுள்ளனர்.

அரை மணி பிரயாணத்துக்கு பின் சென்ற இடத்தில் அணை கட்ட பட்ட தோண்டிய போது கிடைத்த பொருட்கள் கண் காட்சியாக வைத்துள்ளனர். இவை பார்த்து முடித்து விட்டு பின் மீண்டும் பயணித்து பஸ்சுக்கு வந்தோம்.

வரும் வழியில் எட்டிபட்டாளா நீர் வீழ்ச்சி காண கூட்டி சென்றனர். இரவில் நீர் வீழ்ச்சி பார்க்கவே சிரமம். ஆனால் நீர் வீழ்ச்சியில் விளக்குகள் (Light show) போட்டிருந்ததால் சற்று தெரிந்தது. இதன் அருகில் ஒரு முதலை பண்ணை உள்ளதாம். பகலில் வந்தால் பார்க்கலாம் என்றனர்.

நாங்கள் வந்த பஸ் இங்கு பன்க்ச்சர் ஆகி விட, கிளம்ப நெடு நேரம் ஆனது. இருட்டான இடம். நாங்கள் சென்னையில் போகும் வழியில் இருபது ரூபாய்க்கு வாங்கிய சிறு டார்ச் தான் பன்க்ச்சர் ஒட்ட உதவியது.

பாரடைஸ் ஹோட்டல்

பாரடைஸ் ஹோட்டல் பிரியாணி ரொம்பவே ஸ்பெஷல் என்று கேள்வி பட்டு கிளம்பும் நாளன்று மதியம் சென்று சாப்பிட்டோம். யப்பா!! செவ்வாய் கிழமை.. மதிய நேரம்.. உட்கார இடம் இன்றி காத்திருக்க வேண்டியதாயிற்று. இத்தனைக்கும் கிட்டத்தட்ட ஐநூறு பேருக்கு மேல் அமர்ந்து சாப்பிடும் அளவு இடம் உள்ளது. சிக்கன், மட்டன் இரண்டுமே வாங்கினோம். செம டேஸ்ட்டி! இங்கு பிரியாணியை படம் எடுக்க முயன்ற போது ஹவுஸ் பாஸ் & பெண் இருவரும் "இதை எல்லாமா போட்டோ எடுப்பார்கள்?" என கிண்டல் செய்து நிறுத்தி விட்டார்கள். :(((

பிர்லா மந்திர் கோயில்

முழுக்க முழுக்க மார்பில்களால் ஆன அழகான கோயில். இதன் maintenance வியக்க வைக்கிறது. சிறு குப்பை கூட இல்லாமல் அப்படி ஒரு சுத்தம். இது ஒரு பெருமாள் கோயில் ஆயினும் புத்தர், சாய் பாபா, பிள்ளையார் உள்ளிட்ட மற்ற பல கடவுள்கள் சந்நிதியையும் பார்க்க முடிகிறது. ஆங்காங்கு இயேசு, புத்தர் போன்றோர் சொன்ன பொன்மொழிகளையும் காண முடிகிறது. கோயிலினுள் படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை. கோயில் மேலிருந்து பார்க்க ஹைதராபாத் முழு வியூ தெரிகிறது.

கோயிலின் மொத்த படிகள் ஏறுவது கிட்ட தட்ட நான்கு மாடி ஏறுவது போல. இவற்றில் மூன்று மாடி அளவிற்கு ஏற லிப்ட் உள்ளது. இது பலருக்கு தெரியாது. மிக சிலரே உபயோகிக்க பலரும் படி ஏறியே செல்கின்றனர். கோயிலுக்கு வந்தவர்களில் நிறைய தமிழ் குரலை கேட்க முடிந்தது

புத்தர் சிலை உள்ள அந்த ஏரி, பார்குகள் அனைத்தும் இந்த கோயிலுக்கு அருகில் தான் இருப்பதை உணர முடிகிறது. காலை ஏழு மணிக்கு திறக்கும் இக்கோயில் இரவு ஒன்பது மணி வரை திறந்துள்ளது (மதியம் பன்னிரண்டு டு மூன்று மணி வரை திறந்திருக்காது). ஹைதராபாத் செல்வோர் தவறாமல் போகும் இடங்களுள் இதுவும் ஒன்று.

கோல்கொண்டா கோட்டை

மெயின் சிட்டியிலிருந்து சற்று தொலைவில் (சுமார் 15 கிலோ மீட்டர்) உள்ளது கோல்கொண்டா கோட்டை. இது பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்ட கோட்டை. 400 அடிகள் மலைமேல் ஏறுவது போல் ஏற வேண்டும். நாங்கள் நல்ல வெயிலில் சென்றதால் முக்கால் வாசி தூரம் மட்டும் ஏறி விட்டு திருப்தி அடைந்து திரும்பி விட்டோம். நான்கு கோட்டைகள் இதற்குள் உள்ளன.

பழைய காலத்தில் பயன்படுத்திய சில அரிய பொருட்கள் சேமித்து பார்வைக்கு வைத்துள்ளனர். மாலையில் நடக்கும் லைட் ஷோ மிக அருமையாக இருக்கும் என்கின்றனர்.

சின்ன சின்னதாக நிறைய சுவாரஸ்யங்கள் இங்கு உள்ளன. தூரமாக உள்ள இரு சுவரில், ஒன்றிலிருந்து நீங்கள் பேசினால் அது மறு புறம் காது வைத்து கேட்டால் கேட்கிறது. மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க இடம்..ராஜா மக்களை வந்து சந்திக்கும் இடம். இங்கு நீங்கள் கல்லை எறிந்தால் அது மேலே செல்லாமல் கீழே விழுந்து விடுகிறது. ராஜாவை பாது காக்க இந்த ஏற்பாடாம்.

இங்கு நுழைவு டிக்கட் மிக குறைவு (ஐந்து ருபாய்) என்பதால் ஏழை கல்லூரி காதலர்களின் பூங்காவாகவும் உள்ளது.

ஹைதை : இன்னும் சில தகவல்கள்

** சென்னையில் பீச்சில் வரிசையாக சிலைகள் இருப்பது போல அங்கு ஹுசைன் சாகர் ஏரிக்கு அருகே ஏ..கப்பட்ட சிலைகள் உள்ளன. இந்த ஏரிக்கு நடுவே புத்தர் சிலை உள்ளது. படகில் சவாரி செய்து புத்தர் சிலையை அருகில் சென்று பார்க்கும் வசதி உள்ளது. ஆனால் ஏரி நம்ம கூவம் போல கருப்பாக உள்ளதால் நாங்கள் போகலை.

** காரில் செல்லும் போது தொடர்ந்து லோக்கல் எப். எம்.மில் தெலுகு பாடல்கள் கேட்டு கொண்டிருந்தோம். என்ன ஆச்சரியமெனில் பெரும்பாலான பாடல்கள் தமிழில் நாம் கேட்டவை தான். அவை தெலுகுக்கும் போயிருக்கின்றன !

**இங்குள்ள ஜூபிலி ஹில்ஸ் மிக பேமஸ். நாகார்ஜுனா, சிரஞ்சீவி, பால கிருஷ்ணா என அனைத்து பெரிய நடிகர்களும் இங்கு தான் வசிப்பதாக எங்கள் டிரைவர் பரவசத்துடன் கூறினார்.

** ஆட்டோவிற்கு மினிமம் 15 ரூபாய் வாங்குகிறார்கள் (சென்னையில் முப்பது!) ஆட்டோகள் கண்டிஷன் மோசமாக உள்ளது (வருஷா வருஷம் FC வாங்க வேண்டியதில்லை என்றார் ஒருவர். உண்மையா தெரியலை)

** ஜூனியர் காலேஜ் என நிறைய பார்க்க முடிகிறது. தமிழகத்தில் படிக்கும் +1, +2 அங்கு இவ்வாறு அழைக்க படுகிறது. இவற்றில் தனியாரும் உண்டு என்பதோடு நிறைய பேர் அரசாங்க அனுமதி ( Recognition ) இன்றியும் நடத்தி, பிரச்சனை நிறைய வருவதாக சொன்னார்கள்

**ஹைதையில் சாலைகள் அற்புதமாக உள்ளன. சென்னை போல் டேமேஜ் ஆன ரோடுகள் அநேகமாய் பார்க்கலை. நிறைய ஓவர் பிரிட்ஜுகள் உள்ளன. குறிப்பாய் மேதி பட்டினம் அருகே உள்ள ஓவர் பிரிட்ஜு 11 கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு உள்ளது. விமான நிலையத்திலிருந்து ஊருக்கு செல்ல இது உதவுகிறது. ஹைதை விமான நிலையம் மிக மிக அழகானது என்றனர். பார்க்க வில்லை.

** எங்கள் நான்கு நாள் சுற்று பயணம் நல்ல படியாக முடிந்தது. நான்கு நாள் அதிகமும் இல்லாமல், குறைவாகவும் இல்லாமல் மிக சரியாக இருந்தது. சென்ற நேரமும் (டிசம்பர்) மிக சரியான நேரம். நல்ல சாப்பாடு, அருமையான இடங்கள், சந்தித்த சில நல்ல மனிதர்கள், நினைவில் சுமக்க பல இனிய நினைவுகள் வேறென்ன வேண்டும் நான்கு நாள் சுற்றுலாவில்?

(ஹைதை பயணம் முடிந்தது !)

Wednesday, February 16, 2011

ஹைதை ராமோஜி பிலிம்சிட்டி பயணம்:வீடியோ & படங்களுடன்

ஹைதராபாத் செல்பவர்கள் தவற விட கூடாத இடம் ராமோஜி ராவ் பிலிம் சிட்டி. குறிப்பாய் பள்ளி செல்லும் குழந்தைகள் மிக என்ஜாய் செய்ய கூடிய இடம் இது. காலை எட்டு மணி போல் திறக்கிறார்கள். திறக்கும் போதே சென்று மாலை ஏழு மணிக்கு மூடும் வரை இருந்து பார்த்தால் தான் பெரும்பாலான இடங்களை பார்க்க முடியும்! டிக்கட் விலை ஒரு ஆளுக்கு Rs.600 ! எனவே, முழுதும் யூடிலைஸ் செய்ய காலையே சென்று விடணும்.

எந்த வித உணவு பொருட்களும் உள்ளே அனுமதிப்பதில்லை. லாக்கர் ரூமில் வைத்து விட சொல்கிறார்கள். நாங்கள் எடுத்து சென்ற ஸ்நாக்ஸ் கூட அப்படி தான் வைக்க வேண்டியதாயிற்று.

டிக்கட் எடுத்ததும் பஸ்ஸில் நம்மை கூட்டி செல்கிறார்கள். வரிசையாக பஸ்கள் வந்த வண்ணம் மக்களை ஏற்றி சென்ற வண்ணம் உள்ளன. சனி, ஞாயிறுகளில் கூட்டம் நிரம்பி வழிகிறது.

ராமோஜி ராவ் என்பவர் ஆந்திராவின் பெரிய பிசினஸ் மேன். சினிமா தொழில் மட்டுமல்லாது ஈ டிவி, பேப்பர், ஹோட்டல் என பலவித வியாபாரம் வெற்றிகரமாக செய்கிறார். அவரின் பல நாள் கனவே இந்த பிலிம் சிட்டி. உங்கள் இடப்பக்கம் நீங்கள் பார்க்கும் படம் பிலிம் சிட்டி உள்ளே உள்ள அவர் வீடு.

பிலிம் சிட்டி 1666 ஏக்கர் நிலபரப்பில் உள்ளது. நாம் பஸ்ஸில் உள்ளே செல்ல இருபது நிமிடம் ஆகிறது. அவ்வளவு இடமும் மலை போல் உள்ளது.

பஸ்ஸில் ஒரு குறிப்பிட இடத்தில இறக்கி விடுகிறார்கள். இங்கு ராட்டினம் போன்ற சில விளையாட்டுகள் உள்ளன. அவற்றை முழுதும் தவிர்த்து விட்டு அருகில் குட்டி பசங்களை கவரும் வண்ணம் உள்ள ஒரு சில விஷயங்களை மட்டும் பார்த்து விட்டு அடுத்த இடம் கிளம்பினோம்.

ஒரு இடத்திலிருந்து அடுத்த இடம் செல்ல மறுபடி பஸ் தான். இம்முறை வெறும் மலைகளாக இல்லாமல் Heart of the Film city-ஐ காட்டினார்கள்.

வழி முழுவதும் நிறைய தோட்டங்கள் .. ஒவ்வொன்றுக்கும் " மொகல் கார்டன்" என்றும் மற்றும் பல்வேறு பெயர்களும் சொல்கிறார்கள். பலவற்றை இறங்கி பார்க்க நேரமில்லை. பசுமையும் மலர்களும் பார்க்க அவ்வளவு அழகு !! இங்கெல்லாம் கூட பிலிம் மற்றும் டிவி ஷூட்டிங்குகள் நடக்கும் போலும்.

திஹார் ஜெயில் செட்டிங் & வசூல் ராஜா படத்து ஹாஸ்பிடல். படங்களை பெரிதாய் பார்க்க படம் மேல் கிளிக் செய்து பார்க்கலாம்.

"பாம்பே ஸ்லம் ஏரியா" , " மெட்ராஸ் ஏரியா" "திகார் ஜெயில்" " "வசூல் ராஜா படத்து ஹாஸ்பிடல்" என சொல்லியவாறே இருக்க பஸ் அவற்றையெல்லாம் விரைவில் கடக்கிறது.

குறிப்பிட்ட ஒரு தோட்டம் அருகே இறக்கி விட, அங்கு அற்புதமான பொம்மலாட்டம் நடந்தது. ஹைதை பயண கட்டுரை முதல் பதிவில் ஒரு படம் போட்டு " இங்கே என்ன நடக்குது?" என கேட்டிருந்தேன். பொம்மலாட்டம் என சரியாய் கணித்தவர்கள் உங்களுக்கு நீங்களே "ஷொட்டு" கொடுத்து கொள்ளலாம்.

பொம்மலாட்ட கலைஞர்களுடன் சிறு அளவளாவல்

இப்படி ஒவ்வொரு இடத்திலும் இறங்கி அங்கு ஒவ்வொன்றாய் பார்த்தாவறே சிறிது நடந்தால், மறுபடி வேறு பஸ், நம்மை வேறு இடத்திற்கு கூட்டி செல்ல தயாராய் நிற்கிறது.

ஹைதை பயண கட்டுரை:

முதல் பதிவு: படங்கள் மட்டும் இங்கே

இரண்டாம் பதிவு : ரயில் பயணம் ( First ஏசி அனுபவம்) இங்கே

மூன்றாம் பதிவு: சார்மினார், சலார்ஜங், NTR பார்க் இங்கே
********
பிலிம் சிட்டியில் மாறி மாறி பார்த்த இடங்களில் குறிப்பிடத்தக்கவை:

1 . "Caves " (குகை) : நிஜமான குகைக்குள் நுழைந்தது போல் உள்ளது. ஆனால் எல்லாம் கார்ட்போடில் ஆனது. உள்ளே சில பொம்மைகள் (நாக்கை நீட்டிய படி நகரும் பாம்பு etc ) குழந்தைகளை கவரும் வண்ணம் உள்ளன. ரொம்ப ரசித்த இடம் இது.

2. ராஜா காலத்து செட்டிங்குகள். உள்ளே நுழையும் போதே சந்திரமுகி வேட்டையன் சிரிப்பு போலவும், படத்தில் வருவது போன்ற மியூஸிக்கும் போட்டு அசத்துகிறார்கள். இங்கு உள்ள அனைத்து ராஜா மண்டப செட்டிங்குகளும் தத்ரூபம்.

3. உலகின் பல்வேறு விஷயங்களும் ஒரே இடத்தில் நகரும் பொம்மைகளாக வடிவமைத்துள்ளனர். இதனை நாம் குட்டி காரில் நகர்ந்தாவறே பார்க்கிறோம். இந்த ஐந்து நிமிடங்களும் மெய் மறந்து தான் போயிடுவோம்.

(ஒரு சில காரணங்களால் சிறு சிறு வீடியோவாக எடுத்துள்ளேன். பொருத்தருள்க).

4. "படம் எடுப்பது எப்படி?" என நிஜமாய் செய்து காட்டுகிறார்கள். உங்களில் நடிக்க யார் ரெடி என கேட்டு நம்மில் ஒருவரே ஹீரோயினாக மாற, கண் முன்னே அவர் நடிப்பதை மற்றொரு படத்துடன் இணைத்து காட்டி அசத்துகிறார்கள். இதை நேரில் பார்க்கும் போது வேறு சில சுவாரசியம் இருக்கும் என்பதால் முழுதும் சொல்லாமல் விடுகிறேன். படம் எடுக்கும் இடத்தில் ஒரே இடத்தில் ஐநூறு பேர் அமரும் அளவுக்கு மூன்று ஹால்கள் உள்ளன. முதலாவதில் தான் நடிக்க சொன்னது. அது முடிந்ததும் அடுத்த ஹால் திறக்க, அங்கே ஓடுகிறோம். அங்கு ரீ ரிக்கார்டிங் செய்வது எப்படி என முன்னர் நடித்த காட்சிக்கு நம்மில் இரு சிறுவர்களை வைத்தே ரீ ரிக்கார்டிங் செய்து காட்டுகிறார்கள். பின் அடுத்த ஹால் திறக்க, அங்கே அனைத்தையும் ஒன்றாய் சேர்த்து காட்டுகிறார்கள்.

என்ன ஒன்று இங்கு எல்லாவற்றையும் விளக்குபவர் பேசுவது முழுக்க ஹிந்தியில். ஹிந்தி புரியாட்டி பேய் முழி முழிக்க வேண்டியது தான்.

5. மற்றொரு இடத்தில் நிஜமான சண்டை காட்சியை நம் முன்னே நிகழ்ச்சி காட்டுகின்றனர். நம் தலைக்கு மேலேயே உள்ள ரோப்பை பிடித்தவாறு வந்து குதிக்கும் ஹீரோ வில்லன்களுடன் கை சண்டை & துப்பாக்கி சண்டை போடுகிறார்.

6. டைட்டானிக் கப்பல் போல உள்ள செட்டின் கீழே குட்டி பசங்க விளையாட வீடியோ கேம்ஸ் உள்ளது. இதற்கு சற்று தள்ளி Water gameம் உள்ளது. அவர்களே நீச்சலுக்கு வேறு தனி உடை தருகிறார்கள். பெரும்பாலும் ஆண்களும் குழந்தைகளும் உள்ளே போய் பந்துகளை போட்டு விளையாடுகிறார்கள்.

பொதுவாய் மாலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் மூடி விடுவார்கள் போலும். நாங்கள் சென்ற டிசம்பர் இறுதியில் ஏழரை வரை திறந்திருந்தது.

சினிமா மேல் ஆசை இல்லாத மனிதர்கள் ரொம்ப குறைவு. அப்படி ஆசை உள்ள யாரும் நிச்சயம் சென்று வர வேண்டிய இடம் பிலிம் சிட்டி.

Wednesday, February 9, 2011

ஹைதை பயணம்:சார்மினார்,NTR பார்க் & சலார்ஜங்

சலார்ஜங் மியூசியம்

மிக புகழ் பெற்ற இந்த மியூசியத்தை சுற்றி பார்க்க குறைந்தது ஆறு மணி நேரம் ஆகும் . சைனீஸ், ஜப்பானீஸ் காலரிகள், வித விதமான கிளாக்குகள், சான்டிலியர்கள் என பல வித பிரிவுகள் உள்ளன. மிக நிதானமாக பார்த்து அனுபவிக்க வேண்டிய மியூசியம் இது.

ரெண்டு பில்டிங்குகள்..இரண்டிலும் தரை தளம், முதல் தளம் என எந்த இடம் பார்த்தோம் எது பார்க்கலை என சற்று குழம்பும் அளவு எக்கச்சக்க விஷயங்கள்.. . நாங்கள் சென்ற விடுமுறை நாளில் செம கூட்டம். கேமரா உள்ளே எடுத்து செல்ல அனுமதி இல்லை. விமான நிலையத்தில் உள்ள மாதிரி ஸ்கானர் வைத்து உள்ளே உள்ள பொருட்களை பார்த்து கேமரா இருந்தால் திருப்பி அனுப்பி கொண்டிருந்தார்கள். மறுபடி கிளாக் ரூம் சென்று கேமராவை வைத்து பூட்டி விட்டு வர வேண்டியதாகி விட்டது.

தரை தளத்தில் உள்ள மியூசிக் கிளாக் மிக புகழ் பெற்றது. இதில் ஒவ்வொரு மணிக்கும் ஒரு பொம்மை மனிதன் கிளாக்கின் உள்ளே இருந்து வந்து என்ன நேரமோ, அத்தனை முறை மணி அடித்து விட்டு செல்கிறான். இது போன்ற கடிகாரம் லண்டனிலும் இங்கும் மட்டும் உள்ளதாக சொல்கிறார்கள். பகல் பன்னிரண்டு மணிக்கு பொம்மை மனிதன் மணி அடிப்பதை காண அங்குள்ள ஹாலில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கூட்டம். டிவி வேறு வைத்து காட்டுகிறார்கள் !

மியூசியத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சிலை கவனத்தை கவர்கிறது. முன்னாலிருந்து பார்த்தால் ஆண் போல இருக்க, பின்னால் உள்ள கண்ணாடியில் பெண்உருவம் தெரிகிறது! சிலையின் முன்புறம் ஆணின் முன் புறமாகவும் பின்புறம் பெண்ணின் முன்புறமாகவும் செய்யப்பட்ட இந்த சிலை அற்புதம்!!

சார்மினார்

பிளேக் நோயால் இறந்தவர்கள் நினைவால் 350 வருடங்களுக்கு முன்னாள் கட்டப்பட்டது சார்மினார். இங்கிருந்து ஹைதராபாத் நகரையும் மக்கள் கூட்டத்தையும் பார்க்க முடியும் அதை தவிர உள்ளே சிறப்பாக ஏதும் இல்லை என்றார்கள். எனவே நாங்கள் உள்ளே சென்று பார்க்கவில்லை.

சார்மினார் ஏரியா வளையல்கள் முத்து இவற்றிற்கு மிக புகழ் பெற்றது. சுற்றி உள்ள ஏரியாவை சுட்டி பஜார் (வளையல் பஜார்) என்கிறார்கள். நிறைய்ய்ய வளையல் கடைகள். நம்ம ஹவுஸ் பாஸ் & பெண் நிறைய வளையல் வாங்கினார்கள். நன்றாக பார்கெயின் செய்து வாங்கலாம். முத்துக்களில் ரெண்டாம் குவாலிட்டி (Look like) முத்துக்கள் & செருப்புகள் மிக குறைந்த விலைக்கு இந்த ஏரியாவில் கிடைக்கின்றன.

சார்மினார் அருகிலேயே ஹைதராபாத்தின் புகழ் பெற்ற "புல்லா ரெட்டி" இனிப்பு கடை உள்ளது. இங்கு ஹைதராபாத் ஸ்பெஷல் இனிப்புகள் வாங்கி சாப்பிட்டோம். செம டேஸ்டியாக இருந்தது.

மெக்கா மசூதி

இந்தியாவில் ரெண்டாவது பெரிய மசூதி என்று சொல்கிறார்கள். வெள்ளி கிழமைகளில் மிக அதிக (20,000) மக்களும், முஹரம் போன்ற விசேஷ தினங்களில் கிட்ட தட்ட லட்சம் பேரும் கூடுவார்கள் என்று கைட் ஒருவர் சொன்னார். சார்மினாருக்கு மிக மிக அருகிலேயே உள்ளது மெக்கா மசூதி.

என்.டி. ஆர் பார்க்

நுழைவு கட்டணம் என இருபது ரூபாய் வாங்குகிறார்கள். ஆனால் அதுக்கப்புறம் ஒவ்வொன்றுக்கும் தனி தனியே காசு வாங்கி தீட்டிடுறாங்க. இதில் ரெண்டு மூணு சமாசாரம் காம்போ பேக் ஆக சேர்த்து அதுக்கு ஐம்பது ருபாய் என தனி மீட்டர் வேற ஓடுது.

டாய் டிரைனில் ஏறினால் பார்க் முழுதும் சுற்றி பாத்துடலாம். அப்போது தான் பார்க் முழுதும் சுற்றி பார்க்க பல மணி நேரங்கள் ஆகும் என்பது புரிகிறது. குடை ராட்டினம் டைப்பில் நிறைய விளையாட்டுகள் உள்ளன, அவற்றில் சுற்றினால் வாமிட்டிங் வந்து விடுமென முழுக்க தவிர்த்தோம்.

ஏராளமாக புல் தரைகள் உள்ளன. பூங்கா உள்ளே நிறைய காதல் ஜோடிகள் மறைவிடம் தேடி ஒதுங்குகிறார்கள்.

ஹாரர் ஹவுஸ் என்ற ஒன்று உள்ளது. உள்ளே சென்றால் வினோத சத்தம், எலும்பு கூடு போன்றவை இருட்டுக்குளிருந்து வந்து நம்மை பயமுறுத்துகின்றன. உள்ளே போவோரில் சிலர் கத்தியாவறே வெளியே வர, எல்லா நேரமும் உள்ளே இருந்து நாம் நடந்து போக வழி சொல்லுவது இளம் (ஏழை) பெண்கள். ஏனோ அவர்களை நினைத்தால் பாவமாக இருந்தது.

ஏரோபிளேன் சிமுலேஷன் என்பது நீங்கள் சென்னை பிர்லா பிளனட்டோரியம் சென்றால் பார்த்திருக்கலாம். அதே போல் இங்கும் உள்ளது. ஒரு சிறு விமானம் போன்ற கருவிக்குள் இருபது பேர் அமர, எதிரே உள்ள திரையில் பல்வேறு காட்சிகள் ஓடுகிறது. அவற்றை பறந்தவாறே பார்க்குமாறு நம் இருக்கைகள் அசைகிறது. சில நேரம் மோதிகொள்வது போன்று "த்ரீ டீ எபக்ட்" உண்டு. குட்டி பசங்களுடன் நாமும் சிறு குழந்தையாகி மகிழ்கிறோம். ( "இது என்ன இடம் சஸ்பென்ஸ்" என முதல் பகுதியில் சொன்னது நினைவிருக்கா? அந்த படம் இதற்கு வெளியில் எடுத்தது தான்).

மேலும் இந்த பார்க்கில் செயற்கை ஏரி ஒன்று உள்ளது. அதில் போட்டிங்கும் செல்கிறார்கள். நேரமின்மையால் செல்ல வில்லை. ஆங்காங்கு உள்ள சிலைகள் மற்றும் பொம்மைகள் ரொம்ப ரசனையுடன் உள்ளது. இதில் கன்னம் பெரிதாக உள்ள ஒரு பொம்மை அருகே என் பெண் போட்டோ எடுத்து கொள்ள ஆசைப்பட்டாள். அந்த பொம்மையின் கன்னத்தை அவள் கிள்ளியவாறு இருக்க, போட்டோ எடுக்கும் நேரத்தில் திடீரென ஹவுஸ் பாஸ் உள்ளே நுழைந்து தன் பெண் கன்னத்தை கிள்ள, இப்படி ரெண்டு கன்ன கிள்ளல்களுடன் அந்த போட்டோ ரொம்ப lively ஆக வந்தது.

அய்யாசாமி கார்னர்

கெஸ்ட் ஹவுசில் பெரிய கண்ணாடி கதவு வாசலை மூடி இருந்தது. கண்ணாடியென்பதால் கதவு இருப்பதே தெரியாமல் நேரே போய் அதில் முட்டி கொண்டார் அய்யாசாமி. முட்டிய பிறகு தான் கதவு இருப்பது தெரிந்து "ஞே " என விழித்தார். ஒரு முறையே என்ற போதும் கை, கால், நெற்றி மூன்று இடத்திலும் நன்றாக வலிக்கிற மாதிரி கண்ணாடியில் முட்டி கொண்டார் நம்ம ஆளு. அய்யாசாமியா கொக்கா?

கேரக்டர்

நாங்கள் தங்கிய கெஸ்ட் ஹவுசில் சமையல் செய்த பையன் பெயர் ராஜேஷ். அங்கு தங்கும் ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் என்ன வேண்டும் என கேட்டு அவர்கள் சொல்கிற மெனுவை சமைத்து தந்து கொண்டிருந்தான். பத்து குடும்பத்துக்கும் அவர்கள் என்ன கேட்கிறார்களோ அதனை செய்தது ரொம்ப ஆச்சரியமாக இருந்தது. இவன் கூட உதவிக்கு இன்னும் ஒரு பையன் . ஆனால் அவன் வேலையில் ரொம்ப சுமார். இவன் தான் பெரும்பாலான வேலையை சுமக்கிறான். வருகிற பலருக்கும் இவனை பிடித்து "எங்க கூட வந்து விடுகிறாயா?" என்று கேட்கிறார்களாம். வட இந்தியாவை சேர்ந்த இவனுக்கு தெலுகும் தெரியலை. ஆங்கிலமும் தெரியலை. ஹவுஸ் பாசுக்கு கொஞ்சம் இந்தி தெரிந்ததால் சமாளித்தோம். வெளியே செல்லும் பலர் இரவு வெவ்வேறு நேரத்திற்கு வர, ஒவ்வொருத்தருக்கும் எழுந்து மெயின் டோரை திறப்பது இவன் தான். படுக்க கட்டில் இன்றி அந்த குளிரில் தரையில் பெட்ஷீட் போட்டு தூங்கும் ராஜேஷை பார்க்க பாவமாய் இருந்தது.

(அடுத்த பகுதியில் ராமோஜி ராவ் பிலிம் சிட்டி எக்கச்சக்க படங்களுடன்)

Thursday, February 3, 2011

ஹைதராபாத் பயண கட்டுரை: First ஏசி அனுபவம்

செப்டம்பர் 2010-ல் குடும்பத்துடன் டில்லி செல்வதாக திட்டம் இருந்தது. கல்லூரி கால நண்பன் தேவா வீட்டில் தங்கும் எண்ணம். டிக்கட் எல்லாம் புக் செய்து கிளம்பும் நாள் நெருங்கிய போது டில்லியில் பல பிரச்சனைகள். வெள்ளம் ஒரு புறம், டெங்கு மறு புறம். காமன் வெல்த் போட்டிகளால் பல இடங்கள் பார்க்க முடியாமல் போகும் நிலையும் இருந்தது . எனவே ஹவுஸ் பாஸ் அறிவுரை படி அந்த பயணம் கேன்சல் ஆனது. அப்போது தில்லி பதிவர் நண்பர்கள் (குறிப்பாய் வெங்கட் & விக்னேஸ்வரி) "ஏம்பா.. இங்கே இருக்கோமே; நாங்கெல்லாம் மனுஷங்க இல்ல? ஏன் இப்படி பயப்படனும்?" என்று என்னை ஓட்டி தள்ளினார்கள். விடுங்க. ஹவுஸ் பாஸ் ஒன்னு சொல்லியாச்சுன்னா அப்புறம் அதை மீற முடியுமா ?

2010 இறுதிக்குள் LTA எடுத்தாக வேண்டும், எனவே டிசம்பர் மாதம் எங்காவது செல்லலாம் என யோசித்தோம். தில்லி மற்றும் வட இந்தியா டிசம்பரில் குளிரின் பிடியில் இருக்கும் என்பதால் ஹைதராபாத் தேர்ந்தெடுத்தோம். ஹைதராபாத் டிசம்பரில் நல்ல கிளைமேட் இருக்கும் என்று சொன்னார்கள். அங்கு எங்கள் அலுவலகத்தின் பிரான்ச் உள்ளது. எனவே தங்க, சாப்பிட, சுற்றி பார்க்க (எல்லாம் காசுக்கு தான் நைனா !) நல்ல இடம் அறிமுக படுத்தினார்கள்.

டிசம்பர் கடைசி வாரத்தில் நான்கு நாட்கள் ஹைதராபாத் சென்று வந்தோம். அது குறித்த பதிவே இது. இந்த குறுந்தொடர் நான்கிலிருந்து ஆறு பதிவுகள் வர கூடும். (எச்சரிக்கை?)

ஹைதராபாத் என்பதால் ரயில் பயணமே போதும்,12 மணி நேரத்திற்குள் சென்று விடலாம் என முடிவு செய்தோம். போகும் போது முதல் முறையாக First கிளாஸ் ஏசியில் சென்றோம். தலைவர் சுஜாதா சொல்வது போல் "எதையும் ஒரு முறை" முயற்சிப்பது வழக்கம். அப்படி பர்ஸ்ட் கிளாஸ் ஏசி எப்படி தான் இருக்கு என பார்க்கவே சென்றோம். (தொடர்ந்து செல்வது கஷ்டம். பர்ஸ் பழுத்துடும். மேலும் முன்னரே திட்டமிட்டு டிக்கட் புக் செய்தால் விமான பயணமும் இந்த டிக்கட்டும் ஏறக்குறைய ஒரே விலை தான்! எனவே விமானத்தில் சில மணி நேரத்தில் போயிடலாமென நினைக்க கூடும்) இந்த பர்ஸ்ட் ஏசி ரயில் பயணத்தில் கவனித்தவை (எனக்கு முதல் முறை என்பதால் பல விஷயங்கள் புதுசு!!) சற்று பகிர்கிறேன் :

** மொத்தமே பத்து டிக்கட்டுகள் தான் உள்ளன. அவை 4 + 4+ 2 என்று பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதாவது நான்கு பேர் (கீழ் பெர்த் மற்றும் மேல் பெர்த் என ரெண்டு +ரெண்டு) தங்கக்கூடிய அறைகள் இரண்டும், ரெண்டு பேர் மட்டுமே தங்க கூடிய அறை ஒன்றும் உள்ளது. ஒவ்வொன்றும் கூபே (தனி அறை) தான். இந்த மூன்று அறைகளுக்கும் A. B, C என்று பெயரிட்டுள்ளனர். பசங்க " நம்ம வீடு (!?) A " " நம்ம வீடு B " என சொல்லி கொண்டு மகிழ்ச்சியாக ஓடுகின்றனர். இதில் ரெண்டு பேர் தங்கும் கூபே பற்றி "ஹனி மூன் Couple செல்லும் கூபே" என முன்பே அறிந்திருப்போம். நான்கு பேர் உள்ள கூபேயில் கணவன் மனைவி அவர்கள் இரு குழந்தைகள் என நான்கு பேர் சென்றால், அவர்கள் மட்டுமே தனியே இருக்கும் Privacy-ம் இருக்கும். ரயில் பயணத்தையும் ஜன்னல் வழியே பார்த்து என்ஜாய் செய்வார்கள்.

**நாங்கள் மூணே பேர். நாலாவதாய் வேறு ஒருவர் இருந்தார். அவர் நாங்கள் சென்றது முதல் கண்ணை மூடி மூச்சு பயிற்சியும் பின் தியானமும் செய்தவாரே இருந்தார். முடிச்சுடுவார், முடிச்சுடுவார் என பார்த்தால், அவர் தொடர்ந்து கண்ணை மூடி அவற்றை தொடர, நாங்களோ அந்த இடமே எங்களுடையது போல (அவருக்கு தொந்தரவு இன்றி, சத்தமில்லாமல்) கூத்தடித்து கொண்டிருந்தோம்.

**நாம் இருக்கும் சிறு அறை மூடப்படுவது கண்ணாடி கதவால். இது தானாக மூடி கொள்கிறது. கதவு மூடும் போது சிறு குழந்தைகள் கை அல்லது விரல் மாட்டும் அபாயம் உள்ளது. குழந்தைகளுடன் சென்றால் எச்சரிக்கை தேவை.

**கூபேக்குள் ஒரு பெல் உள்ளது. நமக்கு ஏதும் தேவை என்றால் பெல்லை அழுத்தினால், அந்த மூன்று அறைகளுக்கு மட்டுமே உள்ள அட்டெண்டர் வந்து என்ன வேண்டும் என கேட்டு வேண்டியதை செய்கிறார்.

**அந்த சிறு அறையில் ஒரு நிலை கண்ணாடி, குட்டி மேசை, சட்டைகளை கழற்றி மாட்ட தனியிடம் என குட்டி குட்டியாய் நிறைய விஷயம் கவர்கிறது.

இவரு மீனை பிடிக்குறாரா? மீனு இவரை பிடிக்குதா?

**கூபேயில் கண்ணாடி கதவுக்கு மேலே ஒரு லைட் எரிகிறது. அது வெளியே உள்ள டாய்லட்டில் ஆள் இருக்கிறார்களா, இல்லையா என்பதை காட்டுகிறது. யாரும் இல்லை என பார்த்து விட்டு அறையை விட்டு வெளியே வந்தால், டாய்லட்டின் வெளியே நின்று "தேவுடு" காக்க வேணாம் பாருங்க. அதுக்கு தான்.

**First ஏசியில் உள்ள டாய்லட்டுகளில் கூட Mug கட்டப்பட்டு தான் உள்ளது ! :)))

**கூபேயில் இரு வித விளக்குகள் உள்ளன. சாதாரணமாய் படிக்கும் விளக்கை அனைத்து விட்டு, சீட் மேலே உள்ள விளக்கை போட்டால் மெல்லிய வெளிச்சம் கேண்டில் லைட் டின்னரில் இருக்கும் உணர்வை தருகிறது. (அந்த விளக்கு வெளிச்சத்தில் தான் சாப்பிட்டோம்)

**வீட்டில் தூங்குவது போல் தொந்தரவில்லாத அற்புதமான தூக்கம் தூங்க முடிகிறது. First Ac-ல் சென்றால் மறு நாள் எந்த tiredness- ம் இன்றி அலுவலகம் சென்று கொட்டாவி விடாமல் வேலை பார்க்கலாம்.

**ஒரே பிரச்சனை: பிற பயணிகளுடன் பேச முடியாது. வெளியே பார்க்கும் கண்ணாடியில் ஏசியின் பனி படிந்து விடுவதால் இரவுகளில் வேடிக்கை பார்க்க முடியாது.

காலை ஏழு மணிக்கு செகந்தராபாத் சென்று சேர்ந்தோம். வெளியே பத்து டிகிரி குளிர். அலுவலக நண்பர் சுப்ரமணியன் அந்த குளிரிலும் எங்களை வரவேற்க வந்திருந்தார். எங்களை கெஸ்ட் ஹவுசுக்கு ஆட்டோ ஏற்றி அனுப்பி வைத்து விட்டு அலுவலகம் விரைந்தார்.

Attention:கேபிள். நாங்களும் நடிப்போம். படத்தில் சான்ஸ் குடுக்கணும்!

நாங்கள் தங்கியது செகந்தராபாத்தில் ஹம்சிகா இன் என்ற கெஸ்ட் ஹவுசில். ஏசி ரூம். (குளிரில் எதுக்கு ஏசி என்று முன்பே கேட்டேன். சுப்ரமணியன், " ஏசி போட்டா 22 , 23 டிகிரியில் வச்சிட்டு தூங்கலாம்; இல்லாட்டி பத்துக்கு குறைவான குளிரில் தூங்குவது சிரமம்" என்றார்). அந்த பில்டிங் ஒரு ரெசிடென்ஷியல் காம்ப்ளக்ஸ். அதில் பத்து ப்ளாட்டு(flat )களை வாங்கி கெஸ்ட் ஹவுஸ் ஆக்கியுள்ளனர். ஓரிரு இளைஞர்கள் சமைக்கவும், அட்டண்டர் வேலை பார்க்கவும் அங்கேயே தங்கியுள்ளனர். நீங்கள் ஹைதராபாத் சென்றால் தங்குவதற்கு இந்த கெஸ்ட் ஹவுசை நிச்சயம் அணுகலாம். தொலை பேசி எண்: 040-42627575.

கெஸ்ட் ஹவுசில்..

சமைக்கும் போதும் தொந்தரவு செய்யுறதா !! அட கடவுளே !!

அறைக்கு போய் குளித்து முடிச்சிட்டு இன்றைய ப்ரோக்ராம் பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்தோம்..

அய்யாசாமி கார்னர்

அய்யாசாமி வெளியிடங்கள் சென்றால் சில நேரம் தூக்கம் வரலை என புலம்புவார். அப்படி தான் ரயிலிலும் "குளிருது ஏசி அதிகமா இருக்கு" என புலம்ப, அட்டண்டரை அழைத்தார். அட்டண்டர் அய்யாசாமியை வெளியே கூட்டிபோய், ஏசி மெஷினில் தெரியும் வெப்பத்தை காட்டி "Temperature 24 தான் வச்சிருக்கோம்; மாத்தனுமா?" என்றார்! "வேண்டாம்..ஹி ஹி" னு சொல்லிட்டு வந்து அடுத்த சில நிமிடங்களில் அய்யா சாமி "கொர்கொர்"

கேரக்டர்

இன்றைய கேரக்டர் ரயிலில் உடன் பயணித்த சக பயணி. ஆம் எங்களுடன் தங்கிய அந்த நான்காவது நபர் தான். ஒரு வழியாய் பல மணி நேரங்களுக்கு பின் கண் விழித்த அவரிடம் பேசிய போது, ஆந்திராவில் பிறந்து, தற்சமயம் அமெரிக்காவில் செட்டில் ஆகிய கல்லூரி பேராசிரியர் (சமூகவியல்) என்பது தெரிந்தது. அமெரிக்காவிலிருந்து வருடம் ஒரு முறை இந்தியா வருவாரென்றும் அப்போது சென்னையில் நடக்கும் ஒரு conference-ல் அவசியம் கலந்து கொள்வதாகவும் சொன்னார். அந்த conference-நடத்துபவர் எங்கள் கம்பனி சேர்மேன் டாக்டர். பாலா பாலச்சந்திரன் !!

"எப்படி சார் இவ்வளவு நேரம் யோகா செய்கிறீர்கள்? நான் கூட செய்கிறேன், ஆனால் இவ்வளவு நேரம் இல்லை" என்ற போது, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நேரத்தை அதிகரித்து விட்டதாக சொன்னார். ஐம்பதுக்கும் மேல் வயதான அவர் பார்க்க நாற்பது போல் தெரிந்ததற்கு யோகா நிச்சயம் ஒரு காரணமாய் இருக்க வேண்டும். அமெரிக்காவில் இருந்தாலும் இன்னும் இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாநிலம் பற்றியும் கவனிக்கிறார் இவர். என்னிடம் தமிழக தேர்தல் பற்றியும் விஜய காந்த் யாருடன் கூட்டணி சேர்வார், இம்முறை தமிழக தேர்தலில் யார் வெல்வார்கள் என ஆர்வமாய் கேட்டு கொண்டிருந்தார்!!

(அடுத்த பதிவில் சாலர்ஜங் மியூசியம், சார்மினார், மெக்கா மசூதி, என்.டி.ஆர் பார்க் & ஹைதராபாத் ஸ்பெஷல் முத்துக்கள் ..)